Hiçbir babaya(?) halat atmayıp, su üzere kalmışlarla birleşmek adına, su‘ya açıldık..

www.yorumsuzblog.org ‘da buluşmak ümidiyle sizi de bekliyoruz!..

Selam ve sevgilerimizle..

Yorumsuz Blog Yönetimi

“YENİLENMİŞ NESİL” ARAMIZDA ARTIK!..

Yorumsuz Okurların çoktan bilincinde olduğu bir konunun, “ÖNCE ZİHİNLERDE” olmak üzere, ilk defa açık, açık tartışmaya açılması zamanı gelmiştir.

İlim okyanusu ikliminin etkisinde kırk, otuz, yirmi yıl yaşayıp ilim tahsil edenlerin çocukları hatta torunları aramızda.. Birlikteyiz artık..

Bunda mutabıkız (anlaşıyoruz) değil mi?..

O halde genetik bilim insanlarına saygıda kusur etmeden söyleyeceğimizi söyleyelim:

Teklik, hakikat ilmiyle yoğrulmuş bu insanlarımızın çocukları, torunları “yenilenmek” üzere doğmadılar; “YENİLENMİŞ” olarak doğdular… Bu böyleyse:

Kırk, otuz, yirmi yıldır okyanus ikliminde ilim tahsil edenler alabildiği kadarını aldı, devamını da alacaklardır. Ama artık “zihinsel geviş” getirmenin zamanı değil; “zihinsel tatmin” olmanın zamanı değil!..

“Genetik olarak YENİLENMİŞ NESİL” için birşeyler yapmanın zamanı geldi!..

Özellikle “TEK SESLİ” olarak yayın yapmak inadını sürdürmekte olanlara seslenmek istiyoruz.. Yorumsuz Blog’un yayınını dondurduğumuz günden beri yazdıklarımıza önem verin tüm içtenliğinizle, lütfen..

“TEK SESLİ KORO”dan beklentimiz yüksek olmadığından sizedir sözümüz, yorumsuz “Oku”r yazar kardeşimiz…

Siz muhteşem bilgiler ile doldunuz, taştınız.. İlim yolunda yolculuğunuza devam etmenin yanısıra “YENİLENMİŞ NESİL” için “oku”yup yazmaya başlamamız gerekiyor. Zamanı geldi sanırız. Bu konuda desteğiniz gerekmektedir.

Bize göre “YENİLENMİŞ NESİL” için ivedilikle yapılması gerekenler;

“Soran ağızlarının kapatılmaması” ve “sorgulayan düşüncelerine” cevap verilmesi adına,

Tüm yazar, düşünce insanı kim varsa İSTİSNASIZ (ayırt etmeksizin), “YAZDIKLARI SİTELERİNDE” okurları ile sanal DİYALOGA GİRMELİDİRLER. (Yorumsuz Blog’da bu belli ölçüde yapıldı bugüne kadar.. Daha da yapacaklarımızın olduğuna inanıyoruz..)

Bu işlev sanal olarak, açık düşünce ortamı(yorum formları) ve/veya forum benzeri alt yapılar vasıtasıyla yapılmalıdır.

Okurlar düşünce ve düşüncelerinden doğan sorularını, okuduğu yazarlara serbestçe aktarıp, sorabilmelidirler. (Elbette ki, uygunsuz-gayrı ahlaki vb. sorular moderatörler tarafından filtre edilmelidir.)

Yazarlar/düşünce insanları, en azından kendilerine iletilen sorulara “elinin tersiyle itmeden”, cevaplamaya gücü yetiyorsa bulunduğu “herkese açık sanal ortamda”, aksi halde e-posta yoluyla cevabını vermelidir.

Artık perde arkasından düşünce, ilim paylaşma zamanı geçmedi mi?

“YENİLENMİŞ NESİL” aramızda.. Yaşamda bilfiil işlev görmek üzere(kullukları için) hayattalar!.. Onlar DİYALOG tarzı iletişim için büyüdüler.. Onlara hakları verilmelidir!.

Binlerce yıl önce Helenistik devirdeki insanların becerdiklerini biz beceremeyecek miyiz?

“YENİLENMİŞ NESİL”e yazık etmeyelim; “Müthiş düşünceler”inden doğan “zor cevaplanacak” sorularına cevaplar “açık sanal ortamlarda” DİYALOG yoluyla verilmelidir artık!..

“ÖNCE ZİHİNLERDE” olmak üzere, ilk defa “herkese açık” tartışmaya açtığımız bu konuda en büyük düşünsel katkıyı, siz yorumsuz “oku”r yazar kardeşlerimizin yapacağından kuşkumuz yoktur. Bu konudaki düşünsel ürünlerinizi bize ulaştırın lütfen; zamanı geldiğinde “yayınlanmak üzere”.. Ayrıca da bize ilham vermeniz adına:)

(Sürecek..)

Dip not: Yayınımızı dondurduğumuzdan itibaren; Yorumsuz Blog gerçekten “yorumsuz” oldu(?) Bu durumdan “ibretlik anlamlar” çıkarmasını umuyoruz, “TEK SESLİ” olarak yayınlarına devam edenlerden.

* * *

Güncelleme: 18.6.2008

Özgür Beyinlerin ve Çok Sesliliğin Önünde Durulamaz!..

“İnsan beyninin sınırlandırılmaması”nın gerektiği söylemi, sorun değildir. Ama çok seslilikten ve özgür beyinlerden şikayetçi olmak, çok daha büyük bir soruna işaret etmektedir.

Herkes bu savımızı çok iyi “oku”yup değerlendirecek yoksa; nasıl ilim okyanusunun dalgalarına kimse karşı koymuyorsa, beyinlerine sınır istemeyenlerin “özgürlük! özgürlük!” çığlıkları ile “söz hakkı(düşünme hakkı)” istemleri karşısında kimse duramayacaktır.

Bu sözümüze çok önem verilmelidir. Artık 40, 30, 20 yıllık jenerasyon ağaçları “YENİ” meyvelerini vermektedirler!.. Ve… Bu meyveler düşünmesini bilmektedirler!.. SORMAK, CEVABINI ALMAK, ÖZ DÜŞÜNCESİNİ SERGİLEMEK İSTEMEKTEDİRLER!..

ARTIK SINIRLANDIRILMAK İSTEMEYEN BEYİNLER, AĞIZLARINDAKİ BAĞLARDAN KURTULMAK İSTEMEKTEDİRLER!..

Hepimiz bâki olmayanız, hepimiz senaryodaki kulluğumuzu yapmaktayız. Hepimiz haddimizi bileceğiz (biz dahil)!.. Kendimizin aslının, yeni neslin de aslı olduğunu, bizde tecelli ettirdiğini onda da (her an yeni bir şeen’de olduğunun bilincinde olarak) tecelli ettireceğini unutmayacağız.

Sakın ola ki, ilmimize güvenip “dünyaya bitişik” yaşamayalım!. Ahirete çeyrek var!.. Kıyamete çeyrek var!.. Arınma zamanı geldi de geçiyor. Necis yüklerimizden kurtulma zamanı geldi, geçiyor.. 18.6.2008
(Sürecek..)

* * *

Güncelleme: 16.6.2008

Sufizm ve İnsan’ın gerçeğinden, tasavvufun anlamından henüz nasibini alamayanın, çok seslilikten, paylaşımcılıktan ürkenlerin, adeta “TEK SESLİ” bir “KORO” görünümünde olanların Ara veriyoruz.. ve “Zorunlu Açıklama“ başlıklı yazılarımızın ve BU VEDAMIZIN kodlarını, şifrelerini, mecazlarını anlamaları hemen hemen imkansızdır.

Düşünelim ki bir “KORO” ama “TEK SESLİ”, üstelik enstrümanlardan da çatlak sesler çıkarabiliyorlar. Üstüne üstlük kendilerini dinleyenlerin de ağızlarını bağlamışlar, eserlerini(!) öyle dinletmek istiyorlar..

Elbette ki bu “TEK SESLİ KORO”nun dinleyicileri de olacaktır.. Bunda şüphe yok.
Ama “TEK SESLİ” yayın dinlemek istemeyenleri ya da ağızları bağlanmış dinleyicileri salonlarında tutamazlar uzun süre..

Yorumsuz Blog’un kuruluş felsefesini anladıklarında, yaptığı yayın tarzının değerini anladıkları günde “TEK SESLİ” yayın yapmaktan vazgeçeceklerdir. Buna inancımız tamdır.

Ama kulluklarını senaryodaki gibi tamamlamak üzere yaratılmış olanlar, “TEK SESLİ” performanslarına devam edecek ve kullukları “TEK SESLİ” yayını dinlemek olanlarla birlikte, bugün yaptıkları gibi dünyaya bitişik yaşantılarına devam edeceklerdir!

İşte bu nedenle buradaki ve “Zorunlu Açıklama” başlıklı yazımızdaki ve aşağıda yazdıklarımızı, metaforik(sembol) anlatımdan anladıkları(?) kadarı ile değerlendireceklerini biliyoruz….(16.6.2008)

(Sürecek..)

* * *

Ve size dönüyoruz değerli Yorumsuz Okur,

16.6.2008

Yorumsuz Blog’a yayınını devam ettirmesi yolunda duyarlı ve sevgi dolu yaklaşımınız için çok teşekkür ediyoruz.

Olan oldu… Hayırlara yoruyoruz içinden geçtiğimiz süreci. (Bilgi için bkz: buradaki ve şuradaki duyurularımız)

Eğer birinize hakkımız geçmiş ise helal olsun.. Yorumlarını, blog ilkelerine uymadığından kestiğimiz ya da hiç yayınlamadığımız okurlarımızdan özür diliyoruz, lütfen haklarını helal etsinler bize.

Yorumsuz Blog (YB) henüz doğmadan yıllar önce idi….
İlim Okyanusunun ikliminden ve dalgalarından çok etkilendik!. Seyr ettik yıllarca..

Sonra, seyr etmekle olmaz; “açılmak lazım” dedik..
“Vira bismillah” dedik YB teknesine atladık, açıldık Okyanusa..
Az gittik uz gittik, dalga rüzgar düz gittik..

Yarı yolda sana okur kardeşim ve yazar kardeşim sana rastladık bildiğin gibi..
Birlikte yolumuza devam ettik..

Yağmur yağdı rahmet oldu, güneş açtı egolar kabardı da kabardı.. [............] Bu cümlemizi sansürledik!!!
Üzdüm seni… Üzdün beni. Affet, affettim!..

Aylar ayları, yıllar yılları kovaladı…

Günlerden 2008 Nisan ayında bir gün; YB teknemiz delindi!..
Durur mu akıllı olan(!).. Atladı.. Atladı atlamasına da.. Dev bir Yunus almaz mı onu midesine?!.. Vah ki ne vah!.. Diliyoruz ki tez çıksın karnından yunusun.

Bir başka atlayan da hala yüzmekte.. Allah yolunu açık etsin, okyanusum’da..

“Su” alan YB teknemizle biz yola devam edemeyeceğiz…
Ama “bize bizden yakın” bir limanımız var, şükrederiz!.. Biz işte bu limanda demir atıyoruz izninizle..:)
YB teknemizi onarmak gayemiz..
Üç vade mi desek, altı vade mi desek.. Allah bilir..
Ama takdirde varsa YENİLENEREK yola çıkmak ???… Zaman gösterecek.
Siz sevgili okur-yazar kardeşim, hedefe ulaşmanız adına devam edeceğinizi biliyoruz, biz olmasak ta.. Yolunuz açık olsun!..

Ha unutmadan söyleyelim:
Biz tekrar yola çıkamasak da; “karaya” ayak basmayacağız; “ilim okyanusu” üzere kalacağız inşaallah, limanda..

Hepinize tekrar teşekkür ediyor, gözlerinizden/ ellerinizden öpüyoruz.
Selam ve sevgilerimizle

(Sürecek..)

Yorumsuz Düşünür Yazarlar -Yo®umsuz Blog

(Bilgi notu: Yorum giriş formunu devreden çıkartmamıza rağmen, yazıları faydalanmanız ihtimaline karşı yayında tutacağız.)

Bunu yaparken, “iletişim psikolojisi” kavramı çerçevesinde, yorum formlarınının bir enstrüman olarak kullanıldığında, insanların bilgiye niceliksel yaklaşımlarının daha büyük sayılarda olacağını biliyorduk. Netekim öyle de oldu..
Yorum formatlı yayın yapmamızda bugüne kadar kadar ısrar etmemizin nedeni, aktarımında aracısı olduğumuz ilim dalgasının, büyük kitleleri kapsaması gereğine olan inancımızdır.

Yorumsuz Blog’un kuruluş felsefesinde en baskın özellik; okurlarının düşüncelerini, ilmini, yorumlarını paylaştığı “interaktif(katılımcı) bir düşünce platformu” olmasıdır.

Özetle Yorumsuz Blogunuz, düşünce ve ilminizi paylaştığınız ama “TEK SESLİ” değil, “sahibinin sesi” değil; kendi sesinizi ve düşüncelerinizi de paylaştığınız bir platformdur.

Yukarıda okuduklarınızı, önemli bir “karar aşamasında” olduğumuz haberiyle ilgili olarak ve bu bilgiyi sizinle paylaşmak amacıyla yazdık.
Yorumsuz Blog bir fenomendir bildiğiniz gibi.. Ve bu fenomeni yaratan da siz olduğunuz için bu bilgiyi paylaşmak zorundayız. Bu blogun gerçek sahibi olmanız nedeniyle bu sizin hakkınızdır..

Değerli Okur,
Öyle bir aşamaya gelmiştir ki Yorumsuz Blog;
ya okurlarının yorum formları aracılığıyla düşünce ve ilimlerini “paylaşma hakkı”nı kullandırmaya devam ederek yayınını sürdürecek (ki, bu durumda bazı düşünür-yazarların, “yazılarına yorum yapılmamasını arzu etmeleri, aksi halde yazılarının yayınlanmaması dileğine uyarak”, yazılarını maalesef yayınlayamayacağız) ya da misyonunu tamamlayamadan kendisinin yayınına kalıcı olarak son verecektir Yorumsuz Blog maalesef.

Bu kararı alabilmemiz için çok kısa bir süreye ihtiyacımız vardır…

Çok yakında alacağımız bu karar eğer kalıcı kapatma kararı olursa, bu kararın bizim insiyatifimiz ya da irademiz doğrultusunda alınmış değil;
buna mecbur kaldığımızı, ya da “önümüze getirilmiş belli şartların” bu kararı almamızı zorunlu kıldığını, bilmeniz hakkınızdır.

Selam ve sevgilerimizle.

Yorumsuz Düşünür Yazarlar -Yo®umsuz Blog

Ucu açık bir süre, yayınımıza ara veriyoruz..

Selam ve sevgilerimizle…

Yorumsuz Düşünür Yazarlar -Yo®umsuz Blog

İnsanları sınırlamayan ve yönlendirmeyen, kendisi de sınırlanmayan ve yönlendirilmeyen bir Yorumsuz Blog için el ele, gönül gönüle !?..

O kadar nankörüzdür ki, bizi sevdikleri için cezalandırırız neredeyse sevdiklerimizi. Sadece hayata karşı değil sevgiye karşı da nankörüzdür yani.

Yüreğimizin sesini değil de korkularımızın sesini dillendiririz sık sık ve yıldırırız karşımızdakini.

Sırtımızı iyiliklere yaslamasını bilmeyiz de yolunda gitmeyen en ufak bir şeyde vurgun yemişe döneriz.

Siz, sevdiğiniz insanlarla yaptığınız tartışmalara dikkat ettiniz mi hiç?

O anda, o insanla beraber yaşadığınız bütün güzel anlar silinmiş gitmiştir. Sanki sadece yara aldığınız o an vardır; sanki ömür boyu bıçaklanıp durmuşsunuzdur o insan tarafından.

Sitemlerden yanaysa şikayetiniz; o kadar sevdiğiniz insan, bir anda iflah olmaz bir dırdırcı olarak görünür gözünüze. Onun yanında huzur bulduğunuz sevgi dolu anları unutursunuz da bir sitem okyanusunun içinde boğulmak üzereymişsiniz gibi hissedersiniz. Paniğe kapılırsınız. Kaçmak kurtulmak istersiniz.

Ya da, ihtiyaç duyduğunuz kadar ilgi göstermemiştir o gün… Sizi o kadar seven insan bir anda taş kalpli, kendisinden başkasıyla ilgilenmeyen bir egoiste dönüşüverir algı dünyanızda. Geçmişinizin kimbilir hangi sayfasından hortlayan bütün yaralarınız heyula gibi dikilir karşınıza…

Unutursunuz, sizi can evinizden vuran güzel bakışları.

Unutursunuz, bütün güzel sözleri, bütün güzel anları.

Unutursunuz, o insanın üç gün önce dünyadaki en güvendiğiniz ve en sevdiğiniz insan olduğunu da söylediği her söz yalanmış, bahaneymiş gibi gelir o anda.

Sorgulamazsınız hiç, bir insanı, bir anlık davranışı ya da bir sözü için bir kalemde silip atmanın ne kadar sağlıklı olduğunu. Çünkü, korkularınız dizginleri ele almıştır bir kere.

Öfkeniz şahlanmıştır, dizginleyemezsiniz. Uçar gider kelimeler. Paramparça edersiniz o bakmaya doyamadığınız, dokunmaya kıyamadığınız insanı.

Ağzınızdan çıkan sözlerin karşınızdakini yaralayabileceğini düşünmezsiniz hiç.

Oysa ki her sözcük karşınızdakinin yüreğinde bir kurşun yarasıdır artık. Hiç bilir mi silah, namlusundan çıkan merminin öldüreceğini… Siz de bilmezsiniz. Öfkenin egemenliğine giren zihin farkında değildir ki serseri kurşunlar gibi saçtığı sözlerin öldürücü etkisinin.

Bir an durup da o laflar size söylendiğinde nasıl hissedeceğinizi düşünseniz ömür boyu susmaya razı gelirsiniz belki ama düşünemezsiniz ki o anda.

İçinizdeki fırtınalar dindiğinde, şahlanan öfkeniz yok olduğundaysa artık tsunami yemiş küçük bir sahil kasabası gibi yıkık dökük, bomboş oturursunuz ve hasar tespiti yapmaya çalışırsınız.

Pişmanlık bile duyamazsınız… Kendi öfkenizle kendinizi öyle bir vurmuşsunuzdur ki pişmanlığa dahi mecaliniz kalmaz. “İnceldiği yerde kopsun,” dersiniz ki bu söz dibe vurmuş ruh hâlinizin aldırmazlık maskesidir sadece.

Pişmanlık yasaları da işlemez vardığınız yerde. Hesabınız kendinizledir çünkü. Hiçbir yere kaçamazsınız. Kıvranırsınız, ateşler içinde yanarsınız. Ama kendinizden öteye de varamazsınız.

Yine de ben derim ki; ne mutludur er veya geç kendisiyle hesaplaşabilenlere, -mış gibi yapmaktansa kor ateşlerden geçmeyi göze alanlara…

. . .

Ben, öfkeli bir babanın öfkeli ve inatçı kızıydım eskiden… Aramızdaki sağlıklı iletişimin koptuğu bir noktada öyle bir kırdık ki birbirimizi o en sevdiğim insanla…

Tam on koca yıl hiç görüşmedik…

Sayfalar dolusu mektup yazdım… Bilirsiniz işte, onu ne kadar sevdiğimi, yanımda olmasını ne kadar çok istediğimi, birbirimizi asla görmesek bile hep seveceğimi anlatan duygu yüklü mektuplar…

Ama… ama, ya beni yanlış anlarsa, ya karısının (yani üvey annemin) eline geçer de çarpıtılırsa sözcüklerim diye çok korktum ve hiçbirini yollayamadım o mektupların.

En sonunda…

Bir gün bir telefon geldi…

Babamın kalbi duruvermiş de haber vermeye cesaret edememişler…

Üzülürüm diye…

Gurbetteyim diye…

Gömüleli bir hafta olmuş.

Yıllar önce, bugünlerden birinde gelmişti o uğursuz telefon… İşte o günden beri kalbini kırdığım her insanın gönlünü almak isterim mümkünse…

Varsa sizin de bir yerlerde kalbini kırdığınız birileri ve değdiyse bu yazı yüreğinizin bir yerine, benden daha cesur olmanızı dilerim.

Bu ölümlü dünyada kırgınlıklara, küslüklere, “keşke“lere hiç yer yok zira.

