» Simurg’u Ararken

simurg4.jpgVe Simurg; kendini idrak eder…

Efsane gerçekleşmiş, yolculuk yapan otuz kuş Yokluk Vadisi‘nde gözden kaybolmuşlardır… Simurg’u bulmayı başaran tüm kuşlar gibi, onlar da bir daha asla Yokluk Vadisi’nden geri dönemeyeceklerdir…

Otuz arayıcı kuş artık yoktur… Arayan Aranan’da yok olmuş; aşık ve maşuk yoklukta birleşmiştir… Yokluk Vadisi’nden uzaklaşırken her birinin bedeni kendilerine has renklere bürünerek, gökküşağının ahengi içinde farklılaşan renkler gibi, farklılaşmaya başlarlar Birlik içinde … Ancak yansıttıkları artık Simurg’un renkleridir… Ve gözlerin sahibi değişmiştir…
* * * * * *

1

Mitolojinin varlıksal hakikatleri aktarma konusunda kullanılabilecek en yetkin anlatım biçimi olduğu söylenir… Elmas, onu cam sanan bir insan için nasıl camdan fazlası olmayacaksa; mitler de onlara masal gözüyle bakanlar için tarih boyunca masaldan fazlası olmamışlardır… Barındırdıkları anlamları sembolik ve masalımsı yapıları içerisinde saklamaları, onların her nesle aktarılmasını ve kesintisiz devamını sağlayan neredeyse alternatifsiz bir araç olagelmiştir. Bu durumda her şuur onu kendi anlayışına göre yorumlar ve ulaşabildiği derinlikte zevk ederken; zamanı geldiğinde açılmak üzere içinde bulundurduğu anlamın tohum halinde kaldığı ve uygun anlayış toprağına ulaştığında filizlenebileceği söylenir…

Mitolojiyi anlayabilmek için öncelikle bilimi, sanatı, felsefeyi ve dini anlayabilmek gerekir…”

Metin Bobaroğlu

Aşağıdaki aktarım, Simurg Efsanesi’nin bir yorumudur…

2

Kuşlar diyarında yaşam tüm canlılığı ve hareketliliğiyle devam etmektedir. İnançları gereği kabilenin tüm üyeleri, hayatın dinamik değişimlerinin doğurduğu farklı durumlara göre, başları sıkıştığında tüm kuşların Efendi’si olan ve zor duruma düşen kuşlara her zaman yardım ettiği söylenen Simurg’a dua etmektedirler. Ancak gel zaman git zaman aralarından bazıları Simurg’un neden yardım çağrılarına cevap vermediğini ve kendilerine görünmediğini sorgulamaya başlarlar. Zamanla bu tartışma halk arasında yayılır ve bir süre sonra Simurg’un varlığının sorgulanmasına dönüşür. Aralarından kimileri bu şüphelerini açıkça itiraf ederken, kimileri yardımın gelmemesini kendi eksikliklerine bağlarlar. Tam da bu hararetli tartışmalar sürerken, uzak bir ülkeden gelen cinsini kestiremedikleri bir kuştan aldıkları haberle büyük bir heyecana kapılırlar. Habere göre uzaklarda bir sürü Simurg’un kanadından bir tüy bulmuştur!..

Bunun üzerine sayıları oldukça yüksek olan kuş kabilesi toplanmaya ve konuyu aralarında görüşmeye karar verirler. Simurg’un var olduğunu işaret eden ancak kendilerine neden yardım etmediğini açıklamaya yetmeyen bu bilgi onları, bu durumdan kurtulmanın tek yolunun, uzun ve zorlu bir yolculukla varılabileceği rivayet edilen Kaf Dağı’nda yaşayan Simurg’u bulmak olduğu konusunda ikna eder. O güne kadar böyle bir yolculuğa çıkanlar olmuş ancak geri dönen olmamıştır. Bu nedenle kuş toplumu, sessizliği ve konulara bilgece yaklaşımlarıyla onlara her an yardımcı olan haberci kuşa yolculuğun nasıl olması gerektiği konusunda danışma ve hazırlıklara başlama kararı alır. Bilge kuş daha evvel bahsedilen bölgeleri tanıdığını ve topluluğa kılavuzluk edebileceğini söyler. Yoldaki riskler nedeniyle, oluşturulacak olan büyük bir grubun bilge kuşun önderliğinde, diğer adı Zümrüd-ü Anka Kuşu olan Simurg’u bulmak için Kaf Dağı’na gönderilmesine karar verilir…