Evrensel yaşam boyutlarını kendi varlığından ve kendi isimlerinin özellikleriyle var kılan Allah ismiyle işaret edilen sınırsız ilmin ve kudretin, gizli ve bilinmeyen özelliklerini ifade eden esması vardır. Bunun yanında da zuhur aleminde varlığını müşahede ettiğimiz fakat 99 esmada yer almayan isimlerin varlığı da kesindir. Bu ilahi isimlerden biri de Sâni ismi şerifidir. Sâni, sanat eseri hüviyetinde yarattığı her birimi, eşsiz bir orijinallikte tasarlayan, tasvir eden, dizayn ederek şekillendiren anlamına gelmektedir. Başka bir deyişle, evren içre evrenlerle birlikte yaratılan her birim, harika bir tasarım ve sanat hârikasıdır.

Okyanus diplerindeki balık ve canlı türlerinden, karada yaşayan hayvanlara; timsahından leoparına, aslanından ceylanına, maymunundan sineğine, filine ve nihayet insanına kadar her yaşam formu bu eşsiz sanatın ve tasarımın bir örneğini teşkil eder. Tasarım hârikaları bu canlı türleriyle sınırlı değil elbette! Tabiattaki doğal güzellikler olarak ifade edilen her şey bu tasarıma dahildir. Yeşilin birçok tonunu ihtiva eden ormanlardan ağaçlara, mavinin tonlarını aksettiren okyanuslara ve gökyüzüne, ahadiyet boyutunu çağrıştıran uzayın karanlık derinliklerine kadar uzanan bir tasarım ve dizayndan söz ediyoruz. Bu arada doğadaki değişik müzikal ses armonisini de unutmamak gerek. Kuşların o insanı mest eden nağmeleri de şüphesiz birer sanat örneğidir. Şu ana kadar çizdiğim tabloda kısaca İlahi sanatın tezahürlerini genel çerçevede göstermeye çalıştık. Aslen bu yazıda vurgulamak istediğimiz hususa geldi sıra:

İnsan ismiyle işaret ettiğimiz yapı da diğer tüm birimler gibi birer esma terkibi olduğuna göre, insanın elinden çıktığı söylenen ve insana mâl edilen tüm tasarım ve dizayn örnekleri de gerçekte Allah ismiyle işaret edilen mutlak varlığa aittir. Bununla ilgili bir çok örnekleme yapılabilir. Mesela, büyük bir alışveriş merkezine girdiniz ve mağazayı gezmeye başladınız. Öncelikle binanın tasarımı ve mimarisi dikkatinizi çekecektir. Buna diğer mimari yapı örneklerini de kıyas edebilirsiniz. Daha sonra mağazadaki reyonları gezmeye başladınız. Bir halı reyonuna girdiğinizde farklı renk ve desenlerde değişik tasarımlar dikkatinizi çekecektir. Oradan mobilya kısmına geçtiğinizde yine farklı tasarımlarda mobilya çeşitleriyle karşı karşıya gelirsiniz. Hatta o esnada bir beyefendi yanınıza yaklaşıp bütün gördüğünüz ve beğendiğiniz o mobilya çeşitlerinin kendine ait tasarımlar olduğunu bile size rahatlıkla söyleyebilecektir. Bu gayet normaldir. Zira Allah’ın zuhur alemindeki oluşları ve yaratımları, esma terkiplerinden açığa çıkmaktadır. Bu açığa çıkış da o terkibi yapının kapasitesi nispetinde gerçekleşmektedir. Sonuçta her hâlükârda bütünüyle hakiki sanatkâr ve tasvir edici(Musavvir) olan tek varlığın tasarım eserlerini temaşa etmiş olursunuz. Bu her dem böyledir ve değişmez. Zaten O, her an yeni şânda olması hasebiyle yepyeni tasarım örnekleriyle karşımıza çıkmakta ve yine insan ve diğer birimler adı altında bu açığa çıkardıklarını seyretmektedir. Örnekleri çoğaltabilir ve yeni kıyaslamalar yaparak daireyi genişletebilirsiniz. Mesela denizde, havada ve karadaki değişik taşıt modellerini örnek verebiliriz. Burada meseleyi kavrayabilmemiz için, varlık aleminde tek bir yaratıcı gücün, iradenin ve ilmin hüküm sürdüğü gerçeğini hatırlamamız yeterli olacaktır. Zuhur alemindeki tüm yaratım ve oluşumlar, sınırsız Tek’in sınırsız gücü ve ilmiyle hâsıl olmaktadır ve dolayısıyla da güzel sanatlar kapsamına girenler de dahil olmak üzere tüm yapıtlar ve eserler, tek bir sanatkârın sanat tasarımları ve dizayn örnekleridir. Her ne kadar biz bunları insan adı altındaki terkibi yapılara mâl etsek te bu gerçek değişmezdir. Üstelik bu tasarım ve sanat örnekleri, sonsuz yaşam boyutlarındaki görsel güzelliklere nispeten sadece bir küçük numune mesabesindedir.

Güzelliğin kaynağı anlamında Cemil esmasının tezahür dereceleri nispetinde, algıladığımız güzellikler de derece derecedir. Güzelin güzeli ya da güzeller güzeli deyimlerinde işaret edildiği üzere güzellikte de sınır yoktur. Yusuf’un cemalinde güzelliğin yansımasındaki dereceyi kıyas edin. Kim onunla güzellikte yarışabilir ki! Bu noktada son bir hususu belirtmeden geçemeyeceğim.

Bazı kesimler örneğin resim ve heykel sanatındaki yapıtların, doğadaki orijinal sanat örneklerinden alıntı olduğunu ve dolayısıyla da taklit olarak nitelendirilmeleri gerektiğini savunarak kendilerince Allah’ı tenzih ettiklerini düşünürler. Şayet baştan itibaren yazdıklarımızı iyi analiz edebilirseniz bu anlayışın yersiz bir kuruntu olduğunu açıkça görebileceksiniz. Zira tekrar vurgulamak gerekir ki, varlık aleminde tek bir tasarımcı ve sanatkâr vardır. O da her şeyi hikmetle yaratan ve tasvir ederek şekillendiren Sâni olan Allah’tır. Hep birlikte el ele, gönül gönüle daha nice güzelliklere…

Nazım Akpınar
http://yorumsuzblog.adrese.com
ahad103@hotmail.com

Geçenlerde kapım çaldı. genç, iki tane hanim.. Türkçe konuşanı dedi ki «biz komşularımızı geziyoruz, Türk olanların kapılarını çalıyoruz, kendi dinimizi anlatmak istiyoruz, komşumuzsunuz, size de bu yüzden geldik». Çok sevindim çünkü sonuçta «Sevdiğim»le ilgili konuşan herkesi dinlemeye bayılırım, kaldı ki beni komşu saymışlar, kapıya gelen çevrilir mi? Biraz konuştuk, baktık ki konu uzayacak, bu konuşmanın devamını başka zamana bırakalım dedik. Aradan birkaç hafta geçti ve biz bir kafede buluştuk…

Benim naçizane, ezelden beri başka inanç yolunu seçenlere karşı bir merakım olur. Anlamaya çalışırım. çünkü bendenizde «mükemmel bir yol varken, insan neden tali yollara sapar ki, acaba işaretleri mi yanlış görüyor/görmüyor, anlatan, bildirenleri mi duymamış, neyi gözden kaçırmışlar?»dır veya «ben neyi bilmiyorum, nerede eksiğim var, ne öğrenebilirim onlardan?»dır bu merak. Buradan yola çıkarak, bu hanımı dinledim, anlattıklarını, yasadıklarını, diğer inançlardan nasıl geçtiğini ve sonunda bu noktaya nasıl geldiğini… Kendi kitabına ve elindeki yazılarla gösterdiklerine baktım, belli ki çok sistemli çalışılmış, standart her karşı soruya da o yol içinde ikna edici cevaplar hazırlanmış. Biz de dilimiz döndüğünce ve bildiklerimiz el verdikçe karşı sorular sorduk ve başka konular anlattık. Sonunda öyle bir noktaya geldik ki bendenizin bu yolda Allah izin verdiği surece kalacağını ancak bu hanımın, arayışlarında son noktayı koyamadığını ve akla yatan başka bir hakikat bulursa onu kabul edeceğini anladık.

Dolayısıyla, o noktada sormam gerekiyordu, nedir İslamiyette bulamayıp da başka inanışta bulduğu şey. Cevabi çok enteresandı, «komşuluk hakki» dedi. Şaşırdım, çünkü bunu söyleyen bir Türk kültüründen, geleneğinden gelen bir kişi, komşuluğa yabancı olanlardan değil! Hayatımda ilk kez bir başka inançta olan kişi, bana inandığı yolda komşuluk hakkinin, diğer bütün dinlerden ve bilhassa İslamiyetten üstün olduğunu söylüyordu. Hani klasik karşı tezlere alışkınız biz de herkes gibi ama ben daha önce bu şekilde bir saptamayı hiç duymamıştım.

Bunun üzerine «komşuluk», bizim bir anda ana konumuz haline geldi. Sordum: Madem komşu hakkı bu kadar önemli, komşuları için neler yapılıyor?

Anlattıkları ilginçti. Kendi dinini duyurmak için, oturdukları mahallelerden, komşulardan başladıklarını söyledi. Çünkü anlayışlarına göre, «komşular çok önemliydi ve bu dini duyurarak, onlara müthiş iyilik yapıyorlardı!». Ama komşunun sosyal durumu, çok da önem arz etmiyordu. Yardım etmek vs. de gerekmezdi, önemli olan kendi inançlarını bildirmekti. Sorumlulukları bununla bitiyordu.

«Buraya kadar doğru ama bizim dinimizi, bu konuda araştırdınız mi hiç? Mesela sadece Kur-an’ı Kerim’de yazanlara veya ne bileyim Hz. Muhammed’in (S.A.V.) hadislerine baksanız, olayın derinliğini de görürsünüz.» dedim. Bizde zira komşunun inancı da önemlidir ancak sosyal durumu, refahı, oldukça büyük önem arz eder. Kaldı ki Resulallah (S.A.V.) buyurmamışlar midir, «Komşusu aç yatarken kendi geceleyen, bizden değildir» diye. Hala kendi inancındaki komşuluğun bundan evla olduğunu söyleyince dayanamayıp gene sordum, «güzel kardeşim, komşuluk komşuluk diyorsunuz da, mahallenizdeki açlardan, fakirlerden haberiniz var mi? Her gün gelip gectiginiz yollarda, metrolarda, supermarket kapılarında sizden yardim isteyenlere ne yapıyorsunuz? Komşularınız sadece bu zengin mahallede sıcacık oturanlar mi? Sizin bu bahsettikleriniz, sadece kendiniz için, farkında misiniz? Yan komşunuz mutlu mesut ama iki sokak ilerinizde, yağan aşırı yağmurlardan oturduğu bodrum katındaki ev su basmış, çocuğu hasta olmuş bir fakir adam el açmış, o eli gördünüz mu? İster Müslüman olsun, ister başka din, Allah’ın kulu değil mi? Neye göre yardim edersiniz, neye göre reddedersiniz? Allah’ın «Rahman» sıfatını da mi düşünmezsiniz? O Allah ki, kendine karşı küfürde olana da, -haşa- yok sayana da, bizim gibi edepsizlik yapana da, sevgililerine de ayni güneşi, ayni toprağı, ayni yağmuru veriyor. Biz ne yapıyoruz? Bu açıdan bir daha düşünün, yaptığınızın kendini kandırmak olduğunu göreceksiniz, komşuluk hakki çok derin bir konu olmalı, lütfedip evdeki yemekten bir tabak vermek değil, elinizdeki kitapları baz alıp da gidip yarim yamalak şeyleri anlatmak hiç değil! Unutmayın ki yaptığımız herşeyden öyle ye da böyle sorumluyuz. Ben şahsen, hesap günü, o fakirlere yardim edemedim diye rezil olmayayım diye kendi çapımda uğraşıyorum. Gelin siz de katilin bana, neymiş bu komşuluk hakki, öğrenip hakkini tam verelim!»

Bütün bunlar birden çıktı ağzımdan, daha önce böyle derin düşünmüyordum açıkçası zira bizim dinimizde komşuluk üzerine temel esasları az çok bilince hata yapıp bildiklerimin yeterli olduğunu düşünmüşüm gaflet ve delalet içinde. Ailemden gördüğüm ne varsa, her şekliyle uygulamaya çalışıyordum zaten. Yan komşunun aç yatmaması için elimden geleni yapıyordum kısaca! Yaşlı ve hastaları ziyaret etmek, ne bileyim bildiğimiz şeyler işte, pişen yemekten bir tabak vermek, halini hatırını sormak vs. çünkü «Hz. Resulallah (S.A.V.) şöyle buyurmuşlardır:

Komşu hakkının ne olduğunu biliyor musunuz? Senden yardım istediğinde kendisine yardım etmeli; yardımına muhtaç olduğunda esirgememelisin. Senden borç istediğinde vermeli; fakir düştüğünde onu geri almamalısın. Hastalandığında ziyaret etmeli; öldüğünde cenazesine katılmalısın. Kendisine bir hayır isabet ettiğinde tebrik etmeli, başına bir musibet geldiğinde onu teselli etmelisin. Eğer izni yoksa evini, hava almasına mâni olacak şekilde, onun evinden yüksek yapmamalısın. Ona eziyet vermemelisin. Bir meyve aldığın zaman ona da hediye etmelisin; eğer bunu yapmayacaksan aldığın şeyleri evine gizlice götürmelisin. Sakın çocuğun onu eline alıp dışarıya çıkmasın; çünkü komşunun çocuğu görüp rahatsız olur. Çömleğinin bu harıyla (yemeğinin kokusuyla) onu rahatsız etme. Yemeğinin kokusunu komşuna ancak ondan kendisine ikram etmek şartıyla hissettirebilirsin.

Bunu söyledikten sonra şöyle devam etti:

Siz komşunun hakkı nedir biliyor musunuz? Nefsimi kudret elinde tutan Allah’a yemin ederim ki komşusunun hakkını tam mânâsıyla ancak Allah’ın lütfuna mazhar olan kimseler yerine getirebilir. (Har âitî, İn Aday) »

Aslında dinimizde emredilen, temelde herkesin yaptığı/bildiği şeylerin ötesinde olabilir miydi? Kendi adıma konuşayım, gözden kaçırdığım veya bunu hakkıyla yapamadığım noktalar da var miydi? Mesela evime biraz uzaklıktaki süpermarketin önünde dilenenlerin hepsini tanıyorum, ailelerini, durumlarını biliyorum, aç yatmasınlar açıkta kalmasınlar diyorum da ancak, bu gerçekten yeterli miydi?

Hemen ilk baktığım, komşuluğun sınırı oldu. Herşeyin mükemmel olduğu dinimizde, muhakkak komşu olup da üzerimizde hakkı doğanların bir sınırı çizilmiştir deyince, karsıma aradığım cevap çıkıverdi.. «Zühre şöyle rivayet ediyor:

“Adamın biri Rasûlullah’a gelerek komşusunu şikayet etti. Bunun üzerine Rasûlullah ona camiin kapısına çıkıp ‘Kırk haneye kadar komşudur!’ diye bağırmasını emretti”, (Taberânî, Ebu Dâvud). Zühre, dört cihete işaret ederek ‘Bu cephelerin her birinden kırkar hane komşu sayılır’ demiştir.»

İlk tepkim «eyvah, şimdi ilk eksiğimizi bulduk» oldu tabi. Kırkar hane, benim komşum imiş. Kabaca hesap yapalım, -yanlış hesabın Bağdat’dan döneceğini de bilerek, hatamız varsa büyüklerimiz düzeltir inancıyla- evlerin cephesini 10 metre sayarsak, dört taraftan 400′er metre benim komşu mesafem oluyor. Oysa ben sadece kendi apartmanımı biliyorum, bir de bu mesafede kalan dilencilerimi, fakirlerimi. Ya diğerleri?

Mahallemdeki yetimhaneleri ilk geldiğim zaman sormuştum, gönüllü çalışmak için. Bizim memleketimiz bu bakımdan daha iyi galiba çünkü orada bu tip çalışmalarda sorun yasamamıştım. Ancak burada, çocukları sır gibi saklıyorlar, ulaşamadım. Vardır bir bildikleri. Fakat huzurevleri var geçerken gördüğüm. Biraz mesafede ama olsun, onlar da komşu sayılıyor, ne olursa olsun demek ki! Ayrıca hastaneler var, gidip gönüllü işler yapmak gerekecek ekstradan. Bunlarla birlikte mahallenin diğer canlıları… Ya Rab! Ne çok yapılabilecek şey var, ne çok hak var! Ve ne çok hatam var, eksiğim var! Hızla bu eksiklerimi tamamlamaya çalışıyorum simdi.

Komşu dediğimiz, sadece yan komşu değilmiş o zaman. Hz. Aişe R. Anha’dan rivayet edilen hadis-i şerifte Rasülullah (S.A.V.):

“Cibril bana komşu hakkını o kadar çok tavsiye etti ki, neredeyse komşuyu komşuya vâris kılacak zannettim.” buyurmuşlardır.

Bütün bunları düşündüğümde ve günümüzde, komşuluğun yok olduğu toplumlarda bir nev’i «oto kontrol»un de azaldığı, sosyal güvencenin sadece para olarak kaldığı, işin insaniyet boyutunun da yok olduğunu fark edince, dinimize ve sosyal konulardaki muhteşem yapısına bir kez daha hayran oldum, olmamak mümkün mu?

Sonuçta kapıma gelen «komşu» kadınlara, ben de naçizane bildiklerimi anlatayım derken, ben başka şeyleri fark ettim, sosyal görevlerin nasıl belirlendiğini, SİSTEMİN nasıl mükemmel oluşturulduğunu, Okumanın ne güzel olduğunu ve kendi eksikliklerimi…

Kendimden başka herkesi tenzih ediyorum elbette bu kendi kendime yaptığım sohbette. Bendeniz kim ki zaten, ne işler yapanlar var, hatasız kusursuz! Edepsizlik yapmış olmayalım, aman! Allahım işlerini kolaylaştırsın.

Allahıma sonsuz şükürler olsun, biz gereğince şükür de edemeyiz, affetsin bizi aynı zamanda ama bize, komşuluk hakkını hakkıyla yerine getirecek gücü de versin. Eksiklerimiz çok, bizi mazur görsünler. Amin.

Ezgi Zem
http://yorumsuzblog.adrese.com

Güneş enerjisi kaynağı nükleer füzyon değil; galaksinin merkezinden gelen manyetik alanlardır. Güneş enerjiyi kütleye dönüştürür, kütleyi enerjiye değil.

ÖZET

Güneş enerjisi kaynağı, güneşin çekirdeğinin içerisindeki Nükleer Füzyon Reaktörü olarak düşünülmüştür. Güneş, füzyon (eriyip kaynaşma) reaksiyonu tarafından değil; galaktik merkezden gelen manyetik alanlar tarafından ısıtılmaktadır..

Nükleer füzyon manyetik alanların ısınmasının yan ürünüdür. Galaktik merkezden gelen manyetik alanların değişmesi, güneşin içerisindeki güneşi ısıtan elektrik akımlarına neden olur. Isı ve güneşin çekirdeğindeki parçacıkların yüksek kinetik enerjisi; maddenin, elektron, proton ve nötrinonun ana elementlerini oluşturan yüksek enerji çarpışmalarını tetikler. Çarpışmalar Döteryum, Trityum, Helyum ve Lityum gibi daha ağır elementleri de eriterek birleştirir veya Nükleosentez yapar. Bu da yıldızların ve galaksilerin daima kütle ve enerji ürettikleri gerçeğine yönlendirir. Makale, galaksilerin enerji üretiminin ardındaki saatin mekanizmalarını açıklayacaktır. Galaksi enerjisi ve kütle üretimi, Big Bang Teorisi’ni geçersiz hale koyar ve evrenin genişlemesine ve hızlanmasına neden olan çok miktardaki yeni kütleyle sabit durumdaki kozmolojik modele doğru yöneltir.

GİRİŞ

Kozmolojideki en son gelişme, özellikle evrenin sadece genişlemekle kalmayıp; ayrıca hızlandığı bulgusu Einstein’ın Kozmolojik Sabitesi’ni tekrar geri getirmektedir. Evrenin hızlanmasını açıklamak için; Kara Enerji’nin galaksileri geri püskürttüğü ve evrenin hızlanmasına neden olduğu farz edilmektedir. Kara Enerji, vakumda muazzam miktarda enerji bulan Kuantum Mekanik’deki gelişmelere dayanmaktadır.