Tüm kabile arasından bu uzun ve zorlu yolculuk için yeterince istekli ve gerekli vasıflara sahip kuşlardan oluşan büyük bir grup oluşturulur. Kuşlar sevdiklerine veda eder ve yola koyulurlar…
***

Uzun yolculukları esnasında kuşlar aralarında konuşmakta ve bilgilerini paylaşmaktadırlar. Paylaştıkları her bilgiyle birlikte merakları ve şaşkınlıkları daha fazla artmakta, bu benzersiz ve gizemli kuşu bulma arzuları dizginlenemez bir hal almaktadır…

simurg.jpgSimurg’un her canlıdan bir iz taşıdığı söylenmektedir… Ve tüylerinde her rengin barındığı… Kanatları altın ve kırmızı karışımı, vücudunun ve başının ise mor renkte olduğu… En garip söylentilerden biri yüzünün insana benzediğidir! Kuş gibi olmayan bir kuştur Simurg! Benzersizliği nedeniyle tektir. Ve hakkındaki tüm efsanelerin en can alıcı noktası, anlamı üzerinde tarih boyunca belki de en fazla kafa yorulmuş olan benzersiz eylemidir : Ömrünün bir aşamasına geldiğinde, yaşadığı yer (evi) olan “Bilgi Ağacı”yla birlikte kendini ateşe vererek, kül olana kadar yanmakta ve ardından o küllerin içinden tekrar doğmaktadır! Bu nedenle Simurg; ölümsüzdür…

Tüm bu efsanevi özelliklerinin yanında canlılara en zor anlarda yardım ettiği ve kendine en fazla ihtiyaç duyulduğu zamanlarda ortaya çıkarak varlığını gösterdiği söylenmektedir… Her zaman yanlız olan bu kuşun kendinden yardım isteyenlere asla “hayır” cevabı vermediği rivayet edilmektedir… Varlığı, yanında bulunana tarifi mümkün olmayan bir mutluluk, sükunet ve huzur vermektedir… Simurg ortaya çıktığında, onu görebilme şansına erişenlerin bir daha asla eskisi gibi olmadıkları da rivayetler arasındadır… Simurg, dünyaların yıkılışları ve tekrar tekrar yapılışlarına şahit olmuştur. Bu nedenle bilgeliği akılların ötesindedir… Onun yer ile gök arasında birliği sağlayacağı söylenmektedir… Uçuşa kalktığında, bilgi ağacının yapraklarının titremesi nedeniyle dökülen tohumların dünyanın her yanına dağıldığı, gelmiş geçmiş her bitki çeşidinin kök salmasını sağladığı ve bu bitkilerin insanoğlunun hastalıklarını tedavi ettiği gibi bazı rivayetleri anlamlandırmaya çalışmak ise konuşanların akıllarını zorlamaktadır adeta…

Tüm halkların kendilerine has farklı şekillerde ondan söz etmesi de son derece gizemlidir… Bu derece bilinen ve bu derece gözlerden ırak bir kuştur Zümrüd-ü Anka… Her yerde var olduğu halde, hiçbir yerde bulunamayan bir kuş…

***

Yolculuk başlayalı uzun zaman olmuştur… Her gün farklı diyarların üzerinden uçan, daha evvel tatmadıkları deneyimler yaşayan ve yeni şeyler öğrenen sürü, günlerin nasıl aktığını belirli bir süre anlamamıştır adeta… Kuşlar Simurg hakkında bildikleri efsaneleri tartışarak yollarına devam ederken, bahsedilen zorlu vadilere de yaklaştıklarını bilmeleri, onların gittikçe daha fazla sessizleşmesine yol açmıştır. Efsanelerde duyulan yerlere gitmenin onlarda meydana getirdiği düşünceli sessizlik, aynı zamanda günlük hayatlarında düşünmedikleri şeyleri de düşünmelerine zemin hazırlamıştır. Konakladıkları ve mola verdikleri yerlerde Simurg’un kahramanlara nasıl yardım ettiğini, onunla birlikte aşılamaz denen dağları geçerek çok uzak diyarlara gittiklerini anlatmakta ve kahramanların orada kendileri için paha biçilmez hazinelere ulaştıklarından bahsetmektedirler. Her kuş toplumunun bu hazinelerle ilgili farklı varsayımları vardır…

simurgd.jpgEn ürpertici rivayetlerden biri de, Kaf Dağı’nın normal bir kuş için bulunamaz olmasıdır! Nice zorluklar aşsa dahi arayanlar, Simurg’un sadece kendini bulmaya hazır olanlara görüneceği söylenmektedir! Ona çabayla dahi ulaşılamamakta ancak ulaşanlar da ancak çabalayanlar arasından çıkabilmektedir… Bir rivayete göre Simurg, kendisini bulana ya ölümsüzlüğü, ya da aradığı en değerli hazineyi vermektedir…

O, kuşların göklerdeki hükümdarıdır ve her şeyi bilmektedir… Yolun sonuna gelmeyi başarabilenler O’nu Kaf Dağı’nda, Bilgi Ağacı adı verilen ağacın dallarında bulacaklardır… Ancak Kaf Dağı’nın eteklerinin dahi bulutların üstünde olması, yolculuğun zorluğu hakkında daha net bir fikir vermektedir…

***

Tüm bu rivayetlerle geçen uzun yolculuk içerisinde, zamanla birçok kuş yolculuktan çeşitli gerekçelerle vaz geçmeye başlar… Yolculukları boyunca her an yanındakilere yol gösteren ve onları devam etmeye teşvik eden bilge kuş olmasa, belki de yolculuk henüz dağın eteklerine dahi ulaşamadan son bulacaktır… Oldukça fazla kuşun yolculuğu bırakmasından sonra geriye kalanlar en sonunda Kaf Dağı’nın eteklerine ve aynı zamanda efsanelerde geçen meşhur vadilerin başlangıcına ulaşırlar… Ve tıpkı bahsedildiği üzere en büyük zorluklar yolculuğun bu aşamasından itibaren başlar…

Bu tip vadilerden uçmak gibi bir deneyimi daha evvel hiç yaşamamış olan kuşlardan bazıları hızla rahatsızlanır, tedirgin olur ve geri dönme kararı alırlar… Kimileri bir süre dinlenmek üzere o anda üzerinde uçtuğu vadiye doğru alçalarak sürüden ayrılırlar, belki de bir daha onları hiç yakalayamayacaklarını bilmeden… Kimileri o vadilerde gördükleri benzersiz güzelliklere dalarak yollarını kaybederler… Mazeretler gittikçe artar… İlerledikçe, çoğu içlerinde tarifi mümkün olmayan bir özlem hissederler geride bıraktıklarına… Yurtlarını, halklarını, o tanıdık ve bildik dünyalarını özlemişlerdir! Zaten bu zorlu yolun sonu da meçhuldür… Kitleler halinde gruptan ayrılmalar başlar… Bu sonu gelmeyecek gibi görünen yolu kimileri öfke ve kavgacılıkları nedeniyle terk eder, kimi kuşlar ise yol arkadaşlarının onlardan ayrıldığını görerek kararlılıklarını yitirirler… Kartalların çoğu kibirlerinden dolayı ayrılır sürüden. Krallıklarını özlemiş ve haşmetlerinin gittikçe silindiği bu yolculuktan sıkılmışlardır… Artık şarkı söyleyerek ilgi toplayamayan birçok bülbül ve renkli güzelliği ile dikkat çekemeyen birçok papağan da bıraktıkları yaşamlarına dönmek üzere sürüden ayrılır…