Galaksilerin rotasyon eğimlerini açıklayan Kara Enerji ve Kara Madde evrenin %96’sı olarak bulunmuşken; yıldızları ve bitkileri oluşturan Düzenli Baryonik Madde evrenin yalnızca %4’üdür. Oysa, böyle bir Kara Maddenin veya Kara Enerjinin gerçekten varolduğunu kanıtlayan dünya üzerinde yapılan bir deney veya şüpheleri ortadan kaldıran bir kanıt yoktur. Bu kanıt eksikliği Big Bang Teorisi için de doğrudur. Vakumun yüksek enerji ve kütle yaratarak anında patlayabileceğini gösteren hiçbir deney yoktur.

Kozmolojik gözlemi açıklamak için bu şekildeki içgüdüsel olmayan teorilerin kaynağı, itiraz edilmeden kabul edilen ve hiçbir zaman sorgulanmayan hergünkü sürecin yanlış anlaşılmasından ortaya çıkmaktadır. Bu; güneşin enerji kaynağını veya diğer yıldızları anlayışımız veya daha doğrusu yanlış anlayışımızdır. Güneş ısısının yerçekimsel enerjiye dayalı olduğunu açıklamaya çalışan tarihi bir teori vardır. Bu teoriye göre Güneş, güneşe ait bulutsu uzak yıldız topluluğundan varolmuştur.

Bütün atomlar bulutsu uzak yıldız topluluğunun merkezinden serbest düştüklerinde, hızları ısıya dönüştürülmüştür. Benzer teori 19.ncu yüzyılda Lord Kelvin tarafından ileri sürülmüştür ve Lord Kelvin güneş ısısının yerçekimsel enerjiden, özellikle de güneşin içine düşen göktaşları tarafından kaynaklandığını söylemiştir. Bugünkü nükleer teori, Güneşin nükleer füzyon reaktörü olduğunu ve ısısının hidrojen atomlarının füzyonundan helyuma kadar belirdiğini söylemektedir. Erimiş helyum hidrojenden daha hafiftir, böylece Güneş kütle fazlalığını enerjiye dönüştürür. Bu modelde hâlâ bazı problemler vardır. Herbir galakside daima yeni doğmuş yıldızlar vardır. Bazıları, Mavi Süper Dev’ler Güneşten 50 kere daha büyük ve daha ağırdırlar ve hidrojeni Güneşten daha fazla yakarlar. Bu onların ortalama yaşam ömürlerini yaklaşık olarak sadece on milyon seneyle sınırlandırır. Eğer böyle daha büyük ve daha ağır yıldızlar sürekli doğuyorlarsa ve hidrojeni bu kadar çabuk yakıyorlarsa; öyleyse bütün hidrojen nereden gelmektedir? Yıldızlararası ortam bu kadar çok hidrojeni içermemektedir. Yıldızlararası hidrojen, galaksinin içindeki yıldızlara ait rüzgarda olan yıldızlardan ve süpernovadaki yıldızlardan gelmektedir.

Evren kütlesinin kaynağı ve enerjisi bir gizemdi ve Big Bang Teorisinin yaratılmasına neden oldu. Big Bang Teorisi bunu hidrojen yakıtı da dahil evrendeki bütün maddenin Big Bang zamanında yaratılmış olduğunu belirterek anlatmaya çalışır.

Bu tez evrenin gerçek kütle ve enerji kaynağının galaksi olduğunu gösterecektir.Burada sunulacak pek çok olgu, güneş ısısının kaynağının manyetik alanlarla veya İndüksiyon’la değiştiğini gösterecektir. Manyetik alanlar galaktik merkezden gelmektedir, galaktik disk aracılığıyla dağıtılırlar ve diskteki bütün yıldızları ısıtırlar. Değişen manyetik alanlar Güneş plazmasındaki elektrik akımlarının indüksiyonu tarafından oluşturulmuşlardır. Elektrik akımları Güneş plazmasını ısıtırlar ve güneşin parlamasını sağlarlar. Güneşteki hidrojenin füzyonu, manyetik alanlar tarafından oluşturulan ısının yan ürünüdür. Güneşin çekirdeğindeki indüksiyon akımları tarafından oluşturulan muazzam sıcaklık, parçacık hızını ve kinetik enerjiyi arttırır. Parçacıklar çarpıştıkça, onların yüksek kinetik enerjisi Einstein’ın E=MC² Denkliğine göre yeni parçacıklar oluşturarak kütleye dönüştürür. Güneş kütleyi enerjiye dönüştürmemekte, fakat enerjiyi kütleye dönüştürmektedir. Güneş üzerindeki pek çok gözlemlenen fenomen manyetiktir, böylece Güneşin Manyetik İndüksiyon tarafından ısındığını düşünmek makuldur.

Yıldızların bu kütle oluşumu evrendeki bütün kütlenin nereden geldiğini ve evrenin neden genişlediğini ve hızlandığını açıklayabilir. Ayrıca evrendeki ağır elementlerin nasıl yaratıldığını da açıklayabilir. Pek çok ağır elementlerin süpernovada oluşturulduğuna inanılmaktadır; bu çünkü ağır elementlerin füzyonunun enerjiyi tüketmesinden ve hidrojenin yaptığı gibi enerjiyi üretmemesinden kaynaklanmaktadır.Yıldızların enerjisi manyetik alanlardan geldiğine ve füzyondan gelmediğine göre; öyleyse ağır elementlerin nükleosentezi Kırmızı Devler’de meydana gelmektedir. Eğer yıldızlar kütle ve enerjiyi üretiyorlarsa, o halde galaksilerin de kütle ve enerjiyi ürettiklerini söyleyebiliriz. Galaksiler kütle ve enerjiyi oluşturmak için olan evren makinalarıdırlar.

Eğer Güneş galaksinin merkezinden manyetik alanlardan ısıtıldıysa, galaksinin enerjisi nereden gelmektedir? Manyetik alanlar yıldızlardaki kütleyi oluştururlar ve bu kütle güneşe ait bir rüzgar olarak uzaya fırlatıldığında, galaksinin merkezine doğru Serbest Düşme’ye başlar. Serbest düşen toz ve gazın yerçekimsel potansiyel enerjisi galaktik merkezdeki Kara Deliklerin Birikme Diskleri tarafından toplanmaktadır.Bu yerçekimsel potansiyel enerji, kütleyi oluşturmak için kullanılan enerjiden çok daha yüksektir. Dinamo etkisiyle birleşen birikme diskleri, yıldızlarda daha fazla kütle üreten galaktik merkezlerdeki manyetik alanları ve benzerini oluştururlar.

Eğer galaksi her zaman bir noktada daha büyük ve daha ağır hale geliyorsa, o yeni bir galaksi meydana getirecektir. Kütlenin galaksiye olan sürekli ilavesi galaksinin helezonik kollarını ve kol uzunluğunu ve onun galaktik merkezden uzaklığını arttırır. Çok uzak kolda; yıldızlar tarafından dışarı boşaltılmış, yıldızlara ait olan rüzgar kol ağırlaşıp, kendini ana galaksiden ayırana ve uydu galaksi olana kadar kendi kolunda lokal olarak biriktirmeye başlar. Birbirleriyle çarpışan galaksilerin çekilen pek çok resimleri veya karşılıklı etkileşimde bulunan galaksiler aslında bir diğerini yumurtlatan örneklerdir. Yeni galaksilerin üremesi, evrenin genişlemesine ve hızlanmasına neden olmaktadır.

Rotasyon Eğimi

Galaktik merkez etrafında galaktik diskteki yıldızların rotasyon hızı Kepler’in Üçüncü Kanunu’na uymalıdır. Yıldızların beklenen hızı Şekil 6-(B)’de gösterilen çaplanmış daire çevresinin tersine orantılı olmalıdır. Oysa çeşitli galaksilerin gözlemi Şekil 6-(A) ‘daki gibi neredeyse yatay olan bir rotasyon eğimi vermektedir. Yatay eğimin alışagelen izahı hiçbir parlaklığı olmayan ve görülemeyen Kara Maddenin varlığına dayanmaktadır. Kara Madde galaksideki yerçekimini arttırmak için yıldızların ötesindeki galaktik diski doldurmaktadır. Galaksideki manyetik alanlara dayanan yatay rotasyon eğimini açıklamak mümkündür.

İlk olarak iyi bilinen bir deneyi anlatarak başlayacağım. Şekil 1’deki süperiletkenin üstündeki manyetik mıknatısı havaya kaldırma veya Meissner Etkisi, mıknatıs süperiletkenin üzerine yerleştirildiğinde mıknatısın havada dolaşmasına yolaçar. Mıknatısın manyetik alanı Faraday Kanunu’na göre elektromotor güce ve süperiletkende akıma neden olur. Lenz Kanunu’na göre bu akımlar, mıknatıs manyetik alanlara engel olan süperiletkendeki manyetik alanları oluştururlar ve böylece onun havada süzülmesine ve yerçekimine karşı koymasını geri çevirirler.

Eğer bir string alıp onu süperiletkene bağlarsam, Şekil 2’deki tablo boyunca süperiletken dilimini sürükleyebilirim. Eğer mıknatıs süperiletken üzerinde havada süzülüyorsa ve siz süperiletkeni sürüklerseniz; mıknatıs tabloya düşmeyecek fakat süperiletkeni takip edecek ve üstelik her nereye sürüklediysek havada süzülüp kalacaktır. Bu ayrıca Lenz Kanununun sonucudur. İndüklenmiş akımlar ve süperiletkenin manyetik alanları, süperiletkenle bağıntılı olan mıknatısın üstündeki herhangi bir harekete engel olacaklardır.

Güneşteki sıcak plazma ve diğer yıldızlar çok düşük bir elektrik rezistansına sahiptirler. Plazmanın rezistansı bir metalinkinden çok daha düşüktür ve süperiletkene çok yakındır. Halbuki onun rezistansı sıfır değildir ve plazmanın içerisindeki elektrik akımı sıcaklık meydana getirecektir. Güneşin içi tamamen homojen değildir ve plazmanın farklı elektrik iletkenlik durumuna sahip bölgeleri vardır.

Süperiletkenin özelliğine ilaveten Güneş, mıknatısın özelliğine de sahiptir. Güneşin manyetik alanı dünyanın manyetik alanınkiyle benzerliklere sahiptir.Güneş, ikiz kutuplu manyetik alana sahiptir ve bu da bar mıknatısınkine benzer şekildedir.

Süperiletkenlerin kendinlerine has olan özelliği, onların içerisindeki manyetik alanların sıfıra çok yakın olmasıdır. Oysa yıldız plazması sıfır iletkenlik durumundan daha yüksektir ve manyetik alanlar plazmanın içerisinden ısıyı meydana getirmek için geçerler.Yıldız yüksek manyetik mıknatıs geçirgenliği, uzaydan manyetik alanlara yalnızca daha fazla enerjiyi emmek için konsantre olmaz.

Şekil 1: Süperiletken üzerindeki mıknatısın Manyetik Levitasyonu (Havaya Yükselmesi). Yıldızların yaratıldığı plazmanın iletkenlik durumu çok yüksektir ve süperiletkene yakındır. Yıldızlar süperiletkenin ve mıknatısın çiftleri olarak hayal edilebilirlerdi. Bu, galaktik diskteki ve yıldızların hareketindeki kaymanın birbiriyle nasıl bağıntılı olduğunu, yıldızlar plazmasında ısıya dönüşen ve yıldızları parlatan elektrik akımlarını açıklamaktadır. Bu, yıldızlar ve galaksiler arasındaki ‘geritepkiyi ‘ de açıklamaktadır.

Şekil 2: Eğer bir süperiletkeni alırsanız ve üstüne bir mıknatıs yerleştirirseniz, mıknatıs süperiletkenin üstünde, etrafında dolaşıp duracaktır. Mıknatıs etrafta dolaşıp dururken süperiletkene bir string bağladığınızı ve süperiletkeni masanın üzerinde sürüklediğinizi farzedin. Mıknatıs süperiletkenin yukarısının etrafında dolaşıp durmakta kalacak ve süperiletkeni takip edecektir.Bu, yıldızların galaktik diskten kaymaya direndiklerini ve o direncin yıldızlardaki indüksiyon akımlarını oluşturduğunu ve onları ısıttığını ispat etmektedir.

Süperiletken Ve Yıldızların Mıknatıs Modeli

Bir yıldızın düşük dirençle plazmadan oluştuğunu ve manyetik çift kutbun manyetik alanına sahip olduğunu bilmek; Güneşin ve yıldızların modelini ileri sürmektedir. Bu modele göre, bir yıldız süperiletkenin ve Şekil 3’deki bir mıknatısın birleştirilmiş özelliklerine sahiptir. Böylece yıldızlar Meissner Etkisi’ndeki mıknatıs ve süperiletkene benzer bir şekilde davranacaklardır. Bir yıldız yakınındaki bir yıldızın hareketine karşı olacaktır. Örneğin birinci yıldız ikinci yıldıza doğru ilerlediğinde, ilk yıldızın manyetik alanı ikinci yıldızda akımlara neden olacaktır. Lenz Kanunu’na göre bu akımlar manyetik alanlara neden olacak ve ilk yıldızın hareketine direnen ikinci yıldızda manyetik alanlar oluşturacaktır. Harekete olan direnç, bir yıldız bir diğerine bağıntılı (rölatif) olarak hareket ettiğinde meydana gelecektir

Şekil 3: Bir yıldız, bir süperiletkenin ve mıknatısın kombinasyonu olarak tarif edilebilir. Süperiletken, plazmanın yüksek iletkenlik durumunun bir sonucudur ve mıknatıs da yıldız manyetik alanının bir sonucudur. Yıldız manyetik alanı, galaksiden gelen yıldızı mıknatıslayan manyetik alanlarla ve Güneşin içinde indüklenmiş akımlar tarafından oluşturulan iç manyetik alanların bir kombinasyonudur. Süperiletkenin ve mıknatısın kombinasyonu, yıldızları birbirlerinden geri iter ve birbirleri arasındaki çarpışmayı ortadan kaldırır. Galaksiler pek çok yıldızı içine aldıklarından onlar mıknatısın ve süperiletkenin bir kombinasyonu olarak tarif edilebilirler.

Harekete olan geritepki ve dayanıklılık gücü Güneş gibi olan ana, art arda sıralananlar arasında neden çarpışmalar olmadığını açıklayabilir. Galakside yüzlerce milyar yıldız olmasına rağmen; ana art arda sıralanan yıldızlar asla çarpışmazlar. Nötron Yıldızlar gibi olan diğer yıldızlar ve Beyaz Cüce çarpışabilir, çünkü onlar plazmadan oluşmamıştır ve süperiletkenin özelliğine sahip değildir. Nötron Yıldızlar sadece mıknatıs olarak hayal edilebilirler. Dolayısıyla nötron yıldız Güneş gibi olan ana art arda sıralanan yıldızları geri itecektir. Bununla birlikte iki nötron yıldızı birbirbirlerine sokulduklarında, birbirlerini geri itemezler, çünkü sürükleyen bir süperiletken yoktur. Yerçekimleri yalnızca onları birbirine çekmekle kalmaz; manyetik alanları da sıraya dizilir ve çekme gücü katılır. Bir nötron yıldızının kuzey kutbu sokulur ve ikinci nötron yıldızının güney kutbunu çeker. Evrendeki ani Gama Işını Patlamaları’nın gözlemlerinin nötron yıldızlarının büyük çaptaki çarpışmalarından ortaya çıktığı bilinmektedir. Ayrıca Beyaz Cüceler çarpışmak için meyillidirler. Beyaz Cüceler hem plazma hem de manyetik alanlara sahip değillerdir. Süpernova patlamalarının bazıları Beyaz Cücelerle bağlantılıdır. Nötron Yıldızları ve Beyaz Cüceler bir yıldıza kolayca yaklaşabildiklerine göre; pek çok ikili yıldızlar (örneğin Sirius) Beyaz Cüceler veya Nötron Yıldızını kapsar. Buna bir şekilde bakmanın yolu, yıldızları iki kategoriye ayırmaktır. Bir tanesi Beyaz Cüceler gibidir ve yalnızca yerçekimsel alanlardan ve Genel İzafiyet’ten etkilenmektedir. İkincisi ise, hem manyetik alanlardan hem de yerçekimsel alanlardan etkilenmektedir.

İçlerindeki yıldızlara benzer olan galaksiler mıknatıs ve süperiletkenin kombinasyonu olarak da tarif edilebilirler. Galaksiyi mıknatıs ve süperiletken kombinasyonu olarak görmek; evrenin genişlemesi ve hızlanmasına yönlendirerek galaksiler arasındaki ‘geritepki’ yi de kolayca açıklayabilir. Bu model galaksiler arasındaki çarpışmaların nadir olduğu anlamına da gelebilir. Ana sıradaki yıldızlar arasındaki çarpışmanın nadirliği, galaksiler arasındaki çarpışmanın enderliğinin açık bir işaretidir. Birbirleriyle etkileşen gözlemlenen pek çok galaksi aslında bir galaksinin bir diğerinden oluşumudur veya bir başka deyişle, daha büyük bir galaksiden daha küçük uydu galaksiye üremesidir.

Şekil 2’nin deneyinde süperiletkenin yalnızca mıknatısı geri itmekle kalmayıp; süperiletkene izafi olan mıknatısın herhangi bir hareketine de direnç göstereceği gösterilmiştir. Şekil 3’de gösterildiği gibi, yıldızlar süperiletken ve mıknatısın kombinasyonu olarak tarif edilebilirler. Bu da Şekil 4’de gösterilen, süperiletken maddesinin ve mıknatıslarının halkalarını veya katmanlarını kapsayan galaktik disk modeline yolaçabilir. Böyle bir modeldeki süperiletken onunla herhangi bir bağı olan mıknatısların herhangi bir hareketine karşı direnç gösterecektir. Mıknatıslar süperiletkenle bağlantılı olarak taşındıklarında, indüksiyon akımları süperiletkende akıp gidecek; Lenz Kanununa göre mıknatısların manyetk alanlarına direnen ve geri iten manyetik alanları yaratacaktır. Bu; yıldızların herhangi bir hareketinin direneceği, galaktik diskin değişmez modeline işaret etmektedir. Eğer şekil 4’deki modele göre galaktik diskin rotasyon eğimini çizersek, bütün yıldızların aynı açılı hıza sahip oldukları Şekil 5’de gösterilen düz çizgiyi elde edeceğiz. Oysa Şekil 6’da gösterilen gözlemlenmiş rotasyon eğimi, galaktik merkezden uzak olan yıldızların süratinin açısalının galaktik merkezin yakınındaki yıldızlardan daha küçük olduğuna işaret etmektedir. Bu da süperiletkenlere ve oluşturulan indüksiyon akımlarına izafi olan mıknatısların hareketinin olduğu manasına gelmektedir. Çünkü yıldızlar plazması, akımların sıcaklığı oluşturmaları için mükemmel bir süperiletken değildir.

Şekil 4: Bir yıldız, süperiletken ve mıknatısın bir çifti olarak hayal edilebilir. Bir yıldız ikinci bir yıldıza karşı hareket ettiğinde Lenz Kanunu’na göre ikinci yıldız birinci yıldızı geri itecek ve harekete engel olacaktır. Faraday Kanunu’na göre birinci yıldızın manyetik alanları ikinci yıldızda elektro-hareket ettirici güçler ve akımlara neden olacaktır ve bu akımlar ilk yıldızı geri iten manyetik alanları yaratır. Bu da yıldızların galaktik diskteki izafi harekete direnecekleri manasına gelmektedir. Bu da bu şekilde gösterilen galaktik diskin sabit modeline ve Şekil 5’de gösterilen rotasyon eğrisine neden olmaktadır. Galaksilerin asıl düz rotasyon eğrisi yıldızların birbirleriyle bağlantılı olarak hareket ettikleri anlamına gelmektedir. Bu, yıldızlara yakıt veren indüksiyon akımlarını ve ısıyı oluşturmaktadır.

Şekil 5: Şekil 4’de gösterilen süperiletken ve mıknatıs modeline göre yıldızlar. Yıldızlar galaktik diskte kaymaya karşı dayanacaklardır. Böylece galaktik merkezden yıldız uzaklığı ve rotasyonal hız arasındaki ilişki bu grafikte de gösterildiği gibi düz bir çizgi olmalıdır. Bu lineer ilişkiden galaksilerin gözlemlenebilir rotasyon eğiminin deviasyonu, mühim bir kaymanın oluştuğunu göstermektedir. Kayma büyük miktardaki ısının yıldızlarda üretildiğine işaret etmektedir.

Şekil 6: Galaksinin rotasyon eğrisi. Galaktik diskteki yıldızların hızı Kepler Kanunu’na uymalı ve galaktik merkezin uzaklığının karesine ters bir sürate sahip olmalıdır. Esas ölçümler rotasyon eğrisinin neredeyse düz olduğunu bulmaktadır. Şekil 7’de gösterildiği gibi bu; galaktik diskin süratini arttıran, rotasyon yapan manyetik alanlarla açıklanabilir. O ayrıca galaktik diskte kaymaya direnen yıldızların mıknatıs modeliyle birleştirilen süperiletkenle de açıklanabilir.

Galaktik diskte hareket ve kayma olduğunun gerçeği, Şekil 7’deki ikinci galaksi modeline yönlendirir. Bu modele göre, galaktik disk, daireler arasında hava boşluğuyla aynı eksenler üzerindeki rotasyon yapabilen birçok eşmerkezli dairelerden oluşmuştur. Her bir daire gizli bir demirden katmanı kapsar ve mıknatıslardan olan dıştaki katmanı ihtiva eder. Modeldeki galaktik merkez de mıknatısları içermektedir. Galaktik merkezin rotasyonu, galaktik merkezdeki mıknatısları ekseni çevresinde döndürür ve ekseni çevresinde dönen manyetik alanları yaratır. Bu ekseni çevresinde dönen manyetik alanlar, ilk dairenin çelik katmanındaki hava boşluğu aracılığıyla akıma neden olurlar. Lenz Kanunu’na göre, indüklenen akımlar galaktik merkezin manyetik alanlarına engel olan manyetik alanları oluşturacak ve ilk daireye güç uygulayacaktır.İlk halka mıknatısları katmanı, ikinci halkanın çelik katmanındaki akımları indükleyecek ve ikinci halkayı ekseni çevresinde döndürecektir, vs. Bu şekilde bütün halkalar aynı yönde ekseni çevresinde, fakat farklı açısal süratlerde döneceklerdir. İçsel halka daha yüksek açısal sürate sahip olacak ve en dıştaki ise daha ufak açısal sürate sahip olacaktır. Sürat farklılığı veya kayma, mıknatısların manyetik alanlarının çelik katmanları geçtiği ve ısı oluşturduğu manasına gelmektedir.

Şekil 7: Galaktik disk, çelik daireler ve mıknatıslar katmanları olarak hayal edilebilir. Modeldeki galaktik merkez, dönen manyetik alanlar oluşturarak dönen mıknatısları içermektedir. Lenz Kanunu’na göre, bu manyetik alanlar ikinci dairenin çelik katmanını ekseni çevresinde döndürmektedir. İkinci dairenin dıştaki mıknatısları üçüncü daire ve v.s yi ekseni çevresinde döndürmektedir. Merkezden olan daire uzaklığının ve daire hızının bağlantısı Şekil 5’deki grafiğe benzer olmalıdır, daha sonra herbir daire açısal sürati onun iç dairesiyle aynı olmalıdır. Eğer bir daire aynı açısal süratle değilse, açısal sürati iç daireden daha yavaşsa (galaksi rotasyon eğrisinde olduğu gibi) bir kayma oluşturulmuştur ve iç dairenin mıknatısları dış dairenin çeliğini ısıtır. Bir egzersizde bir manyetik bisiklet çelik tekerleğin rotasyonunu bozmak için mıknatısların yakınında dönmektedir. Egzersizden sonra çelik tekerlekten ısının geldiğini hissedebilirsiniz.

Şekil 4,7’deki modellere göre bu, gözlemlenen düz rotasyon eğrisi ve onun galaksinin beklenen rotasyon eğrisinden deviasyonu (sapması) açıklanabilir. Galaktik merkezde ve galaktik diskte dönen ‘manyetik alanlar güçleri’, açısal süratlerini arttırmak için yıldızlar üzerinde çaba sarfetmektedirler.

Şekil 10’da galaktik merkezden doğan manyetik alanların alternatif modeli vardır. Şekil 7’de galaktik merkez, rulo eksenine paralel yerleştirilen kuzey ve güney mıknatıs kutuplarının çizgilerinin ekseni olarak tarif edilmiştir. Bu yerleştirme, dönen galaktik merkezin galaktik diskinin indüksiyonla ısıtılmasına imkan sağlayacak ve düz rotasyon eğrisi tarafından gözlemlenen yıldızların açısal süratini arttıracaktır. Oysa Şekil 10’da olduğu gibi galaktik merkez, çeşitli manyetik ikiz kutupları olarak tanımlanabilir. Bu galaktik merkezde sanki bir tane daha Kara Delik varmış gibi veya kara deliklerin ve nötron yıldızlarının kombinasyonu varmış gibi oluşturulabilir. Kara Deliklerin ve Nötron Yıldızlarının Birikme Diskleri Şekil 10’da gösterildiği gibi, birbirleriyle zıt yönlerde sıraya koyulacak olan manyetik ikizkutuplarını oluşturacaktır. Bu düzenlemeyle indüksiyon ısıtması ve galaktik diskin artan rotasyon hızı mümkün olacaktır.

Şekil 10: Galaktik merkez tarafından oluşturulan manyetik alanlar bu modelden anlaşılabilir. Galaktik merkez kara delik ve nötron yıldızı büyüme diskleri tarafından yaratılan çeşitli manyetik ikiz kutupları içermektedir. Bu manyetik ikiz kutuplar galaktik merkezle eksen çevresinde dönerler ve yıldızları ısıtan ve onların rotasyonel hızlarını arttıran galaktik diske değişen manyetik alanları gönderirler.

Enerjiyi galaktik merkezden galaktik diske transfer eden indüksiyon, galaktik diskte manyetik alanı gerektirmemektedir. İndüksiyon ‘’İndüklenmiş Elektrik Alanları’’ olarak adlandırılan tarafından yapılabilir. İspatlamak için uzun bir selenoid alabiliriz ve o selenoidin çapından üç kat daha geniş bir bakır daireyi içerisine yerleştirebiliriz. Eğer selenoiddeki değişen akımı geçebilirsek, o değişen bir manyetik cereyan akımı oluşturacaktır. Cereyan akımı daire akımına neden olacaktır. Daire manyetik alanda değildir. Böylece, dairedeki akımın dairenin içerisindeki yüklü parçacıklar üzerindeki manyetik alanın etkilemesinden olduğunu söyleyemeyiz. Bu nedenle, dairedeki ‘’İndüklenmiş Elektrik Alanına’’ selenoiddeki değişen manyetik cereyan akımının neden olduğu söylenerek açıklanmıştır.

İndüklenmiş elektrik alanı Faraday’ın Kanunu’nun modifikasyonuyla belirtilebilir:

Benzer bir şekilde, galaktik disk manyetik alanda olmasa bile indüksiyonun mümkün olduğunu söyleyebiliriz. Galaktik diske dik doğrultuda olan galaktik merkezdeki değişen manyetik cereyan akımı indüklenmiş elektrik alanları tarafından yıldızlardaki akımları indükleyebilir.

Elektrik İndüksiyon Motoruna Olan Benzerlik

Şekil 7’nin modeli operasyondaki bir indüksiyon elektrik motoruna benzerlik göstermektedir.Şekil 7’nin galaktik merkezi böyle bir indüksiyon elektrik motorunun statörüne ve galaktik disk de rotora benzerlik gösterir. İndüksiyon motorunun statörü ekseni çevresinde dönen manyetik alanı üretir. Akımlar statör manyetik alanlarını çeken ve rotoru döndüren manyetik alanları yaratırlar.Rotordaki akımlar galaktik diskteki yıldızları ısıtan akımlarla kıyas edilebilir. Şekil 8 rotor hızının bir fonksiyonu olan rotor akımlarının grafiğini göstermektedir. X eksenindeki grafikteki rotor hızı rotor açısal süratinin yüzdesinin ve statör manyetik alanlar açısal süratinin bir farklılığıdır. Grafik rotor hızı, statör hızıyla tamamıyla aynı olduğunda rotorda hiçbir akımın indüklenmediğini göstermektedir. Bu durum Şekil 5 ‘deki galaksinin rotasyon eğrisiyle karşılaştırılabilir. Böyle bir rotasyon eğrisiyle hiçbir akımın yıldızların içerisine akması beklenmez.

Şekil 8’deki rotor hızı azaldığında ve statör ve rotor arasındaki kayma arttığında, daha fazla manyetik alan sahaları rotorla kesişir ve daha fazla akım indüklenir. Bu Şekil 6’daki gözlemlenmiş rotasyon eğrisi, şekil 7’nin modelindeki galaktik diskte bir kayma olanın ispatıyla karşılaştırılabilir. Rotordaki akımlar mekaniksel işi rotor ekseni aracılığıyla aktarabilen tork’u (torsiyon momenti’ni) üretirler. Bu tork, beklenilen rotasyon eğrisinden galaksilerin rotasyon eğrisinin deviasyonunu açıklayabilir. Galaktik merkez yıldızların hızlarını arttırmak için bu torku galaktik disk üzerinde uygular. Eğer bir indüksiyon motorunu fan motoru gibi alırsanız ve fanı bloke ederseniz, motor çok çabuk ısınacaktır; çünkü rotor akımları çok yüksektir. Bu galaktik disk kaymasından yıldızlarda üretilen ısıyı kanıtlayabilir. Özet olarak galaktik diskteki kayma; yıldızları diğer yıldızlardan gelen manyetik alanlarla karşılaştırmaktadır. Bu, yıldızların hızlarını arttıran ve ısıyı oluşturan tork’a da uygulanabilir.

Şekil 8: Bir elektrik indüksiyon motorunun rotor hızının fonksiyonu. Rotor yavaşladıkça, statörün dönen manyetik alanı rotoru daha hızlı geçer ve rotor akımları artar. Galaktik merkez statörle karşılaştırılabilir ve galaktik disk de rotorla karşılaştırılabilir. Şekil 6’daki galaksinin düz rotasyon eğrisi; galaktik diskteki kaymanın yıldızlarda indüksiyon akımlarını yönlendirip, oluşturduğunu açıkça belirtmektedir.

Galaktik diskte değişen manyetik alanları oluşturan iki unsur vardır. Bir tanesi galaktik merkezden dönen manyetik alanlardır. İkincisi ise galaktik diskteki kaymadır. Galaktik merkezden gelen manyetik alanlar enerjiyi galaktik diske ulaştırırlar ve tork’u galaktik diskin hızını arttırmak için uygularlar. Galaktik disk galaktik merkezden gelen tork’u ve enerjiyi galaktik diskin dıştaki kısımlarına taşır. Enerji üretimi ve değişen manyetik alanlar, Kara Delik Birikme Diski’nin kütleyi enerjiye çevirdiği galaktik merkezdedir.

Kayma, Şekil 4’deki galaktik diskin değişmez davranışını destekler ve galaktik diskin iç ve dış kısımlarındaki yıldız hızını etkiler. Galaktik merkezin yakınındaki tork, galaktik merkezden ve geriye doğru, kaymadan ise ileri doğrudur. Kaymanın neden geriye doğru çektiği Şekil 7’deki modelde torkun dış dairesinin iç dairesi üzerinde kullanılmasıyla gösterilebilir. Dış bölümlerdeki galaktik diskin yıldızlardaki tork’u kayma vasıtasıyla ileri doğrudur.

Şekil 9: Galaktik merkezden gelen değişen manyetik alanlar, galaktik diskte manyetik alanlar türbülanslarını oluştururlar. Bu türbülansların her biri başlangıç milyonuna sebep olan olan manyetik bir devredir. Manyetik devrenin bir parçası olan şekilde, yakındaki yıldızlarda geçen manyetik cereyan akımı gösterilmiştir. O değişen manyetik alanlar güneş güneşsel devirini oluştururlar ve bir güneşsel devirden ötekine güneş manyetik kutuplaşmasını değiştirirler. O değişen manyetik alanlar yıldızları ısıtırlar.Sağladıkları enerjinin bir miktarı kütleye dönüştürülmüştür ve bir kısmı da elektromanyetik radyasyon veya parlaklığa dönüştürülmüştür.

Manyetik İndüksiyon (Endüksiyon) Devresi

Galaktik merkez, galaktik diske gönderilen değişen manyetik alanları akım ve yıldızlardaki ısıyı indüklemek için oluşturur. Değişen manyetik alanlar büyük bir çelik kümesinden veya bakır eğimin arasından geçerlerken akımlar oluşturulmuştur ve metal ısınır. O eğimler doğada genellikle düzensizdirler. Galaktik disk hakkında konuştuğumuz zaman; eğim devreleri hakkında konuşamayız çünkü yıldızlar arasındaki uzay, elektriği iletmemektedir. Oysa galaktik diskteki manyetik alanlar manyetik alanların ve manyetik devrenin eğimlerini oluşturabilirler. Yıldızların büyüklükte ve türde farklı olduklarını hesaba katın ve aralarındaki uzaklık sabit değildir. Manyetik alanların çok karmaşık modellerde dağıldıklarını hayal edebiliriz. Böylece galaktik merkezin enerjiyi galaktik diskin uzak kısımlarına uzak olan manyetik alanlara erişerek değil; manyetik eğimler aracılığıyla ulaştırdığını tahmin edebiliriz. Böyle manyetik eğim devresi, milyonlarca yıldızın etrafını kuşatabilir. Şekil 9 ‘da manyetik devrenin kısmı gösterilmiştir. Manyetik alan sahaları yoğunlaşmıştır ve plazmanın manyetik geçirgenliği sonucunda yıldızların arasından geçerler. O manyetik alanlar güneş manyetik alanının çiftkutup modelini oluştururlar. Şekil 9’da yıldızlar tarafından manyetik alanların yoğunlaşması yıldızların sol ve sağ yakınındaki manyetik alanı azaltır. Bu manyetik gölgeleme güneşle ilgili gezegenlerdeki ve dünyadaki manyetik alanları azaltır. Ulysses insansız uzay roketi güneş kutuplarının üzerisine gönderilmiş ve kutupların üstündeki yüksek yükseltideki güçlü manyetik alanları bulmuştur. Yüksek yükselti ve o manyetik alanların gücü; Güneşin, güneşi geçen ve pek çok yıldızı kuşatan geniş manyetik devrenin bir parçası olduğuna işarettir.

Dünya Üzerindeki Ve Güneşle İlgili Gezegenler Üzerindeki Etki

Güneşe ait gezegenler ısı veya enerji fazlalığına sahiptir. Gerektirdiği gibi güneş radyasyonundan daha sıcaktırlar. Güneşe ait gezegenlerin ısı fazlalığı, dünya galaktik merkezden değişen manyetik alanlar tarafından açıklanabilir. Dünya ısı fazlalığı dünyadaki ağır elementlerin Nükleer Fisyon (Nükleer Parçalanma) tarafından yayılmış ısısı ile açıklanabilir. Oysaki, dünya içerisindeki ağır elementlerin miktarı bilinmemektedir. Nükleer ısıtmanın dünya içinin ısısının yalnızca az bir miktar yüzdesini üretebilmektedir, geri kalanı ise galaktik merkezden manyetik alanlar tarafından oluşturulan olabilir. Dünya içindeki çeliğin yüksek geçirgenliği manyetik alanların yoğunlaşmasına ve daha fazla ısının meydana getirilmesine yardımcı olur. Dünyanın manyetik alanlar tarafından ısıtılmasının güçlü bir kanıtı Tektonik Plakalar’dır. Tektonik Plakalar’ın hareketi Konveksiyon (Yayınım) Modeli tarafından açık bir biçimde açıklanamaz. Dünya Tektonik Plakalar hareketi galaktik merkezden gelen manyetik alanların neden olduğu Manyeto HidroDinamik Fenomeni’dir (MHD). Dıştaki güneşe ait gezegenlerdeki kuvvetli rüzgarlar da galaktik merkezden gelen manyetik alanlar tarafından sebep olunan Manyeto HidroDinamik Fenomeni’dir.

Manyetik alanlar bir yıldızın, gezegen veya ayın eliptik yörüngesini dairesel yörüngeye değiştirecektir. Örneğin çekirdeği elektriksel olarak geçirgen ve kayda değer manyetik alana sahip bir gezegeni çevreleyen eliptik yörüngeli bir ayda, Lenz Kanunu’na göre ay ve gezegen arasındaki uzaklığın herhangi bir değişikliğine direnecek indüklenmiş akımlar ve elektromotif güçler olacaktır. Lenz Kanunu’na göre eğer ay uzaklığını gezegenlerden arttırırsa o gezegene daha kuvvetli bir biçimde çekilecektir, eğer o gezegene daha yakınlaşırsa gezegen tarafından geri itilecektir.Manyetik güçler bu yolla eliptik yörüngesini dairesel yörüngeye değiştirecek ve ayın ısıtmak için olan kinetik enerjisinin bir kısmını süreçte dönüştürecektir.

Güneşe Ait Devre

Güneşe ait devrenin aktivitesi 1750 yılı civarından itibaren güneş lekelerinin sayısı sayılarak gözlemlenmektedir. Güneşe ait devre güneş lekelerinin sayılarının maksimuma ulaştığı her 11 yılda bir tekrar eder. Güneş lekelerinin meydana gelmesi, güneş yüzeyindeki güçlü manyetik alanlar beraberinde olmaktadır. Güneş, dünya gibi manyetik ikizkutuptur fakat güneş çiftkutup kutuplaşması güneşe ait devirle değişmektedir ve her 11 yılda bir farklı manyetik kutuplaşmaya sahiptir.

Şimdiki güneşe ait modele göre yanlış bir şekilde güneşe ait devirin ve manyetik kutuplaşmanın içsel olarak güneşin kendi tarafından neden olunduğuna inanılmaktadır. Oysa bu doğru değildir. Güneşe ait devirin kaynağı ve manyetik kutuplaşmanın değişmesi, galaktik merkezde oluşturulan manyetik alanların indüklenmesidir. Galaktik merkezin güneşe ve diğer yıldızlara güç ve enerji gönderdiği mekanizma değişen manyetik alanlara dayanmaktadır. Güneşe ait devir ve güneşteki değişen manyetik kutuplaşma galaktik merkez manyetik alanlar güç yayımının göstergesidir. Galaktik merkez her 11 yılda bir güneşin kutuplaşmasını değiştirecek güce sahip değişen manyetik alanları güneşe uygular. O manyetik alanlar güneşi ısıtan güneş plazmasındaki elektrik akımlarını indüklerler. Şekil 11 galaktik merkez manyetik alanları ve güneş manyetik alanları arasındaki etkileşmeyi göstermektedir. Bu şekilde galaktik manyetik alanlar mıknatıslar tarafından temsil edilmektedir. Oysa Şekil 9 ise o manyetik alanlar güneşin uzak-aşağısından ve yukarısından gelmektedirler. Şekil 7’de de gösterildiği gibi, o manyetik alanlar galaktik disk rotasyonunun yönünde, fakat daha hızlı dönerler. Şekil 11(a) da olduğu gibi galaktik merkez manyetik alanının en üst sınırı güneşe yaklaştığında; Lenz Kanunu’na göre Güneş, manyetik alanın artışına ve galaktik merkez manyetik alanına karşı çıkan iç manyetik alana direnmektedir. Şekil 11 (b) de gösterildiği gibi, galaktik merkez manyetik alanı tepe noktası güneşten geri çekildiğinde; Güneş, manyetik alandaki azalmaya direnir ve galaktik merkez manyetik alanını çekmek için manyetik kutuplaşmayı çevirir. Bu davranış, galaktik merkez manyetik alanı ve güneş manyetik alanı arasındaki evre farklılığını anlatmaktadır.Güneş manyetik alanı galaktik merkez manyetik alanı tarafından oluşturulmuştur fakat onun evresi galaktik disk manyetik alanının önündedir.

Şekil 11: Güneşe ait devir galaktik merkez manyetik alanları tarafından oluşturulmuştur. Burada sarı daire içinde gösterilen güneş değişmeyendir ve sola doğru taşınarak güneşi geçen mıknatıs olarak temsil edilen galaktik manyetik alanlardır. Burada mıknatıs olarak tarif edilen manyetik alanlar aslında güneşin uzak aşağısına ve yukarısına gelmektedirler. (a) Manyetik tepe noktası güneşe yaklaşıyor. Lenz Kanunu’na göre, Güneş yaklaşan alanla karşı çıkan alanları aynı kutuplaşmayla oluşturacaktır. (b)Manyetik tepe noktası güneşi geçmiştir ve güneş manyetik alan kutuplaşmasını Lenz kanununa göre galaktik manyetik alanının azalmasına karşı koyan manyetik alanı oluşturmak için çevirir. Galaktik merkez manyetik alanı güneş manyetik alanında indüklenmiştir ve galaktik merkez manyetik alanı ve güneş manyetik alanı faz dışıdır.Güneşe ait sistem galaktik diske 60 derece eğimlidir, böylece bu şekil basitleştirilmiştir.