İşin garip yanı, onları dağın eteklerine kadar getiren bilge kuşun yolculuğu bırakmak isteyenleri bu aşamadan sonra geri çevirme gibi bir çaba göstermediğine şahit olmalarıdır! Bu durumu kendisine sorduklarında net bir cevap alamazlar… Simurg’un tüyünün bulunduğunu ve onun gerçekten var olduğunu hep ondan öğrenmişlerdir! Yolculuğa inanılmaz bir şekilde önderlik etmiş ancak kendini adeta belli etmemiştir… Tüm bunları düşündüklerinde açıklayamadıkları boşluklar nedeniyle bu işin nereye varacağı hakkında detaylı konuşmak istediklerini iletirler… O ise bu aşamadan sonra sarfedilecek sözlerin, yolun sonunda kendi yaşayacakları deneyim yanında anlamsız olacağını söyleyerek onları cevapsız bırakır…

Sırasıyla istek, aşk, marifet ve istiğna vadilerini geçerler; az kalmalarına rağmen sayıları daha da azalarak… Vahdet Vadisi inanılmaz bir vadidir… Birçoğu burada kalmak, başka hiçbir yere gitmemek ister… Ardından Hayret Vadisi’nde gördükleri karşısında donup kalırlar… Sonsuza kadar o vadiyi seyretmekten daha güzel ne olabilir ki? Ne yerleri, ne yurtları akıllarına gelmemektedir artık! Hayret halinde kalan nice kuşu geride bırakan küçük grup, tamamen idrakleri ve hayal güçleri dışında olan Yokluk Vadisi’ne ulaşırlar… Bu vadiden bahsetmek dahi çelişki doğuracak, varlık alanına ait olacaktır… Tarihte bu vadi hakkında “bahsedilen her ne varsa, o değildir” denmektedir… Doğası gereği hakkında hiç konuşulamayan ve sonsuza kadar da konuşulamayacak olan Yokluk Vadisi… Ona ulaşanlar dışında tüm varlıklar için sonsuza kadar bir sır olarak kalacak bu vadi Kaf Dağı’nın son vadisi ve Simurg’un yuvasına açılan kapıdır…

***
Sonunda, geriye kalan azınlık tüm efsanelerin bağlandığı o “En Kutsal Yer”e varırlar. Önlerinde tüm heybetiyle Bilgi Ağacı durmaktadır… Hepsi huşu içindedirler… Tüm zerrelerine kadar kutsalla dolu bu mekana gelmek için hatırlayamadıkları kadar uzun bir yolculuk yapmışlar ve topluluklarının neredeyse tamamını yolda bırakmışlardır… Sadece bir avuç kuş olarak oraya varmak hayal gibidir! Mutlak bir sessizliğin içinde ağır ağır Bilgi Ağacı’na doğru ilerlerler… Bilgi ağacının üzerinde otuz tane tablet vardır… Hiç bir ses çıkmaz gruptan… Neredeyse fiziksel olarak dokunulabilecek bir sessizlik içerisinde herbiri, kendine yakın tabletin bulunduğu dala usulca yerleşir ve okumaya başlar…

“Yuvanıza hoş geldiniz” yazmaktadır tabletin başında. İçlerindeki duygu fiziksel bedenlerini zorlamaya başlamıştır. Öyle beklenmedik, öyle akıl almaz birşeyi idrak etmeye başlamışlardır ki, bedenleri bu idrakin yoğunluğuyla titremeye başlar… Yazı şöyle devam etmektedir :

“Burası Si (otuz) – murg (kuş)’un evidir…”

***

Bu esrimenin şiddetiyle o ana kadar inandıkları, oldukları, zannettikleri herşey ve tüm kimlikleri, idrak ettikleri Hakikat karşısında yanmaya ve yok olmaya başlar! Aynı anda dallarında oturdukları Bilgi Ağacı’da alev alır! Varoluşlarının açığa çıkan sırrı tüm varlıklarını Bilgi Ağacı’yla birlikte yakmaya başlamıştır! Mit; tıpkı sonsuzluktan beri gerçekleştiği ve sonsuza kadar gerçekleşmeye devam edeceği gibi gerçekleşmektedir! Herbiri birbiriyle tıpatıp aynı renkte küllere dönüşene kadar yanarlar… Ve sonunda, geriye yanacak hiçbirşey kalmadığında, o küllerin içinden doğar Zümrüd-ü Anka…