Şekil 11’de gösterildiği gibi galaktik merkez manyetik alanlarının bu hareketi, dönen galaktik merkezin galaktik diskinin indüksiyon tarafından ısıtmasına imkan sağlayacak ve aynı zamanda da düz rotasyon eğrisi tarafından gözlemlendiği gibi yıldızların açısal süratlerini arttıracaktır.

Şekil 4,7’deki modellerden gözlemlenmiş rotasyon eğrisi ve galaktik diskteki yıldızın açısal süratinin Şekil 6’da gösterildiği gibi beklenen açısal süratin üzerinde olduğu açıktır. Oysa yıldızların açısal hızı arttığında merkezkaç gücüyle neden galaktik merkezden uzaklaştıkları açık değildir. Bunun için olan açıklama galaktik diskteki manyetik alanların yıldızları mıknatısladıkları ve onların birbirlerini manyetik olarak çekmeleridir. Mıknatıslanan objelerin birbirini çektiğini ispatlamak için Şekil 12’de gösterilen basit bir deneyi kullanabiliriz. İki kaldıraçla bağlantılı olan iki çelik küre iki menteşe üzerinde asılıdır. Menteşeler yalnızca topların birbirlerine doğru hareket etmelerine izin verir, mıknatısa doğru değil. Mıknatıs toplara yakın olduğu zaman, toplar aracılığıyla manyetik alanı geçer. Manyetik alan geçici olarak kendine doğru çevirerek ve onların birbirlerini çekmelerine neden olarak topları mıknatıslar. Bu fenomeni kullanan sıradan bir aygıt Şekil 13’de gösterildiği gibi, gücün şalteridir. Güç şalteri bir mıknatısı yakınına getirdiğiniz zaman bağlantılarını kapatır veya selenoidden olan manyetik alanları getirir. Güç merkezinde iki Feromanyetik (Demir-Mıknatıssal) bağlantılar veya akımlar vardır. Mıknatıslandıklarında elektrik akımları bağlantılar arasından akabilene kadar birbirlerini çekerler. Dışardan uygulanan manyetik alanların yönü veya kutuplaşması önemli değildir ve herbir yönde bağlantılar mıknatıslanacak ve kapanacaktır. Güç şalteri genellikle alarm sistemlerinde yakınlık dedektörü olarak kullanılmaktadır; örneğin bir pencereye bir mıknatıs koydunuz. Çerçeve üzerinde bir akım şalteriyle açılan bir pencere devreyi açacak ve alarmı iletime geçirecektir.

Şekil 12: Manyetik alanın altındaki objelerin manyetik çekimini ispatlamak için olan basit bir deney. Şekil, iki kaldıraçta asılı olan iki çelik topu göstermektedir. Kaldıraçların öteki tarafında topların birbirlerine yaklaşmalarına yardımcı olan, fakat mıktanısa doğru hareket ettirmeyen menteşeler vardır. Mıknatıs toplara yakın olduğunda, o manyetik alanı toplar aracılığıyla geçer. Manyetik alan topları geçici olarak mıknatısa doğru döndürerek ve onların birbirlerini çekmelerine neden olarak mıknatıslar.

Şekil 13: Akım anahtarı bir manyetik alanı iki feromanyetik materyalin yakınına yerleştirdiğinizde bir örnektir.Anahtarın elektrik kontaktları merkezdedir.Bir mıknatısı kontaktların yakınına getirirseniz, birbirlerini çekerler ve bir devreyi kapatırlar. Bu, galaktik diskteki manyetik alanların yıldızların birbirlerini çekmelerine ve galaksi rotasyon eğrisindeki yıldızların yüksek hızlarını devam ettirmeye yardım etmesini ispatlamaktadır.

Diğer basit bir deney, ince plastik bir dairede iki civatanın veya vidanın aralarında az bir uzaklığı koruyarak yerleştirilmesiyle yapılabilir. Dairenin altına vidaların yakınında bir bar mıknatısı yerleştirdiğinizde manyetize olacak ve birbirlerini çekeceklerdir. Hâlâ bilinen bir diğer deney ise çelik tozunun dairede ve bar mıknatısın altında olduğu deneydir.Eğer yakından izleyecek olursanız, toz tanesinin aslında manyetik alanın yönünde küçük yoğun çelik damarları oluşturuncaya kadar birbirini etkilediğini göreceksiniz. Damarlar toz parçacıklarının birbirlerine olan çekimlerinden dolayı yaratılmıştır.

Güneş Enerjisi Dengesi

Şekil 11’de gösterildiği gibi, Güneş galaktik merkezden gelen değişen manyetik alanlarla ısıtılmaktadır. Güneş yüksek manyetik geçirgenliği, galaktik merkezden gelen manyetik akımın kümelenmesine yardımcı olur ve galaktik merkez manyetik alanlarından gelen enerjinin emilmesini maksimuma çıkarır. Değişen manyetik alanlar elektro-motor kuvvetine ve güneşteki elektrik akımlarına neden olurlar.Bu akımlar güneş plazması aracılığıyla geçerler ve I²R’ye göre ısıtırlar. Isı enerjisi parçacıkların kinetik enerjisini ve güneş çekirdeğindeki sürati arttırır. Parçacığın yüksek sürati yeni parçacık ve yeni kütle oluşturan yüksek çarpmalı çarpışmaya yönlendirir. Bu, E=MC².ye göre enerjinin kütleye dönüşümüdür. Güneş çekirdeğindeki parçacığın kinetik enerjisi, çarpışan parçacıkların izafi süratlerindeki kinetik enerji; yeni oluşturulan parçacıkların artan kütlesinden daha yüksek olduğu zaman kütleye dönüştürülür. Güneş çekirdeğindeki sıcaklık enerjisi kütleye dönüştürüldüğüne göre, sıcaklık enerjisi düşmektedir ve belli bir düzeyin altında güneş çekirdeğindeki dereceyi limitleyen serinletici etki bulunmaktadır.

Şekil 14: Güneş enerjisi dengesi. Enerji, galaktik merkez tarafından oluşturulan manyetik alanlardan Güneşe geçer. Manyetik alanlar güneşin içerisindeki elektrik akımlarını oluştururlar. Akımlar ısıyı oluşturur, ve güneş çekirdeğindeki ısı, parçacığın yüksek enerji çarpışmasıyla kütleye dönüştürülür. Güneş tarafından oluşturulan hidrojenin bir kısmı helyumla eridiğinde; füzyonun (eriyip kaynaşmanın) arta kalan kütlesi tekrar enerjiye dönüştürülür. Füzyon enerjisi güneş tarafından emilir ve güneşi ısıtmak ve daha fazla kütle oluşturmak için kullanılır. Güneş enerjisinin bir kısmı elektromanyetik radyasyon tarafından kaybolmuştur.

Güneş çekirdeğindeki enerjinin kütleye dönüşümü; maddenin yapıtaşlarını-elektronları, protonları ve nötronları oluşturur. Güneş ve diğer yıldızların çekirdekleri evrendeki hafif elementleri oluştururlar (örneğin Hidrojen, Döteryum, Trityum, Helyum ve Lityum ve evrendeki hafif elementlerin ana kaynağını). Güneş çekirdeği; nükleer füzyonda madde elektron, proton ve nötronun yapı taşlarını, Helyum gibi olan elementlere eriterek birleştirir. Güneşin %21’i Helyumdur, böylece hatırı sayılır ölçüdeki Hidrojen eriyip birleşmiştir. Füzyon reaksiyonu, Hidrojenin ve aşırı sıcaklığın varlığını Helyum veya Alfa parçacıklarını oluşturmak için kullanarak fayda sağlar. Eriyip birleşmiş olan Helyumun kütlesi dört nötron ve protonun kütlesinden daha hafifken; kütlenin enerjiye dönüşümü vardır. Bir başka deyişle, manyetik alanlar indüksiyon ısınması tarafından oluşturulan kütlenin bir kısmı füzyon tarafından tekrar enerjiye dönüştürülür. Füzyon tarafından oluşturulan enerji galaktik merkez manyetik alanlarından gelen orijinal enerjiden daha düşüktür. Ayrıca füzyon reaksiyonunun enerjiye dönüştürdüğü kütle daha ufaktır. Füzyon tarafından üretilen enerji Güneş tarafından emilir ve yeni parçacık ve kütle oluşturmak için tekrar kullanılır. Füzyon reaksiyonu yeni parçacıklar ve kütlenin oluşumundan uygulanan serinletici etki tarafından kontrol edilen güneş çekirdeği derecesiyle sınırlandırılmıştır.

Güneşten Gelen Nötrino Emisyonu (Yayımı)

Güneşle bağlantılı olan nötrino paradoksu (çelişkisi) otuz yıldır vardı. Güneş füzyonuna dayanan standard güneşe ait beklenen model, güneş nötrinolarının yalnızca üçte birini yaydı. Oysa çelişki, SNO nötrino dedektöründe yapılan son zamanlardaki deneylerle çözülmüştür. Daha önce, nötrinoların fotonlar gibi kütlesiz olduklarına inanılmaktaydı fakat nötrinoların kütleye sahip olduğu anlaşıldı. Nötrinonun kütlesinin varlığı; nötrinoların uzaydan geçerken nötrinoların üç çeşidi arasında bir salınımın olduğuna dayanmaktadır. SNO nötrino dedektörü bunu teyit etmiştir ve uzun nötrino çelişkisini sonlandırmıştır. SNO bulgularının doğru olduğunu ve veriyi etkileyen hiçbir kontaminasyon olmadığını farzedin. Görünüşe bakılırsa, burada sunulan teori ve SNO bulguları arasında bir uyuşmazlık vardır. Eğer güneş galaktik merkez manyetik alanları tarafından ısıtıldıysa ve füzyon sadece bir yan ürünse ve kapsamında kısıtlıysa; öyleyse nötrino emisyonu standard güneşe ait modelin tam skala füzyonunda çok daha küçüktür. Bu karışıklığa çözüm maddenin yapı taşları olan elektron, proton ve nötronun nükleosentezinin nötrinoları yayması, dışarı vermesidir.Örneğin bir kuarkı oluşturan elektron ve pozitronun çarpışmasında bir nötrinonun emisyonunu görebilirsiniz:

e⁺e^- > W⁺W^-  q qbar μ v

Çarpışma; kuark çiftini, muon ve nötrinoyu oluşturur.

Nötrinoların güneşten gelen emisyonu küçük ölçek füzyon reaksiyonundan gelen nötrinoların toplamıdır ve esas olarak yeni parçacıkların ve kütlenin toplamıdır.

Tokamak Enerjiyi Kütleye Dönüştürür, Kütleyi Enerjiye Değil

Yarım asırlık füzyon araştırmasının bilhassa Tokamak füzyon reaktörlerinden umulan sınırsız enerji kaynağını getirmediği iyi bilinmektedir. Güneşe benzer bir şekilde füzyon reaktöründeki parçacıkların yüksek enerji çarpışmalarının plazmanın derecesini arttırmak yerine; plazmada yeni parçacıkları ve yeni kütleyi oluşturmaları kuvvetle muhtemeldir. Bu, plazmayı ısıtması gereken ısıtma enerjisinin muazzam olması gerçeğinden dolayı apaçıktır ve Tokamaklar sürekli olarak yeni ısıtma modülleriyle arttırılmaktadırlar. Füzyon reaktörünün ısıtma enerjisinin yeni kütlenin üretimine gittiğinin kanıtı, ısıtılan plazmadaki pozitronların varlığıdır. Reaktör plazma ısıtıldığında, yüksek sürat çarpışmalar elektron-pozitron çiftlerini oluştururlar. Tokamak’ın enerjiyi kütleye dönüştürdüğü (kütleye enerjiye değil) Güneş gibi.

Galaksi Enerji Devresi

Güneş ve diğer yıldızlar enerjiyi değişen manyetik alanlar formunda galaktik merkezden alırlar. O manyetik alanlar yıldızları ısıtırlar ve onların parlamalarını ve enerjiyi kütleye dönüştürmelerini mümkün kılarlar. Tabii ki soru, galaksinin bu ucu bucağı olmayan enerjiyi nereden aldığıdır? Cevap ise yıldızlarda oluşturulan kütlenin galaktik merkeze izafi olarak yerçekimsel potansiyel enerjiye sahip olmasıdır. Toz ve gaz galaktik merkeze serbest düşmektedir ve galaktik merkezde kara deliklerin ve birikme disklerini oluşturmak için nötron yıldızlarının içerisine düşmektedir. Serbest düşme ve birikme diskleri gaz ve tozun kütle ve enerjisini arttırırlar. Yıldızların kütlesi galaktik merkez manyetik alanlarından ötürü sürekli olarak artmaktadır.

Bu kütle yıldızlar tarafından yıldızlararası uzaya çeşitli şekillerde serbest bırakılır:

*Güneş ve yıldızlardan püskürtülmüş Güneşe ait rüzgarla,

*Güneşe ait rüzgarın beklenmedik ve büyük çapta olan formunun koronal kütle püskürmeleriyle

*Kırmızı Dev (ölmeye başlayan yıldızların bir safhası) çürümesiyle. Kırmızı Dev’in dış katmanları, Kırmızı Dev’in çekirdeğine uzak ve gevşek bir biçimde bağlantılıdır. Dış katmanlar her saniyede büyük miktardaki bir kütleyi (0.2’ye kadar) dışarı atabilirler.

*Nebula Bulutsu’suyla. Nebula Bulutsu’ları Kırmızı Devler’den doğmuştur ve yüksek miktardaki bir kütleyi de dışarı atarlar. Nebula Bulutsu’sunun ömür devresinde kütlesi neredeyse 8’den doğumundaki 1.1’e doğru düşebilir. Süpernova ve Nova da büyük miktardaki kütleyi yıldızlararası uzaya atabilir.

Yıldızlardan dışarı atılan kütle, yıldızlararası uzayı büyük miktardaki toz ve gazla doldurur. Dünyadan Samanyolu galaksisinin merkezini görmek imkansızdır; çünkü yıldızlararası toz ve gaz, görüntüyü bloke etmektedir.Toz ve gazlardan dolayı Samanyolu Galaksisi’nin dışarıdaki kenarını da görmek imkansızdır. Galaktik merkeze düşen yıldızlararası toz ve gaz, galaksinin yakıtıdır.

Toz ve gaz yıldızlar tarafından serbest bırakıldıktan sonra galaktik merkeze doğru serbest düşmeye başlayacaktır. Toz parçacıklarının serbest düşüşü, galaktik merkezden gelen uzaklığa göre takip eden evrelere ayrılabilirler: Toz parçacığı galaktik merkezden uzak olduğunda, galaksi iki bölüme ayrılabilir. Bir tanesi galaktik merkezi içine alır diğeri de galaksinin dış kısmını içine alır. Toz parçacığındaki yerçekimi gücü, galaktik merkez yerçekimi güçleri ve galaksi dış kısımları yerçekimi güçleri arasındaki farklılıktır. Toz parçacığı galaktik merkezin yakınındayken, galaktik diskin yerçekimi sıfıra yakındır. Galaktik merkezdeki Kara Delikler toz parçacığını çekmeye devam ederler. Galaktik merkezdeki toz parçacığı, Süpermasif Kara Deliğin Birikim Diski’nin bir parçasıdır ve gitgide birikim disk merkezine doğru çekilmektedir.

Galaktik merkezde Kara Delik Birikim Diskindeki düşen toz ve gaz, galaktik merkezlerin yüksek parlaklığının kanıtı olarak çok enerji üretirler.Birikim Diski’ndeki toz ve gaz, dinamo etkisiyle kuvvetli manyetik alanları yaratan göreceli hızlarda hareket eden plazma haline geldiler. Plazma hareketinin kinetik enerjisi galaktik diskteki yıldızlara enerji sağlayan galaktik diskte yayılmakta olan değişen manyetik alanlara dönüştürülmektedir. Süpermasif Kara Delik Birikim Diski’ndeki parçacıklar parçacık kütlesini ve enerjisini arttıran göreceli hızlara ulaşırlar. Bazı galaksilerde galaktik merkez son derece aydınlıktır ve Aktif Galaktik Çekirdekler veya AGN olarak adlandırılır.

Şekil 15 galaksinin enerji devresini göstermektedir. Galaktik merkez manyetik alanlarının galaktik merkezden uzakta olan yıldızlarda kütle oluşturduğu gösterilmiştir. Bu kütle, galaktik merkeze nazaran olağanüstü bir yerçekimsel potansiyel enerjiye sahiptir. Fakat, manyetik alanlar bu potansiyel enerjiyi oluşturmak için kaybetmezler; manyetik alanlar yalnızca yıldızlarda oluşturulan yeni parçacıkların kalan kütlesinin dengindeki enerjiyi kaybederler. Sarı ok, yıldızlar tarafından emilen manyetik alanların enerjisini göstermektedir. Kırmızı ok, parçacığın serbest düşmesinden sonra galaksiden gelen çok daha fazla enerjiyi göstermektedir.

Şekil 15: Galaksi enerji devresi. Devre; değişen galaktik merkezden değişen manyetik alanlar yıldızını indüksiyon kullanarak ısıttığında başlar. Yıldız çekirdeğindeki parçacıkların ısısı veya kinetik enerjisi orada kütleye dönüştürülür (sarı ok olarak gösterilmiştir). Yıldız çekirdeğinde oluşturulan bir M0 kütlesi, yıldız yüzeyine ulaşır ve uzaya güneşe ait bir rüzgar olarak fırlatılır. Parçacıklar galaktik merkeze doğru göreceli bir serbest düşüşe başlarlar (kırmızı okla gösterilmiştir). Parçacığın Süpermasif Kara Delik Birikme Diski’ni geçtikten sonraki kütlesi ve enerjisi galaksi tarafından bağlanmış orijinal enerji M0’nun 1000 katı olabilir.

Şekil 16 galaksinin enerji devresini göstermektedir. Burada enerji devresi galaktik merkezde ve yıldızda bileşenlerine bölünmüştür. Galaktik merkezde serbest düşen toz ve gaz, Kara Delik Birikme Diski’ne ulaşır (4). Kara Delik Birikme Diski toz ve gazı plazmanın içine dönüştürür ve dinamo etkisine göre kuvvetli manyetik alanlar üretilir ve galaktik diskteki yıldızlar ısıtılır (1). Yıldızlarda galaktik merkez manyetik alanları yıldızı ısıtır. Enerji güneş çekirdeğindeki parçacıkların yüksek enerji çarpışmaları tarafından kütleye dönüştürülür(2). Yeni kütle ve madde, yıldızlararası uzayın içerisine güneşe ait rüzgar fırlatıldığında(3) ve galaktik merkeze düşmeye başladığında oluşturulur.

Şekil 16: Galaktik merkez bölümü ve yıldız bölümüne ayrılan galaksi enerji devresi. Galaktik merkezde düşen toz ve gaz galaktik diskte dağılan ve yıldızları ısıtan manyetik alanları oluşturur. Yıldızda galaktik merkezden olan manyetik alanlar yıldızı ısıtır ve ısı enerjisi yüksek enerji parçacık çarpışmalarıyla kütleye dönüştürülür.Yeni kütle ve madde yıldız yüzeyine ulaştığında, güneşe ait rüzgar olarak dışarı atılır ve galaktik merkeze düşmeye başlar.

Şekil 17 M0’nun birim kütlesinin enerji devresinin grafiğini göstermektedir. Y ekseni, galaksiye ilave edilen enerjiyi göstermektedir. X ekseni galaksi merkezinden olan birim kütleyi anlatmaktadır. X ekseninin kaynağı yıldızdan galaktik merkeze olan boy büyüklüğündeki uzaklıktır. Galaktik merkeze olan uzaklık azaldıkça X ekseni artar. Enerji devresi, manyetik alanlar tarafından birim kütlenin bir yıldızda birim kütlesinin oluşturulmasıyla X ekseninin kaynağında başlamaktadır. Galaksi birim kütleyi oluştururken parçacığın artan kütlesine denk enerjiyi kaybeder. Böylece onun X eksen kaynağındaki enerji dengesi negatiftir. Daha sonra birim kütlesi yıldızdan atılır ve galaksinin merkezine doğru serbest düşmeye başlar. Birim kütle düştükçe hızı ve enerjisi artar. Galaktik merkezde birim kütlenin hız ve enerjisi, Süpermasif Kara Deliklerin Birikim Diski tarafından arttırılır.

Şekil 17: Birim kütle cinsinden Galaksi enerji deviri. Devir, galaktik merkezden gelen değişen manyetik alanlar indüksiyon kullanarak yıldızı ısıtmaya başladığında başlar. Parçacıkların ısısı veya kinetik enerjisi yıldız çekirdeğinde kütleye dönüştürülmüştür. Yıldız çekirdeğinde oluşturulan bir M0 kütlesi yıldız yüzeyine erişir ve uzayın içerisine güneşe ait rüzgar olarak atılır. Parçacıklar galaktik merkeze doğru göreceli bir serbest düşüşe başlarlar. X ekseninin kaynağı galaktik merkezden olan bir yıldızın uzaklığıdır. X artmaya başladıkça uzaklık, düşen kütle galaktik merkeze ulaşıncaya kadar ve uzaklık sıfır oluncaya kadar azalır. Bir parçacığın kütle ve enerjisi, galaktik çekirdeğe ulaştığında M0’nun galaksi tarafından bağlanmış orijinal enerjisinin 1000 katı olabilir.

Toz ve gazın galaktik merkeze olan çekimi galaksi enerji devrini daha etkili yapan çeşitli durumları gerektirmektedir. Galaktik merkezdeki Kara Delikler enerji üretimini daha etkin yapacaklardır.Bir başka deyişle, galaktik diskteki Kara Delikler yakındaki parçacıkların galaktik merkeze olan serbest düşüşünü ve galaksinin enerji üretiminin rahatsız edilmesini önleyecektir. Yıldızlar tarafından dışarı atılan toz ve gazın bir kısmı galaksi yakınında kaybolmuştur ve galaktik merkeze ulaşmaz. Bu toz ve gaz galaksiler arasındaki uzayda saçılmıştır ve gökadalar arası çevreyi oluştururlar. Gökadalar arası çevre yıldızlar tarafından üretilen ağır elementler bakımından zengindir.Tozun bir kısmı yüksek süratlerle galaksinin yerçekiminden kaçabilir. Yüksek süratlerin kaynağı süpernova veya yıldızlar arasındaki yüksek enerji çarpışmaları olabilir. Eğer bir galaksi bu şekilde büyük bir kütle kaybediyorsa, galaksi enerjisi ve kütle üretimine engel olacaktır. Yıldızlar arasındaki uzaklık, toz ve gaz parçacığının yıldızların yerçekimi tarafından değil galaktik merkez yerçekimi tarafından çekilmesine imkan sağlamak için yeterli uzaklıktadır. Yıldızların yerçekimi yakına serbest düşen toz ve gazın bir kısmını biriktirir. Milyarlarca yıldan fazladır serbest düşen toz ve döküntünün birikimi, güneşin ve diğer yıldızların etrafındaki gezegenlerin oluşumunda baskın bir güçtür.

Galaksi enerji devrinin iki hediye olarak verilen kısmı manyetik alanlar tarafından yıldızlarda oluşturulan kütle ve serbest düşüşten olan makul ölçüdeki Birikme Diskindeki enerjidir. Oysa ikisini birleştirmek, galaksinin hiçbirşeyden kütle ve enerji ürettiği ve enerji koruma kanununa uymadığı bir paradoksu yaratacaktır.Kuantum Mekanik’teki yeni gelişmeler, vakumun büyük miktarda bir enerjiyi içerdiğini keşfetmiştir. Böylece; vakumun galaksiler tarafından üretilen kütle ve enerjinin gerçek kaynağı olduğunu farzedebiliriz.

Yerçekimsel potansiyel enerjiyi korunumlu olarak düşünmeye düşünürdük, o gerçekten de öyle midir? Sözgelimi basit bir örneği alalım. Bir asteroid dünyanın yakınından yavaşça geçmektedir. Şimdi biz asteroidi oraya yerleştirmedik ve herhangi bir enerjiyi de bağlamadık. Yerçekiminin etkisi altında dünyaya düşerken asteroid hâlâ hız ve ısı kazanacaktır. Enerji nereden gelmiştir? Vakum olmalıdır. Galaktik merkezin kütlesi toz ve gazı çeken kuvvetli yerçekimini yaratır. Toz ve gazın yerçekimsel potansiyel enerjisi gaz ve toz kütlesi ve enerjisini arttırır. Böylece, takip eden cümleyi söyleyebiliriz: Kütle yerçekimini oluşturur ve yerçekimi de kütleyi oluşturur.

Daha Büyük Bir Galaksi Tarafından Küçük Bir Galaksinin Meydana Getirilmesi

Galaksiler durmadan yeni kütle ve enerji üretirler. Galaksi kütlesi arttığına göre, daha fazla toz ve gaz galaktik merkeze düşmekte ve manyetik alanlar daha fazla enerjiyi yıldızlara ulaştırmak için daha kuvvetlenmektedirler. Yıldızlardaki manyetik alanlar kuvvetlendikçe, yıldızların kütlesi artmaktadır. Çünkü galaktik diskteki manyetik alanlar daha kuvvetlenmektedirler, ekstra enerji mevcuttur ve yeni yıldızlar doğmaktadır. Nasa Apollo misyonları esnasında güneş ısı derecesinin son milyarlarca yılda %10 arttığını bulmak için ay taşı örnekleri analiz edilmiştir. Bu da güneş kütlesinin %10 arttığı manasına gelmektedir. Bu artış muazzamdır. Güneş kütle artışı galaksideki pek çok yıldızın kütle artımına sahip olduğuna ve dolayısıyla galaksinin kütle artışına sahip olduğuna işaret etmektedir.

Daimi olan kütle artışı yeni galaksilerin meydana getirilmesine yönlendirir. Bir galaksi daha masifleştikçe ve ağırlaştıkça, galasinin kolu da daha ağırlaşır. Koldaki yıldızlar daha masifleşirler ve yeni yıldızlar doğar. Kol daha ağırlaştıkça, o galaksi merkezinden de daha uzağa gider. Kol tarafından üretilen toz ve gaz bir noktada uzak galaktik merkez tarafından değil; daha yakın olan galaktik kol tarafından çekilir. Galaktik kola düşen toz ve gaz değişen manyetik alanlar üretmeye başlayan masif bir merkez meydana getirir. Bu süreç kendi enerji devirine ait yeni bir galaksiyi meydana getirir. Galaksi gitgide büyüdükçe manyetik alanları daha kuvvetli hale gelir ve ana galaksiyi geri püskürtür. Yeni galaksilerin meydana getirilmesi evrendeki heryerde gözlemlenmektedir. Gözlemlenen çarpışan veya birbirini etkileyen galaksilerin pek çoğu aslında yeni galaksiyi meydana getiriyorlardır. Şekil 20’de resmin sol tarafında M51 galaksisinin meydana getirilmesini tasvir eden bir resim vardır. Galaksinin kolu uzatılmış ve galaktik merkezden uzaktadır.Yeni oluşturulan galaksideki toz ve gaz ana galaksiye değil, uydu galaksiye düşmektedir. Yeni galaksinin meydana getirilmesini etkileyen üç faktör vardır:

*Galaktik merkezden olan yerel kolun uzaklığı. Kolun uzaklığı ne kadar fazla olursa, yeni galaksinin meydana getirilmesi o kadar kolay olacaktır.

*Yerel galaktik kolun kütlesi. Kol ne kadar masif olursa, yeni galaksinin meydana getirilmesi o kadar daha kolay olur.

*Ana galaksi galaktik merkezinin kütlesi ve yerçekimi kuvvetinin çekiciliği. Ana galaktik merkez daha masif oldukça, yeni galaksinin meydana getirilmesi daha zorlaşır.

Yeni galaksilerin oluşturulmaları ana galaksi galaktik kolunda yeni Kara Delikleri yaratır.Yeni Kara Delik yeni galaksinin merkezidir ve enerji devirini çalıştırır.Elips şeklindeki galaksiler de yeni bir galaksiyi oluşturabilirler. Mekanizma spiral galaksilerin mekanizmasından farklıdır. Oluşturmadan önce elips şeklindeki galaksi uzayacak ve daha sonra nihayet gözlüğe veya 8 numaradakine benzer şekilde bir görüntüye sahip olacaktır.

Evrende heryerde yakın daha küçük uydu galaksili örnekler vardır. O daha küçük olan galaksiler masif bir galaksiden oluşturulmuştur ve masif galaksinin yavrusudur. Samanyolu yakınındaki uydu, galaksileriyle masif galaksinin bir örneğidir. Uydu galaksiler Samanyolu’ndan meydana getirilmiştir. Samanyolu’nun Küçük Magellan Bulutları ve Büyük Magellan Bulutları gibi 14 uydu galaksisi vardır.Lokal gruba bir bakış, Andromeda’nın da pek çok uydu galaksiyi kapsadığını gözler önüne sermektedir. M32 Andromeda, M31’in uydu galaksisidir ve ondan oluşturulmuştur. Andromeda’nın kollarında, M32’nin oluşturulduğuna dair hâlâ bir kanıt vardır.

Şekil 20: M51’in resmi galaksi oluşturulması için bir örnektir. Galaksinin kütle ve büyüklüğü durmadan artmaktadır.Galaksi kollarından bir tanesi çok ağır olduğunda ve galaksinin merkezinden uzakta olduğunda, onun yerçekimi çok kuvvetli olur. O koldaki yıldızların tozu uzayın içerisine galaksinin merkezine değil, kolun merkezine çekilmiş olarak atılır.Kol kütle artmakta ve kendi enerji kaynağı ve kütle üretimiyle bir galaksi gibi davranmaktadır. Uydu, galaksi manyetik alanları arttıkça ve ana galaksinin dışına doğru ittikçe ana galaksiden ayrılmaya başlar. Samanyolu uydu galaksileri Samanyolu’ndan meydana getirilmiştir.

Güneşin aydınlatırlığı galaktik koldaki pozisyon gibi diğer faktörlerden de etkilenebilir. Güneş galaktik kolun civarlarında olabilir ve son milyarlarca senedir galaktik temele veya galaktik koldaki daha merkezde olan pozisyona erişmiştir. Galaktik kol civarındaki manyetik alanlar galaktik kol civarlarındaki manyetik alanlardan daha kuvvetlidir. Böylece Güneşin aydınlatırlığı galaktik koldaki pozisyonu tarafından etkilenmiş olabilir. Güneş aydınlatırlığı yeni galaksilerin meydana getirilmesine de bağlı olmaktadır. Yeni galaksinin oluşturulmasından sonra galaktik merkeze düşen toz ve gaz miktarı daha küçüktür çünkü galakside daha az yıldız vardır. Daha küçük miktardaki toz galaktik merkezde daha zayıf manyetik alanlar üretir ve bu da galaktik disk emilimindeki yıldızların enerjisinde azalmaya neden olur. Bu da yıldızların parlaklığını azaltacaktır.

Yeni bir galaksinin oluşturulma zamanını hesaplayabiliriz. Bu hesaplama tahminlere dayanmaktadır ve hassas bir veriye sahip değildir. Bir küçük uydu galaksi aşağı yukarı 5 milyar yıldız kapsamaktadır. Samanyolu’ndaki yıldızların sayısı aşağı yukarı 200 milyar yıldızdır. Samanyolu galaksisi kütlesine milyarlarca yılda %0.5 ilave etmiştir (güneşin 1/20’si artmaktadır). Samanyolu’nun her 5 milyar senede bir yeni bir galaksiyi meydana getirdiğini keşfedebiliz. Bu hesaplama için Samanyolu’nun pek çok oluşturmalardan sonra tahminen aynı kütlede kaldığını da farzedebiliriz. Galaksi kütlesinin aynı kalmadığı, fakat pek çok oluşturmalardan sonra arttığı mümkündür.Gökyüzündeki pek çok galaksiyi gözlemlersek; galaksiler için hiçbir standard büyüklük olmadığını farkederiz. Öyleyse galaksi kütlesinin artışının bir kısmı galaksi içerisinde durmadan kendi büyüklüğüne artması için daimi olarak korunmaktadır ve diğer kısım da yeni galaksilerin meydana getirilmeleri için kaybolmuştur. Örneğin, galaksi kütle artışının yalnızca %50’si yeni galaksilerin oluşturulmaları için gidiyorsa; galaksilerin meydana getirilmeleri arasındaki devre 10 milyar senedir.

Samanyolu gibi olan bir galaksi yeni bir galaksiyi yaklaşık olarak her 10 milyar senede bir meydana getirecektir. Şekil 21’de yeni galaksiler oluşturulma esnasındaki galaksi kütlesi, enerjisi ve parlaklığının grafiği bulunmaktadır. Yeni bir galaksi oluşturulana kadar galaksinin kütlesi katlanarak artmakta ve galaksiye ilave olduğunda galaksinin kütle oluşum hızını arttırmaktadır. Yeni uydu galaksi oluşturulduktan sonra ana galaksinin kütlesi, yeni galaksi kütlesi ana galaksiden çıkarıldığında belirgin bir şekilde azalmıştır.Yeni galaksi meydana getirildikten sonra, ana galaktik merkeze düşen toz ve gaz da azalmıştır. Bu galaktik merkezden olan manyetik alanların gücünü azaltacak ve yıldızlara daha az enerji sağlayacaktır.

Güneş aydınlatırlığı ve onun galaktik koldaki pozisyonu galaktik kolun rotasyonundan anlaşılabilir. Galaktik kol Şekil 5’de görüldüğü gibi galaktik merkezden bütün uzaklıklarda sürekli olan bir açısal hızla dönmektedir. Eğer açısal hız sabit olmasaydı galaktik kollar dağılır ve paketlenmiş yapılarını kaybederlerdi. Galaktik kollar kendi sağlam yapılarını iki nedenden dolayı korurlar. İlki galaktik koldaki yıldızların manyetize olmaları ve Şekil 12 ve 13’de gösterildiği gibi birbirlerini çekmeleridir. İkinci galaktik kollar manyetik alanların taşıyıcısıdır (konveyörüdür). Galaktik koldaki ana sıralı yıldızlar manyetik alan enerjisini daha iyi iletirler ve böylece de yalnızca galaktik kolun yakınındaki yıldızlar galaktik merkez manyetik alanlarından olan büyük miktardaki enerjiyi alırlar.Galaktik kolun galaktik merkezden olan bütün uzaklıklarda sabit açısal hıza sahip olması durumu vardır ve yıldızların yıldızları galaktik koldan içeri girmesini ve dışarı çıkmasını meydana getiren düz rotasyon eğrisine sahiptir. Yıldızlar galaktik kola girdiklerinde galaktik koldaki kuvvetli manyetik alanlar tarafından parlaklıkları artar.

Şekil 21: Çok uzun zaman her bir galaksi yeni bir galaksiyi birkaç defa oluşturacaktır. Ana galaksinin parlaklığı, kütlesi ve enerjisi durmadan galaktik merkez manyetik alanları tarafından artmaktadır.Galaksi kollarından bir tanesi çok masif ve galaktik merkezden uzaksa, tozu yakındaki yıldızlardan toplayacaktır. Kol bölümü sonunda yeni uydu galaksiyi meydana getirecektir. Uydu galaksideki bütün yıldızlar ana galaksiye toz göndermeyi durduracaklar ve ana galaksi kendi kütlesinin bir kısmını ve enerjisini yeni uydu galaksiye kaybedecektir.

Evrenin Hızlanması

Kırmızı Rotasyonların analizi ve süpernova patlaması, evrenin yalnızca genişlemekle kalmayıp; hızlandığını da bulmuştur. Galaksiler durmadan yeni kütle ve enerji yaratırlar ve evrendeki toplam kütle ve enerjiyi arttırırlar. Galaksiler ayrıca yeni galaksileri meydana getirirler ve evrendeki galaksilerin sayısını arttırırlar. Evren genişlemeli ve yeni maddeyi düzenlemek için hızlanmalıdır. Evrendeki muazzam uzaklıkları geçebilen iki güç veya alan vardır. Onlar yerçekimsel güç ve manyetik güçtür. Yerçekimsel güç galaksileri geri iterken ve evrenin genişlemesine ve hızlanmasına yolaçarken; manyetik güç galaksiler arasındaki uzaklığı azaltmaya götürür. Şekil 3’de gösterildiği gibi, ana sıra yıldızlar bir süperiletkenin ve mıknatısın kombinasyonu olarak tarif edilmiştir. Bu model ana sıra yıldızların çarpışmadıkları gerçeğini açıklayabilir. Milyarlarca yıldızı kuşatan galaksiler süperiletken ve mıknatısın bu özelliklerini elde ederler ve böylece süperiletken ve mıknatısın bir kombinasyonu olarak tanımlanabilirler. Bir galaksinin süperiletkeni ve ikinci galaksinin manyetik alanları arasındaki geritepki evrenin genişleme ve hızlanmasının kaynağıdır. Bir galaksi sürekli olarak kütle ürettikçe, kütlesi artar ve daha güçlü manyetik alanlar üretir. Artan manyetik alan yakındaki galaksileri geçer ve manyetik alanı arttıran ve galaksiler arasında cisimlerin birbirini itme gücününe sebep olan indüksiyon akımını yaratmak için süperiletken özelliğiyle etkileşir. Yeni galaksiler meydana getirildiklerinde sonunda büyümeye başlarlar ve manyetik alanları artar ve yakındaki galaksilere doğru itilirler.

Şekil 22’deki basit bir deney galaksiler arasındaki ve genişleyen evren arasındaki geri tepki kuvvetini kanıtlamaktadır. Eğer bir akımı elektromıknatıstan geçirirseniz, o süperiletkenin üstünde belirli bir uzaklıkla etrafında gezinecektir. Akımı arttırdığınızda; elektromıknatısın manyetik alanı daha kuvvetli hale gelecek ve Lenz kanununa göre süperiletken onu yukarı doğru itecek ve yüksekliğini arttıracaktır. Elektromıknatıs akımının ve manyetik alanların artışı manyetik alanlarını arttıran galaksilerdeki kütle artışına benzerdir. Bu deney galaksilerin ve yıldızların kütle artmasına dayanan evrenin genişlemesinin nicelik anlayışına yönlendirebilir. Bu da galaksideki kütle artışının bir modelini geliştirmek ve onu evrenin gözlemlenmiş hızlanmasıyla karşılaştırmak içindir.

Kütlelerin indüksiyonla geri tepkisini göstererek tanıtmak süperiletkenleri gerektirmemektedir.

Şekil 23’a da bir uzun çelik çekirdekli solenoid bir bataryaya bağlıdır. Bir alüminyum veya bakır halka çelik çekirdek üzerinde serbestçe hareket edebilir. Anahtar kapalı olduğunda ve akım bataryadan solenoide aktığında bakır halka yukarı doğru sıçrar. Solenoidden olan manyetik alanlar halkadaki akımı indüklerler. Lenz Kanununa göre halkanın manyetik alanı solenoidin manyetik alanına engel olacak ve halka solenoidi geri itecek ve yukarı doğru fırlayacaktır. Eğer solenoidin bir galaksi ve bakır halkanın da ikinci galaksi olduğunu farzederseniz; birbirlerini manyetik indüksiyonla geri itecekleri açıktır.

Galaksiler varolan galaksilerden oluşturulduklarına göre, evrendeki kütle çoğunlukla zaten olan büyük miktarlardaki kütleden yaratılmıştır. Bu gökyüzünün büyük ölçekteki haritalarındaki galaksilerin flamanlarını açıklayabilir. Hubble teleskobu derin uzay resimleri bugünkü galaksilere çok benzer galaksileri gözler önüne sermektedir ve o resimlerde gelişen evrenle ilgili hiçbir kanıt yoktur.

Şekil 22: Evrenin genişlemesi bir elektromıknatısın bir süperiletkenin üzerinde etrafında gezinmesiyle açıklanabilir.Her galaksi bir süperiletkenin yakınındaki geçirgenliğe sahip yıldızları kapsar ve her galaksi manyetik alanları üretir. Lenz kanununa göre galaksiler kütle ve enerji ürettiklerinde manyetik alanları ve yakındaki galaksilerin geri itmesi artmaktadır.Bir elektromıknatıstaki akımı geçerseniz, o belirli bir uzaklıkla bir süperiletkenin üstünde gezinecektir (belirli bir noktada duracaktır).Akımı arttırdığınızda, elektromıknatısın manyetik alanı daha kuvvetlenmekte ve Lenz kanununa göre süperiletken onu yukarı doğru iteleyecek ve yüksekliğini arttıracaktır.

Şekil 23: Bu indüksiyon deneyi galaksiler arasındaki cisimlerin birbirini itme gücünü açıklayabilir. Anahtar kapandığında, solenoid aracılığıyla olan akış ve onun manyetik alan yoğunluğu birdenbire artmıştır. Manyetik alanlar bakır halka aracılığıyla geçerler ve onun içinde indüksiyon akımlarını oluştururlar. Lenz Kanununa göre,dairedeki indüksiyon akımım solenoidin manyetik alanının karşı yönüne manyetize eder.Birbirlerini geri iterler ve daire yukarı doğru fırlar.Böyle aygıtlar fizik dersinde okullarda manyetik indüksiyonu ve Lenz Kanununu açıklayarak tanıtmak için satılmaktadır. Eğer solenoidin bir galaksi olduğunu ve bakır halkanın da ikinci galaksi olduğunu hayal ederseniz, birbirlerini manyetik indüksiyonla nasıl geri iteceklerini hayal edebilirsiniz.