***

Ve Simurg; kendini idrak eder…

***

Efsane gerçekleşmiş, yolculuk yapan otuz kuş Yokluk Vadisi’nde gözden kaybolmuşlardır… Simurg’u bulmayı başaran tüm kuşlar gibi, onlar da bir daha asla Yokluk Vadisi’nden geri dönemeyeceklerdir…

Otuz arayıcı kuş artık yoktur… Arayan Aranan’da yok olmuş; aşık ve maşuk yoklukta birleşmiştir… Yokluk Vadisi’nden uzaklaşırken her birinin bedeni kendilerine has renklere bürünerek, gökküşağının ahengi içinde farklılaşan renkler gibi, farklılaşmaya başlarlar Birlik içinde … Ancak yansıttıkları artık Simurg’un renkleridir… Ve gözlerin sahibi değişmiştir…

***

Çokluğun ahenginde; Birlik…
Varlığın içinde; Yokluk…
Yokluğun rahminde; Varlık…

***

Kuşlar yurduna doğru uçmaya başlarlar… Uzun uçuşları sırasında daha evvel yolculuktan vazgeçen arkadaşlarını görürler… Karar kıldıkları vadileri anlatarak çevrelerine büyük kalabalıklar toplayan kuşları… Zamanla kendileri de iyice inanmaya başlamışlardır anlattıklarına… Yaşadıklarının mutlak Hakikat olduğuna… Çevrelerine topladıkları büyük kalabalıklara Simurg Efsanesi’ni ve varoluşun sırlarını coşkuyla anlatırlarken, üzerlerinden sessiz sedasız geçen otuz kuşu fark edemeyeceklerdir… Şans eseri gözleri onları yakalayanlar ise, geldikleri köye dönen otuz sıradan kuştan başkasını göremeyeceklerdir gökyüzünde… Hiçbir fiziksel ayırdedici farklılığa, ize, nişana ve belirtiye sahip olmayan otuz görünmez kuş…

Kuşlar yurduna vardıklarında halkları onları coşkuyla karşılarken, bir zamanlar yolcu ettikleri otuz kuşu karşıladıklarını sanırlar… Bir zamanlar yolcu ettiklerini sandıkları otuz kuşa sarılırlar… Aileleri, arkadaşları ve halkları belki de asla bilemeyeceklerdir içlerinde ikame edeni… Sadece onlara belirli bir nazarla bakabilenler fark edebilecektir kalıbın ardındaki farklılığı; diğerleri onlara heyecanla sorarlarken Simurg’un var olup olmadığını… Ve tüm o efsanelerin…

Soranlara Simurg’un herşeyden daha gerçek olduğunu söyleyeceklerdir…
Neden yardıma gelmediğini ve kendilerine görünmediğini sorduklarında meraklı kalabalık bu garip halli dostlarına; O’nu görmek için yeterince uğraşan herkese görüneceği cevabını alacaklardır…

“Nasıl yeterince?” sorusuna aldıkları cevabı ise uzun zaman düşünmek zorunda kalacaklardır : “Kendinden vaz geçecek kadar…”

Bir yandan O’nun yakınlığını, öte yandan ise O’nun uzaklığını nasıl anlatabileceklerdir kalabalığa? Sonunda, yapabilecekleri yegane şeyi yapmaya ve halklarına yolculuklarını sembolik bir hikaye ile anlatmaya karar vereceklerdir… Ve halkları bu hikayeye aşık olacaktır…

simurg3.jpgHikayeler yerine Simurg’a aşık olanlara ise, yanan ateşin karşısında şu sözleri aktaracaklardır :

“Simurg’u bir ölümlü asla göremez… O’nu sadece Kendisi görebilir…”