Yıldızlara Ait Gelişim

Standard yıldızlara ait gelişime göre, bir yıldız hidrojeni tükendiği zaman ana sırayı terkeder ve helyumunu yakmaya başlar. Yıldız ana enerji kaynağı, hidrojen füzyonu değil; galaktik merkez manyetik alanlarıdır. Bu nedenle yıldız standard gelişimi geçerli değildir. Yıldız gelişiminin yakın zamanda düşünülenden çok daha fazla uzun olduğunu tahmin edebiliriz çünkü hidrojen yakıtının bitmesi tamamlanmamıştır.Yıldız gelişimi füzyon reaksiyonu tarafından değil; manyetik alanlar tarafından kontrol edilmektedir. Yıldız, yerçekimsel büzülmeden dolayı değil; Nebula Bulutsusu veya gaz bulutunun varlığındaki kuvvetli manyetik alanlarla doğmaktadır. Kuvvetli manyetik alanlar HR grafiğinin sağ alt köşesinde enerji ve ışık Kırmızı Cücelere enerji sağlayacak ve onları ana sıra yıldıza döndürecektir. Yıldız helyum zehirlemesi baskın gelene kadar kalacaktır. Helyum zehirlemesi elektronların, protonların ve nötronların oluşumunu sınırlandıracaktır. Yıldız çekirdeğindeki kütlenin enerjiye dönüşümünden olan serinletici etki daha ufak olacaktır ve çekirdek ısısı artacaktır ve yıldızı Kızıl Dev’e dönüştürecektir. Kızıl Dev halinde yıldız galaktik merkez manyetik alanlarından olan enerjiyi emmeye devam edecek ve o enerji 56 numaralı kütlenin kütlesinin üstündeki ağır elementleri eriterek birleştirmek için kullanılacaktır. 56 numaralı kütlenin üstündeki ağır elementler eriyerek birleştiklerinde enerjiyi tüketirler ve bundan dolayı da hatalı şekilde yalnızca süpernovada oluşturulmuş elementler olarak dikkate alınırlar. Oysa eğer yıldızların enerji kaynağı galaktik merkez manyetik alanlarıysa, bu enerji ağır elementleri eritip birleştirmek için tedarik edilebilir. Bir ana sıra yıldız tekrar Kırmızı Cüce’ye gerileyebilir veya manyetik alanlar zayıfladığında bir kısım parlaklığını kaybedebilir. Bu bir yıldız galaktik kolun merkezinden galaktik kolun civarlarına yer değiştirirken meydana gelebilir.

Küçük Küreciklerden Oluşan Kümeler ve Hertzsprung – Russell Grafiği

Hertzsprung – Russell (H-R) grafiği, yıldız grubunun sıcaklık ve parlaklık arasındaki ilişkisini göstermektedir.HR grafiği belirli sınıflandırmadaki yıldızlara ait olan bölgelere ve örneğin güneş gibi veya Kırmızı Cüce yıldızları gibi olan davranışta olan yıldızlara ayrılmıştır. HR grafiği hatalı olarak ana sıra ve kızıl dev bölümünün birleştiği devre dışı olma noktasına göre kullanılmaktadır.Bir grup yıldızı ısıtan değişen manyetik alanlar daha yoğunlaştığında, yıldızlar daha fazla enerjiyi alırlar. H-R grafiğinde sağ alt köşede yerleştirilmiş olan Kırmızı Cüce daha fazla enerjiyi alır ve sıcaklığı artar. Yıldızların enerjisi ve sıcaklığı en sonunda yıldız kütlesini ve yıldız parlaklığını arttırır. Bu şekilde Kırmızı Cüce yıldız H-R grafiğinin ana sırasına girmektedir. Değişen manyetik alanlardan daha fazla enerji alan ana sıradaki diğer yıldızlar, aşırı daha yüksek ısıya, daha kuvvetli parlaklığa sahip olacaktır. Eğer ana sıradaki yıldızların hepsi daha yüksek ısıya ve daha kuvvetli parlaklığa sahip olacaklarsa, dönüm noktası yukarı doğru çıkacaktır. Öyleyse dönüm noktası yıldızların yaşına değil; değişen manyetik alanların gücüne işaret etmektedir. Şekil 18 iki küçük küreciklerden oluşan kümeler olan M67 ve NGC188’in H-R grafiğini göstermektedir.Küçük küreciklerden oluşan küme M67’nin dönüm noktası NGC188’den daha yüksektir. Bu nedenle, M67’deki yıldızların manyetik alanının emmesi NGC188’deki yıldızların emmesinden daha kuvvetlidir.

Küçük küreciklerden oluşan kümeler galaktik diskten olan parçacıkları ve kütleyi toplamaktadırlar. Galaktik disk, galaktik diskin iki düz tarafındaki boş uzaya büyük miktarlarda toz ve gazı boşaltmaktadır. Küçük küreciklerden oluşan kümeler yerçekimi bu kütleyi galaksi bölgesinde korumakta ve galaksinin kütle ve enerji üretimi etkinliğini arttırmaya yardımcı olmaktadır. Küçük küreciklerden oluşan kümeler merkezlerinde nötron yıldızlarına sahiptirler. Nötron yıldızı birikme diski manyetik alanlar formundaki enerjiyi toplanmış kütleye dönüştürmektedir. Manyetik alanlar küçük küreciklerden oluşan kümelerdeki yıldızları ısıtırlar. Bu mekanizma H-R grafiğinin küçük küreciklerden oluşan küme dönüm noktasını koruyan zayıf manyetik alanları kabul etmektedir.

Kümedeki Mavi Döküntüler ana sıra üründekinden daha yüksek parlaklığa ve daha mavi renge sahiptirler. Mavi Döküntülerdeki değişen manyetik alanlar ana sıradaki yıldızlardan daha yüksektirler ve bu nedenle daha fazla enerjiyi emerler ve daha sıcak olurlar. Mavi Döküntüler dönüm noktasının küme yaşını değil; kümedeki manyetik alanların gücünü yansıtmanın kesin bir kanıtıdır.

Şekil 18: Küçük küreciklerden oluşan kümelerin Hertzsprung – Russell grafiği. Küçük küreciklerden oluşan kümeler hatalı bir şekilde galaksideki en yaşlı yıldızlar dikkate alınırlar. Bu hatalı bir şekilde ana sırada çok düşük olan yıldızların miktarının H-R grafiğinden çıkarılmıştır.Ana sıradaki yıldızların miktarı veya devre dışı kalma noktasının yüksekliği, küçük küreciklerden oluşan kümenin değişen manyetik alanlarının kuvvetinin göstergesidir.Küçük küreciklerden oluşan kümeler galaktik diskten uzak olduklarına göre, manyetik alanlar küçüktür ve ana sıradaki yıldızların miktarı düşüktür. Küçük küreciklerden oluşan kümelerdeki manyetik alanlar nötron yıldızları birikme disklerinde galaktik halodan tozları toplayarak meydana getirilmişlerdir. Bu elips şeklindeki galaksilerin H-R grafiğinde değişen manyetik alanların düşük yoğunluğa işaret etmesi bakımından da doğrudur. Şekilde M67 için olan manyetik alanlar NCG188 için olan manyetik alanlardan daha kuvvetlidir..

Elips Şeklindeki Galaksiler

Elips şeklindeki galaksilerdeki yıldızlar spiral galaksiler gibi aynı yolla galaktik merkezden gelen manyetik alanlar tarafından ısıtılırlar. Elips şeklindeki galaksilerin şekli galaktik çekirdekten olan manyetik alanların her yönden küre biçiminde enerjiyi tedarik eden karmaşık bir geometride üretildiğini ileri sürmektedir. Gözlemler elips şeklindeki galaksilerin kinematik olarak çözülmüş çekirdeklere sahip olduğunu bulmuştur. Elips şeklindeki galaksilerin çekirdeği aynı aks üzerinde farklı yönde dönen birbirinden farklı diskleri içerebilir. O çekirdek konfigürasyonları (konumlanmaları) elips şeklindeki galaksilerin enerjiyi nasıl her yönde ilettiğini açıklar. Elips şeklindeki galaksilerin çözülmüş çekirdeklerinin gözlemi gizemli ve açıklanmamıştı. Oysa, her yöndeki manyetik enerjinin iletilmesinin bu çekirdek konfigürasyonunu yıldızları ısıtmak için gerektirdiği açıktır. Çözülmüş çekirdekler olmadan elips şeklindeki galaksiler enerjiyi bütün yıldızlara ulaştıramazlardı ve o da küre şeklindeki biçimiyle ayakta kalmazdı. Elips şeklindeki galaksinin çekirdeği Şekil 19’da tarif edilmiştir. Manyetik alanların kaynaklarının iki kümesi aynı aks üzerinde zıt yönde dönmektedirler. İki küme ikinci dikey aks üzerinde dönmektedirler. Bu konfigürasyon değişen manyetik alanları yıldızlara her yönden tedarik edecektir. Elips şeklindeki galaksilerin rotasyon hızı spiralolan galaksiden daha yavaştır. Dönen manyetik alanların iki kümesinin zıt momentumundan olan bu engelleme, elips şeklindeki küre üstünde uygulanır.

Spiral galaksilerle karşılaştırıldığında gözlemler elips şeklindeki galaksilerde küçük bir miktarda toz bulmaktadır. Bu galaktik merkeze daha hızlı çökmesini sağlayan tozdaki merkezkaç kuvvetini uygulamayan elips şeklindeki kürenin yavaş rotasyon hızının bir sonucudur.Tozun hızlı çökmesi enerjinin etkinliğini ve elips şeklindeki galaksideki kütle oluşumunu arttırır. Elips şeklindeki galaksideki değişen manyetik alanların miktarının alınması spiral galaksi alımından daha ufaktır. Bu H-R grafiğindeki elips şeklindeki galaksinin düşük devre dışı bırakma noktasından bellidir.

Şekil 19: Elips şeklindeki galaksinin çekirdeği spiral galaksininkinden daha karmaşıktır.Çekirdek zıt yönde dönen (daire çizen) dönen manyetik alanların iki kümesini kapsamaktadır. Bu elips şeklindeki biçimi ve elips şeklindeki galaksilerin yavaşça döndükleri gerçeğini açıklayabilir.Galaksi rotasyonu yavaş olduğuna göre, toz çekirdeğe hızlı bir şekilde düşmekte ve elips şeklindeki galaksiler neredeyse hiçbir toz olmadan keşfedilmişlerdir.

Güneşe Ait Sistemdeki Manyetik Alanları İnceleme

NASA insansız uzay roketi Pioneer 10 (Öncü 10), güneşe ait sistemdeki manyetik alanların etkisiyle yolunu değiştirmektedir. Dışarıdan gelen manyetik alanlar insansız bir uzay roketiyle karşı karşıya gelince, metalik kısımlarda insansız uzay roketini manyetize etmek için bir akıma neden olmaktadırlar. Manyetize olmuş insansız uzay roketi ve dışarıdan gelen manyetik alanlar arasındaki etkileşme; insansız uzay roketinin yolunu değiştirmesini sağlayan gücü oluşturmaktadır. Güneşe ait sistemdeki manyetik alanlar galaktik merkez manyetik alanlarını ve güneşte ve gezegenlerde indüklenmiş manyetik alanları da kapsamlarına alırlar. Bu aslına bakılırsa, değişen manyetik alanların yoğunluğunu ve yönünü kararlaştırmak için olan bir metoda yönlendirebilir. Şekil 24’de gösterildiği gibi, iki uyduyu alabiliriz ve onları aynı hızla ve yönle fırlatabiliriz. Uydulardan bir tanesi metalik bir küredir ve diğeri de plastik bir küredir. Metalik küre değişen manyetik alanlardan etkilenecektir.Dışarıdan gelen manyetik alanlar onunla karşı karşıya geldiğinde küreyi manyetize edecek bir akım indüklenecektir. Manyetize olmuş küre ve dıştan gelen manyetik alan kürenin uzaydaki yolunu değiştirecek gücü oluşturacaktır. Bu sebeple metalik küre dıştan gelen manyetik alanların yönünü ve yoğunluğunu açığa çıkarabilir. Bir başka deyişle plastik küre manyetik alanlarla etkileşime geçmeyecektir ve metalik küre için bir dayanak noktası olarak kullanılabilir. Bir cihaz galaktik merkeze doğru ve diğeri de galaktik merkezin uzağına galaktik merkezden gelen manyetik alanların etkisi üzerinde çalışmak için lanse edilebilirler.

Şekil 24: Güneşe ait sistemdeki manyetik alanların yönünü ve gücünü göstermek için aynı hızla ve yönle lanse edilen iki uyduyu kullanabiliriz. Uydular bir metre çapla içi boş kürenin yapısına sahip olacaktır. Bir uydu 2 milimetrelik kalın çelik katman üstünde 2 milimetrelik kalın Alüminyum katmanla metalik olacaktır. Diğer uydu sadece 1 santimetrelik kalın plastik katmana sahip olacaktır. Metalik uydu uzaydaki gidişini yıldızlararası manyetik alanlarla değiştirecektir.Plastik uydu gidişinde kalacaktır. Metalik uydu gidişinin deviasyonu (sapması) yörüngesi beraberindeki alanların yönünü ve gücünü gösterecektir.

Sonuç Bölümü

20.nci yüzyılda iki rekabet halindeki kozmolojik model ileri sürülmüştür: Big Bang Teorisi ve Sabit Durum Teorisi.Yıldızların kütle meydana getirmeleri gerçeği sabit durum evrenine yönlendirir. Evren hiçbir başlangıca veya sonlanmaya sahip değildir; o çok uzun zaman önce başlamıştır ve kıyamete kadar varolmaya da devam edecektir. Evren ayrıca sonsuz büyüklükle ve hiçbir sınırı olmayan açık bir evrendir. Evrenin yoğunluğu değişmezdir ve yeni bir madde yaratıldıkça; evren genişlemektedir. Galaksiler evrendeki maddenin kaynağıdır. Galaksiler ayrıca yeni galaksileri de oluştururlar. Evrende yaratılan maddenin miktarı, orijinal Sabit Durum Teorisi tarafından istenenden çok daha yüksektir ve evrenin hızlanmasına neden olur. Evrende Kara Madde ve Kara Enerji yoktur. Galaksilerin geri itmesi ve evrenin hızlanmasına manyetik alanlar neden olmuştur.

Çevirmen: Esin Tezer
http://yorumsuzblog.adrese.com

Yazan: Dan Bar-Zohar, İsrail Açık Üniversitesi (Bu makale http://www.philica.com/…’den çevrilmiştir.)

Ağırlığının artması sonucu çekim gücünün azalacağından Dünya Güneş’ten uzaklaşacak. Tabii bu uzaklaşma Dünya’yı korkunç sondan kurtaracağı düşünülebilir fakat gerçek kesinlikle böyle değil. Dünya kendi çekim gücünde dolayı Güneş’te gel-gitler oluşmasına neden olacak, bu gel-gitlerden istediği kadar uzaklaşamayacak, Güneş’in etkisinden kurtulamadığı içinde korkunç son gerçekleşecek”.

Dünyanın sonu ve güneşin etkisi

Smith’in üniversite ile yaptığı araştırmalara göre son için iki tarih veriliyor. Birincisi, güneşin bu kötü etkisi yüzünden 7,6 milyar yıl sonra. İkincisi ise, ki bu beni de düşündürdü, sıcaklık artışındaki dayanılamayacak seviyeye gelmesi nedeniyle bir milyar yıl sonra.

Yine başka bir araştırmaya göre dünyanın sonu zamanın durmasından meydana gelecek. İspanya bulunan Salamanca Üniversitesi’nin yaptığı araştırmaya göre zamanın durması var olan enerjinin tükenmesi sonucu gerçekleşecek. Profesör Jose Senovilla’nın iddiasına göre Dünya’nın dönmesinin enerjiyle gerçekleştiğini, enerji tükendiğinde ise Dünya’nın duracağı.

Dünyanın sonu için zamanın etkisi

Kaynak: www.bildirgec.org

“Zaman, Allah’ın gökleri ve yeri yarattığı gün gibi aynı duruma döndü.”
Vedâ Hutbesi’nden

Sonsuz geçmiş zamanın ve sonsuz gelecek zamanın başlangıç noktası Hicretin onuncu yılında Arafat’da Mina yakınlarında bir meydanda belirdi.

Hz. Muhammed a.s. isimli “Hazreti İnsan”ı taşıma şerefine nâil olan “Kusvâ” adlı deve Arafat meydanında tam o noktanın üzerine geldi ve durdu..

Kusvâ zamanın ve mekânın en yüksek zirvesinde idi. Kusvâ’nın da üzerinde yükseklerin en yükseği duruyordu. Hiçbir “tırmanışçı”nın tırmanamayacağı “zirve” Kusvâ’nın üzerinde biraz daha yukarı doğru doğruldu. O, bir elinde Dünya’yı, diğer elinde Ay’ı tutan Güneş gibiydi.

Çevresine baktı. Çevresinde yörüngeye oturmuş “yüz on dört bin gezegen” Sahabe vardı. Hiç kimseden çıt çıkmıyordu. Kusvâ dahi nefesini tutmuştu.

Görünen manzara bu idi.

Bir de görünmeyen manzara vardı.

Sonsuz geçmiş düşeltisinden/eğrisinden “yukarı” doğru bir “sonsuzluk kervânı” tırmanıyordu. O kervanda yüz yirmi dört bin Nebî ve üç yüz on üç bin Hz. Yâkûb a.s. neslinden gelen Resul vardı. Nebîlerin ve Resullerin ardından ise sonsuz sayıda Velî ve Velîlerin ardından da sonsuz sayıda Âdem ile Hâvvâ geliyordu. Evveldeki Velîlerin bir başında Hızır diğer başında Lokman ortasında Zülkarneyn vardı.

Sonsuz gelecek düşeltisinden/eğrisinden “yukarı” doğru bir “sonsuzluk kervânı” daha tırmanıyordu. En önde “birler”… arkasından “üçler”… arkasından “yediler”… arkasından “kırklar”… arkasından “üç yüz on üçler” çevrelerindeki öbek öbek “sevdâlılarla” O’na doğru yavaş yavaş ilerliyordu.

Arafat meydanında ses yoktu. Geçmiş ve gelecek düşeltilerinde de/eğrilerinde de ses yoktu. Kervanlardan çıt çıkmıyordu. Çünkü meydandaki Sahabeler kendilerinde ne yaşam ne de ölüm izi bulamıyordu, gözleri ve gönülleri Kusvâ’nın üzerindeki “zirve”ye kilitlenmişti. Sonsuz geçmişten gelenler “Dirilmişler” ordusuydu… sonsuz gelecekten gelenler ise “ölmeden evvel ölmüşler” birimleriydi.

Sonsuz geçmişten yukarı tırmananlar sonsuza kadar tırmanacaklar fakat “o an”a hiçbir zaman ulaşamayacaklardı.

Sonsuz gelecek çukurundan yukarı tırmananlar da sonsuza kadar “o an”a doğru tırmanacaklar fakat hiçbir zaman “Zirve”ye ulaşamayacaklardı.

Öğle vakti yaklaşıyordu. Çöl sıcağı bastırmıştı. Arafat meydanında taşlar ve kumlar neredeyse fokurdamaya başlayacaktı. Kusvâ üzerindeki “Zirve”nin daha fazla sıcakta pişmesine dayanamadı. “Haydi artık efendim, vedâlaş da Medîne’ye dönelim” dercesine huysuzlandı.

Ve… zamanın ve mekânın “zirve”si “eteklerinde” çevresinde dönen “yüz on dört bin” gezegene hitâben başladı vedâya:

“Ey insanlar! Sözümü iyi dinleyiniz! Bilmiyorum, belki bu seneden sonra sizinle burada bir daha buluşamayacağım…” dedi ve seslenişini sonuna kadar tamamladı.

Geçmişin ve geleceğin bedenleri hâlâ O’na doğru akıyor. Kervanlar kâfile kâfile O’na doğru gidiyor. Biz de biliyoruz… O da biliyor. Hiçbir zaman O’na ulaşamayacağız.

Sonsuzluk Kervanı, “peşinizde ben,

Üç ayakla seken topal köpeğim!”

Bastığınız yeri taş taş öpeyim.

Bir kırıntı yeter, kereminizden!

Sonsuzluk Kervanı, peşinizde ben…

Gidiyor, gidiyor, nurdan heykeller…

Ufuk önlerinde bayrak kulesi.

Bu gidenler Altun Kol Silsilesi;

Ölçüden, ahenkten daha güzeller.

Gidiyor, gidiyor, nurdan heykeller…

Sonsuzluk Kervanı, istemem azat!

Köleniz olmakmış gerçek hürriyet.

Ölmezi bulmaksa biricik niyet;

Bastığınız yerde ebedi hasat.

Sonsuzluk Kervanı, istemem azat… (Necip Fazıl Kısakürek)

Mâdem ki sonsuz geçmişteki ümmeti ve sonsuz gelecekteki ümmeti O’na ulaşamayacak… O; sevdâlılarının hasretine son vermek için Medine’ye döndü. Hz. Aişe’nin dizlerine başını koydu, son nefesini verdi ve O’nu bekleyen gönüllere doğru akmaya başladı. Her insanın kalbine inerek Risâlet ve Nübüvvet tahtını kurdu.

İnsan bilse de bilmese de Resulullah a.s. her insanın özünde mevcuttur.

O’nun ayrılığına herkes dayandı… “birisi” hâriç!..

İşte dayanamayanın hikâyesi:

O’nun yol arkadaşıydı,

Yolda yoldaşı,

Medine’de gönüldaşı…

Mescidin etrafında dolanırdı,

Yola çıkmak için sabırsızlanırdı,

O’nun Resul ve Nebî olduğunu bilmiyordu,

Evrenin ve evrenlerin en yüce zirvesi olduğunu da bilmiyordu,

Bildiği tek şey, O farklı biriydi…

O’nda kendini seyrediyordu Kusvâ

Kendi saflığını ve mâsûmiyetini…

O ayna idi Kusvâ’ya

Evrenin en net aynası…

Bir gün yol arkadaşı gelmedi mescîde;

Bekledi Kusvâ…

Bir gün daha gelmedi,

Bir gün daha…

Hayat ve ölüm nedir bilmezdi Kusvâ.

Resul, Nebî, insan, can, iyi, kötü gibi yargıları yoktu,

Sadece ve sadece seyrederdi her şeyi olduğu gibi…

Kendisi ve yine kendisi idi tüm dünyası…

Fakat yol arkadaşı bir başkaydı,

O başkası değildi,

O sanki kendisi idi…O’nda yok olmuştu…

O gelmeyince birkaç gün mescide,

Seyredemedi kendisini,

Göremedi kendisini aynada…

Kendi hakikatini yansıtan ayna nerelerdeydi?..

Günler ve haftalar geçti,

Sesini duymaya çalışırken,

O’nun kokusu da azalmıştı…

Ve

Dolandı tüm Medine’yi karış karış…

Ve

Arandı çöllerde,

O yoktu…

Kendisini seyrettiği aynası yoktu hiçbir yerde…

İnsanlar Kusvâ’yı görünce,

Onun; aç, susuz ve uykusuz O’nu aradığını…

Başlarını öne eğip ağlıyorlardı gizlice…

Kaçtı Kusvâ O’nun olmadığı yerden

Fakat, O, yol arkadaşı kaçtığı yerlerde de yoktu.

Her nedense!..

Son kez de olsa,

Bir gün döndü mescide,

Başını uzattı perdeden gizlice

Son bakıştı

Son vedâydı

O’nun hâtırasına…

Son kez bir çoban görmüştü onu

Koyunlarını otlatırken

Çölün ufkunda…

Kusvâ yol arkadaşına dönerken…

Kusvâ meçhûle giderken…

Kusvâ cennete giderken…

O’nu gören için… O’ndan ayrılmak kolaydır…

Fakat,

O’nda seyreden kendini

Ayrılamaz O’ndan… ebediyen…

O’ndan aslâ ayrılamayan Kusvâ gibi…

Kemal GÖKDOĞAN
http://yorumsuzblog.adrese.com
kemalgokdogan@gmail.com

Tanıtım 1.Bölüm (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (14) 15/1.Bölüm

İSÂ KELİMESİNDEKİ YÜKSELTİLMEK HİKMETİNİN ÖZÜ (2)

…tüm örneklemeler beş duyu mantığının dört boyutlu evrenine hitap etmek için oluşturulmuş mecazlardır, zâhirî ve bâtınî olarak hiçbir görüntüsel değerleri yoktur…

Hz. İsâ’nın bedensel varlığı bir annenin ve babanın hücrelerinden oluşarak doğan bir insan kadar normaldir. Eğer bedensel varlığı, içinde doğduğu toplumun bedensel varlığına benzemeseydi o toplumun kaygılarını, korkularını, beklentilerini, zevklerini, neşelerini, ihtiyaçlarını kısaca “insanı” tanıyamaz ve “resullük” sıfatında eksiklik olurdu..

Bireysel ruh olarak da tam bir insandı. İnsanların bireysel ruhlarını tanıyabilmesi yine kendisinin de bireysel ruh sahibi bir insan olmasına bağlıydı. Ve ruhsal yönden de toplumundaki insanlardan hiçbir farkı yoktu.

Hz. İsâ’nın bedenine ve ruhuna madde boyutundan bakıldığında böyleydi. Yahudi toplumu Hz. Meryem, Hz. Yahyâ gibi birkaç şahsiyet dışında tamamen “madde bilinci” ile yaşıyordu ve Hz. İsâ’yı da kendileri gibi “madde boyutunun esiri” zannediyorlardı.

Hakikatte Hz. İsâ’nın varlığı tamamen nurânî ve ruhânî bir öz idi. Madde üstü boyutta idi. Nûr ve ruh varlığı ile en alt boyuta inince kendisini “madde” olarak algıladı fakat aynı zamanda madde olmadığını da biliyordu.

Romalılar ve Yahudiler Hz. İsâ’nın “madde gibi” görünen bedenini esir alıp eziyet ettiler. O da eziyeti algıladı. Bedeni yaralandı. Fakat madde beden olmadığı için tüm yaraları ve ölmüş gibi olan bedeni bir üst boyutta hemen düzeldi. Tekrar alt boyuta inerek havarilerine sağlam madde beden olarak göründü.

Hz. İsâ’nın yaşadığı bu gerçeği bizler de rüya ve dünya boyutları arasında yaşıyoruz. Rüyamızda kendimizi madde beden olarak algılarız. Bize işkence ederler. Acı çekeriz. Ölürüz. Uyanınca da bedenimizi sağlıklı, canlı ve sağlam olarak buluruz. Tekrar uyusak kendimizi rüya boyutunda yeniden diri, sağlam ve madde beden olarak algılarız.

Hz. İsâ ile aramızdaki fark şudur. Bizim rüya boyutuna girişimiz ve çıkışımız “irademiz dışı”dır. Hz. İsâ’nın ruh boyutundan madde boyutuna girişi ve çıkışı ise “kendi iradesi” iledir. Madde boyutundaki olayları bizim şartlarımıza göre yaşamıştır. Madde boyutundan kendi boyutuna dönünce tüm yaşadıkları “rüyâ” hükmüne dönüşmüştür.

İnsanlar da “ölmeden evvel ölünce” üst boyutların bilgisini algılamaya başlarlar. İbadetler ve ilim çalışmalarıyla ve fıtratlarındaki takdir oranında hakikatlerin ya “bilgisini” ya da “hem bilgisini hem de yaşantısını” keşfederler.

Hakikatlerin bilgisine ulaşanlarda “aciziyet” bilinci… hakikatlerin yaşantısına ulaşanlarda ise “yokluk” bilinci başlar. Gerçek yokluk bilincine ulaşanlar Kâmil Velîlerdir.

* * *

Her Resul ve Nebî önce kendi kişisel ruhunda ve bedeninde kendi hakikatini tanır. Henüz Nübüvvet ve Risalet görevi almamış ise, kendisini Nebî ve ya Resul olarak algılamaz. Fakat varlıkta Allah’dan başka varlık olmadığını bilir. Bu bilgisini görevli bir Nebî ve Resul gibi açıklamaz. Meselâ Hz. Muhammed a.s. çocukluğunun, gençliğinin ve Vahiy almadan önceki olgunluğunun hiçbir döneminde kendisini Son Nebî ve Resul olarak algılamamıştır. Buna dâir hiçbir kayıt yoktur. Hatta yaşlı bir bilgenin bir pazar yerinde verdiği hutbeyi Hz. Ebû Bekir ile dinlemişlerdir. O hutbede Son Nebî’nin gölgesinin üzerlerine düştüğü, belki de O’nun aralarında olduğu açıklanmaktadır. Buna rağmen Hz. Muhammed a.s. bahsedilenin kendisi olduğunu zerre kadar düşünmemiştir. (((… daha detaylı bilgi için… http://www.ahmedbaki.com/turkce/…)))

Kendi hakikatini “doğru olarak” tanıması için insanlardan, kendisinden önce yazılan kitaplardan, cinlerden ve ya başka boyutların bilinçli birimlerinden bilgi, eğitim ve “mesaj” almaması gerekir. Ancak “Cebrâil” ismi ile anlatılan “melekî boyutundan” ve kendi hakikati olan Allah’dan “vahiy” alarak görevine başlar.

Hayatının belirli bir dönemine kadar normal bir yaşam sürenler ( önceleri tefecilikle geçinen Davud Tâî ve alkol bağımlısı Bişr-i Hafî gibi) gerçek bir tevbeden sonra ibadetlerle ve devrin koşullarına göre olan ilim tahsili ile İnsan-ı Kâmil mertebesine yükselebilirler. Özlerindeki mevcud olan potansiyel Velâyet ve Risâlet nûru Hakikat-ı Muhammedî’den yansıma şeklinde açığa çıkar. Bu açığa çıkış “doğuştan” aracısız olmadığı için o İnsan-ı Kâmillerin velâyet nuru ve risalet nuru zâtlarına âit değildir, ancak Hakikat-i Muhammedî’den onlara olan yansımadır. Bu nedenle Hz. Muhammed a.s.’dan sonra gelen İnsan-ı Kâmiller “Muhammedî Velâyetin ve Muhammedî Risalet nurunun gerçek “vârisleri” olarak aramızda yaşarlar.

Uzaylı tanrımsı varlıklar var zanneden medyumlar aslında uzaylılardan (?) “mesaj” almazlar. Kişisel bilinçleri bâzı beden ve beyin nöron (sinir) bağlantı hastalıkları nedeniyle “bölünmüş kişilik” özellikleri gösterirler. Kendi bilinçlerinin bâzı boyutlarını başka varlıklar, uzaylılar olarak algılar ve algılarını içinde bulundukları toplumsal inançlara göre isimlendirirler. Sahte peygamberler, sahte evliyalar, sahte Mesihler bu nedenle ortaya çıkar. Bu tür hastalığın ismini “cinlerin aldatması” olarak kabul edebiliriz. Bunlar içinde bulundukları toplumun “bedensel ve ruhsal” yapılarını beyin rahatsızlıkları nedeniyle Resuller ve Nebîler gibi algılayamazlar. Ve iddiaları bu nedenle insan doğasının ve insan aklının yani Allah Sisteminin gerçeğine karşı “tutarsızlıklar” gösterir.

Hz. İsâ’nın (ve tüm Resullerin/Nebîlerin/Kâmil Evliyânın) bedensel ve ruhsal özellikleri mükemmel derecede sağlıklıdır. Her insan gibi ruhsal duyguları ve bedensel duyuları vardır. Fakat…

Bedeninde ve ruhunda (özünde) yansıyan her duyu ve her duygu avama göre en hassas ve en üst sınırdadır. Ayrıca Allah İsâ’nın bedenini beşeriyete âit kaygı, tasa ve bulanıklıklardan temizlemiş ve esiri olmaktan korumuştur.

* * *

Allah Teâlâ onu cismen tathîr ve rûhen tenzîh eyledi ve tekvîn sebebiyle onu misl kıldı.

İbn Arabî’nin bu orijinal cümlesini önce günümüz diline aktaralım.

Allah Hz. İsâ’nın cismaniyetini temiz ve ruhunu nezih kıldı ve yaratma (tekvin) işinde onu kendisine benzetti. (A.A. KONUK şerhindeki açılımı)

Şimdi de buradaki temel kavramları açalım.

Bedenin ve ruhun temiz olması:

Varlığın her boyutunu oluşturan Zât’ın (Allah’ın hakikatinin) mânâlarıdır. Mânâların daha kolay anlaşılması için âyet ve hadislerde “isimler ve sıfatlar” ile isimlendirilmişlerdir.

Varlığımızın en üst boyutuna… Allah’ın zâtındaki bilgi halindeki varsayımsal varlığına “yokluk” diyoruz. İsimler ve sıfatlar boyutundaki soyut varlığına “ruh” diyoruz. Ef’al/fiiler âlemindeki yâni dünyâ boyutundaki tecelliyatına da “cismâniyet/bedensellik” diyoruz.

Hz. İsâ kendisinin beden olarak tecellî eden görünümünün sadece “madde” hantallığında olmadığını biliyordu. Madde gibi algıladığı bedeninin aslında “ruh” ve “yokluk” hâli ile aynı olduğunu da biliyordu. Onun bu bilgisine İbn Arabî “bedeninin ve ruhunun temizliği” diyor.

Bizim bu bilgi eksikliğimiz ve bilgi eksikliğinden doğan yaşantı eksikliğimiz “bedenimizi ve ruhumuzu” yanlış tanımamıza ikisini “ayrı ayrı zannetmemize” neden oluyor. Bedenimizi madde kabul ediyoruz, ruhumuzu soyut varlık kabul ediyoruz… böylece de madde hantallığına bürünüyoruz. Bizim bu yetersiz algılamamız nedeniyle bizim bedensel algımız “kirli” sayılıyor.

Aslında “temizlik ve kirlilik” bedenin yapısında değildir. Sadece tanımadadır. Bedenini hakikatiyle tanıyan bilincin bedenine “temiz beden” denilmektedir.

Varlık, Allah ismindeki sonsuz mânâların tecelliyatı olması bakımından “tümel ve birimsel olarak temizdir”. Cansız kabul ettiğimiz cisimlerden başlayarak bitkiler, hayvanlar, cinler, insanlar ve meleklere kadar her varlık boyutunun özü aynıdır ve “tertemizdir”. Ancak varlıklar “türler” arasında bir birine göre temiz ve pis özelliği alır. Mesela, yılan için temiz olan beden ancak başka bir yılanın bedenidir. Yılana göre insan bedeni pistir. İnsana göre de temiz olan başka bir insanın bedenidir. İnsana göre yılanın bedeni pistir.

Öz olarak yılan ve insan aynı özden ve aynı derecede “temiz”dir.

Varlığın ve kendinin aynı öz olduğunu algılayan insanlara (İnsan-ı Kâmillere) bu ilimleri nedeniyle “mukaddes/kutsal”, “temiz”, “nurlu” denilmiştir. Tevrat, Zebur, İncil ve Kur’an’da geçen “mukaddes ruhlar, mukaddes bedenler” tanımı ilk etapta Resullerin, Nebîlerin ve Velîlerin bedenleri ve ruhları birinci kalite, diğer insanlarınki ikinci kalite gibi anlaşılmaktadır. Halbuki bu tanımlar bedendeki kutsallığı değil bilgideki yüceliği anlatmaktadır.

Hz. İsâ’nın tebliğinden uzaklaşan Hıristiyanlar zamanla “vaftiz” olayını bedeni günahtan arıtma ve birinci kaliteye yükseltmeye çevirmişlerdir. Vaftiz olmayan bedenleri ve ruhları ikinci kalite ve pis olarak kabul ederler. Bu tutum zamanla Hz. Muhammed a.s.’ın tebliğ hakikatinden uzaklaşan Müslümanlara da sirayet etmiştir. Kelime-i şahadet getirmeyen ve gusül (boy abdesti) almayan insanların bedenlerinin ve ruhlarının pis/mundar olduğu zannedilmeye başlanmıştır.

Bu yanlış tanımlama diğer dinlerde ve inanç sistemlerinde de görülmektedir.

Hz. İsâ gibi varlığı ve kendini hakikatiyle tanıyan her birim kendini “bilgisizlik kirinden” temizlemiş olur ve bu temizlenişin adına da “Allah’ın temiz ve nezih kılması” denilir.

Kul ve insan olarak Hz. İsâ’nın TEKVİN/VAR ETME sıfatını yaşaması:

Tekvin kelimesinin geleneksel dini kavramlar bilimindeki (ilm-i kelamdaki) anlamı; var etmek, meydana getirmek ve yaratmaktır. Allah’ın zâtına âit bir sıfattır. Yâni sadece Allah’da oluşabilecek bir özelliktir.

Tekvin/yaratmak sıfatını daha iyi anlamak için şöyle bir karşılaştırma yapabiliriz.

Hayat Allah’ın sıfatıdır. Fakat kullarında yaşam ve canlılık formunda tecelli eder. Hayat sıfatına kullar yaşam ile sahip olabilir.

Tekvin/yaratmak sıfatı ise kullarda oluşmaz, tecelli etmez. Kullar “yaratma” sıfatına sâhip olamaz. Kullar ancak var olan bir şeyi değiştirerek başka şekillere çevirebilirler. Buna da îcad, keşif, oluşturma denilebilir.

İşte tam bu noktada İbn Arabî geleneksel ilm-i kelamdan (dini kavramlar biliminden) ayrılır. Ve “yaratılış” hakkındaki keşfe dayalı ilmini şöyle beyan eder.

İbn Arabî’ye göre “yokluk” diye bir şey yoktur. Yokluk insanın kısıtlı algısına göredir. Allah’a göre “yokluk” yoktur. Allah “yaratmak” istediği bir şeyi bizim anladığımız gibi mutlak yokluktan aniden var etme (halk) ile “yaratmaz”. İlminde ezelden beri “yok” hükmünde mevcud olan birimin bilgisini önce esmâ âlemine indirir, sonra ruhlar ve misal âlemine indirir en sonunda da ef’al âlemi dediğimiz madde ve enerji boyutuna indirir. Allah’a göre kendi ilmindeki mânâlar, birimler, şeyler “yok” hükmünde “sanal varsayımlarıdır”. Bu sanal varsayımlar hangi mertebede olursa olsun, ister esmâ boyutunda, ister ruh boyutunda ister madde boyutunda Allah’a göre yine “yok” hükmündedir, aslâ ayrı bir şey olarak yaratılmamış sayılır. Fakat bu ilâhi tecelli iniş basamakları, kullara göre “mutlak yokluktan yaratış/halk” olarak algılanır. Aslında bu Halk/Mutlak Yoklukdan Yaratış değil, ilminde mevcud olan mânâları mükevven kılmasıdır (tekvin etmesi/başka bir görünüş vermesidir).

Hz. İsâ tekvini/yaratış sırrını “ mutlak yoktan” açığa çıkarmak olarak kabul etmediği için ve Allah’ın yaratma sıfatının sırrını bildiği için ve kendi varlığının Allah’ın varlığı hâricinde bir şey olmadığını da bildiği ve yaşadığı için:

Çamurdan kuş yapmış ve doğal bir kuşa dönüştürerek uçurmuştur.

Bir kuş var edip uçurması için çamur kullanmayabilirdi. Avucundan âniden bir kuş da uçurabilirdi. Fakat bu yaratılış modeli Allah’ın “var edişi” gibi değildir. Onun için Hz. İsâ yaratma modelini Allah’ın “tekvin/yaratma” sistemine benzeterek açığa çıkarmıştır.

Burada geleneksel “yaratma” anlayışı sona ermekte… hakikat ve mârifet boyutunun “yaratma” anlayışı dile getirilmeye başlamaktadır. Şeriat boyutuna göre bu anlayış ve anlatım “küfür, dinden çıkma, şirk iddiası, Firavunluk” olarak kabul edilir. Fakat hakikat ve mârifet bilgisine göre Hz. İsâ Allah’ın mânâlarının İsâ isminde ve sûretinde tecelli etmesidir. Tecellide tecellî eden “yaratma” sıfatı yine Allah’ın yaratmasıdır. Eğer Hz. İsâ’nın varlığı Allah’ın varlığına yine Allah tarafından eklenmiş bir ek, ilâve, yaratık olmuş olsaydı İsâ’nın fiili İsâ’ya âit olacaktı. Ve İsâ “yaratma” fiilinde Allah’a ortak (müşrik) olmuş olacaktı. İsâ Allah’ın bir mânâsı olması bakımından “yok”tur, tecelli eden Allah’ın mânasıdır. Bu açıdan hiçbir isminde, sıfatında ve fiilinde ortak olamaz. İsâ tecelliyatındaki tüm isimler, sıfatlar ve fiiller Allah