3

“………..ece Kendisi görebilir…”

Çarpacak yer bulamadığından sonsuz boşlukta yankılandı kaynağı mekansız kelimeler…
Başta bildikleri dinleyene ulaşamadıkları gibi…
Arkalarında da söyleyeni bulamadılar…

4

Ateş yanmazken duyulmayanlar, ateş yanarken duyuldu…
Ateş yanarken duyulanlar, ateş söndüğünde dirildi…
Dirilince anladı, orada oturmuyor…
Ve Doğuran aslında; bir çocuk doğurmuyor…

5

Yananlar küle döndükten sonra; sessizlik…
Öteki kalmadığında…
Sessizlik…

6

.

7

 

 

 

Çağrı Dörter
www.yorumsuzblog.net.tc
cdorter@gmail.com

Reklamlar

16 Responses to “» Simurg’u Ararken”


  1. 1 Akşahin 26 Haziran 2007, 1:00

    Teşekkür ederim. Okudaktan sonra içime bi sessizlik çöktü.

  2. 2 Çağrı Dörter 26 Haziran 2007, 2:43

    Anlamanın kapısı sukunet, dinginlik, huzur ve sessizliğin hepimizin üzerine çökmesi dileğiyle; sevgiler…

  3. 3 kaygusuz 26 Haziran 2007, 6:00

    Kuşlar yurdunda onları bekleyen kuşlar gibi merak içinde okudum.
    Temennilerinize katılır, teşekkür ederim.

  4. 4 erkan 26 Haziran 2007, 9:52

    yaziyi okumaya baslarken kus sessizyle basladim yaziya sonra kusun sessini duyamadim sanki kayboldu yazi bitii yorumlara gectigim anda yeniden basladi kus sesi. yazi, aciklamalar ve yorumlar icin tesekkürler.

  5. 5 Seda 27 Haziran 2007, 3:46

    Kendimizden vazgeçmek, herşey burada bitiyor, kendimizden vazgeçmek de kendimizi tanımakla oluyor ama bazen kendimi dünyevi şeylere kaptırmış buluyorum sonra tekrar dönüyorum kaldığım yere…

  6. 6 Çağrı Dörter 28 Haziran 2007, 10:01

    Aslında kendimizden çocukluğumuza girerken vazgeçmiştik…
    Ardından doğduğumuz yere göre üzerimize aldıklarımızdan oluşan rastlantısal bir karaktere “ben” dedik…
    Ancak onunla özdeşleştik ve o olmadan geriye ne kalacak bilemedik…
    Ondan vaz geçmek aslında zaten sahte olandan vaz geçmek değil miydi?
    Ama yapışmıştı üzerimize bir kere…
    Ve doğal olarak korktuk, o çıktıktan sonra geriye ne kalacak diye…
    “Biz olmayan biz” gittikten sonra, geriye ne kalacak diye…

  7. 7 . 5 Temmuz 2007, 12:24

    ÇOK GÜZEL Y O R U M, TEŞEKKÜRLER.

  8. 8 zeynep 2 Ağustos 2007, 7:25

    Kelimelerin anlatırken bile kendiliğinden yok ettiği varoluşun andaki sırrı henüz sessizliğin mekana zamana dair farkındalığı keşfedilememiş duyguların ötesindeki o berrak renk onca rengi unutamıyanlara görünmüyor Ne dersiniz!

  9. 9 şule 7 Ağustos 2007, 1:09

    Olağanüstü bir anlatım. Ben Simurg hikayesini hiç bu yönüyle düşünmemiştim. Allah bizi de seyri süluk yolunda otuz kuş eyleyip fena mertebesine ulaştırsın. Amin

  10. 10 Kuzey 7 Ağustos 2007, 1:16

    “Uzun yolculukları esnasında kuşlar aralarında konuşmakta ve bilgilerini paylaşmaktadırlar. Paylaştıkları her bilgiyle birlikte merakları ve şaşkınlıkları daha fazla artmakta, bu benzersiz ve gizemli kuşu bulma arzuları dizginlenemez bir hal almaktadır…”

    Tıpkı bizler gibi…

    “Bu uzun yolculuk içerisinde, zamanla birçok kuş yolculuktan çeşitli gerekçelerle vaz geçmeye başlar… İlerledikçe, çoğu içlerinde tarifi mümkün olmayan bir özlem hissederler geride bıraktıklarına… Yurtlarını, halklarını, o tanıdık ve bildik dünyalarını özlemişlerdir! Zaten bu zorlu yolun sonu da meçhuldür… Kitleler halinde gruptan ayrılmalar başlar… Bu sonu gelmeyecek gibi görünen yolu kimileri öfke ve kavgacılıkları nedeniyle terk eder, kimi kuşlar ise yol arkadaşlarının onlardan ayrıldığını görerek kararlılıklarını yitirirler… Kartalların çoğu kibirlerinden dolayı ayrılır sürüden. Krallıklarını özlemiş ve haşmetlerinin gittikçe silindiği bu yolculuktan sıkılmışlardır… Artık şarkı söyleyerek ilgi toplayamayan birçok bülbül ve renkli güzelliği ile dikkat çekemeyen birçok papağan da bıraktıkları yaşamlarına dönmek üzere sürüden ayrılır…”

    Tıpkı bizler gibi…

    “Geriye uçuşları sırasında daha evvel yolculuktan vazgeçen arkadaşlarını görürler… Karar kıldıkları vadileri anlatarak çevrelerine büyük kalabalıklar toplayan kuşları… Zamanla kendileri de iyice inanmaya başlamışlardır anlattıklarına… Yaşadıklarının mutlak Hakikat olduğuna… Çevrelerine topladıkları büyük kalabalıklara Simurg Efsanesi’ni ve varoluşun sırlarını coşkuyla anlatırlarken,…”

    Tıpkı bizler gibi…

    Çağrı Dörter‘e teşekkürlerimle…

  11. 11 zeynep 7 Ağustos 2007, 6:00

    Ne yorum yapayım?

    Hangi vadide kaldım da aldanıyorum kim bilir? Bunu bilmek bile yanmaya yetiyor.
    Her gördüğüm insandan hangisi buldu Simurg’ u, nasıl bilinir?
    Yola yalnız devam edilir mi? Mümkün mü?
    Takıldıysam bir yerde nasıl aşmalı? İmanı kemale erenler cevap versinler.

  12. 12 Çağrı Dörter 9 Ağustos 2007, 7:21

    Sevgili Zeynep,

    Kemale erenlerin eserlerinde der ki : “Arayan bulacaktir…”

    Ancak arayan eğer kendine karşı dürüst değilse, bulacağı gerçek anlamda aradığı olacaktır. Ardından üzülecek ve bulduğuna kızacaktır belki de…

    Örneğin bazıları aslında Varlıklarının Hakikati’ni değil, hayallerinin tasdikini ararlar. Onların karşısına hayallerini ve inandıklarını (zanlarını) tasdik edenler çıkacaktır denir. Onların da genellikle aynı yolla -bilgi- biriktirip, bir vadide karar kılmış olmaları muhtemeldir. Bilgileri onlara inanmaya hazır olanlara kamil görünür. Bilgi artar ancak nitelik ve şuur (anlayış, idrak) değişmez…

    Bazıları tartışacak adam ararlar. Bulurlar ve hayatları boyunca tartışırlar. Sonra da ölürler (hepimiz gibi). Ancak tartışmak onlara nitelik değişimi yaratmadığından, bilgiler de beyinde kaldığından, nereye gitti o tartışmalar? Neye hizmet etti? O belli değil…

    Bazıları sahtekarlık ve çıkar peşindedirler. Onlar da genellikle bir sahtekar tarafından kandırılır ancak zamanla kendilerine isim yapabilirler. Nitelik değişmemiştir…

    Bu karşılaşılanların hepsi aslında O’nun parçalarıdır yine. Tıpkı mide asitlerinin de, kalbin de, gözlerin de bedenin parçası olmaları gibi. Ancak farkındalığın sahibi bunları kapsamasına ve bulunmasına rağmen, tecelli noktası orası değildir

    “Sadece samimiyetle arayan ve tüm kayıtlarını terk etmeye hazır olacak olgunluğa gelenler onları bulabilir” derler. Onlar manevi anlamda örtülü olduklarından, örtüye bakanlar için belki de sonsuza kadar görünmez olacaklardır. O manayı sezenlerin durumu, eğer nasipse, farklı olacaktır elbette…

    Kemalat kayıt -kabul- etmediğinden, dış gürünüşleri akla gelmeyecek kadar sıradan olacaktır. Kemalat arttıkça velinin daha fazla sıradan göründüğü söylenir. Kıyafet, giyim, kuşam hep kayıtlardır ve nice ustatlar tarafından “benlik göstergesi” olarak yorumlanmıştır. Anadolu Erenleri’nden Ismail Emre “Hakikat erinin olmaz nişanı” sözüyle bu durumu en açık şekilde tanımlamıştır…

    Ancak Batıni Geleneğin temsilcileri birkaç hayati ve paha biçilmez noktayı bize hatırlatırlar :

    * Maddi ve manevi hiçbir çıkar beklemez
    * Hiçbir kayıtla kayıtlanmamıştır
    * Anlattıkları özgürleştirir, tutsaklığı arttırmaz
    * Konuşurken karşısındakine O’nu hatırlatır
    * Sohbet edildiğinde ferahlık ile oradan ayrılınır
    * Bilgisi bilimler, dinler ve kültürleri kapsar ve aşar

    Samimi bir kalple arayalım da…
    Gerisini O bilir…

  13. 13 zeynep 10 Ağustos 2007, 1:39

    Merhaba Çağrı,

    Cevap verdiğin için ve çok aydınlatıcı açıklamalar için çok teşekkür ederim.

    Saygılarımla.

  14. 14 verda 24 Haziran 2009, 12:00

    Bu siteyi tıklatan parmağıma teşekkür ederim.

    Vazgeçtiğim, korktuğum, saklandığım, pes ettiğim vadilere aldığım tecrübeler için teşekkür ederim.

    Hala yeni vadilere devam etme gücüme, merakıma, sorularıma, cesaretime, egoma, egosuzuma teşekkür ederim.

    Bu muhteşem yolculukta beni ağlatan Çağrı’ya teşekkür ederim.

  15. 15 Çağrı Dörter 2 Temmuz 2009, 10:39

    Sevgili Verda,

    Özlemin kanatlarına güç versin!

    Sevgiler,
    Çağrı

  16. 16 ahmet 14 Ağustos 2009, 1:06

    Güzel EFSANE… bu gibi şeyleri hep film ve masallarda gördüğümüz için gerçek değil zannediyoruz kim bilir bel ki de gerçektir


Comments are currently closed.



Yorumsuz Blog (Arşiv II) burada…

Yorumsuz Blog (Arşiv III) burada.

SON YORUMLAR

Sevgiye dair hakkında sed191
İslami Foton Kuşağı hakkında sed191
Mevlana’nın dilinden Hz.… hakkında Hasan boyraz
» The Secret’in sırrı aç… hakkında elif
Özümle Konuşmalar hakkında doğan
İslami Foton Kuşağı hakkında necmi
» Önemli Bir Uyarı !.. hakkında Tevhidi
» Simurg’u Ararken hakkında ahmet
İslami Foton Kuşağı hakkında Filminsonkaresi
İslami Foton Kuşağı hakkında marduk_fotonkuşağı
Devrin Alimleri, Eski Zaman Ka… hakkında mehmet akıf
Beyin Fırtınası (27) hakkında barış
İslami Foton Kuşağı hakkında Ayşe
» Simurg’u Ararken hakkında Çağrı Dörter
» Harika Sözler (1) hakkında deniz

ABONE OL!

E-postanızı girin; Yazıları önce siz okuyun!

ARŞİV

Yorumsuz Blog’un izlendiği ülkeler:

Araçlar


%d blogcu bunu beğendi: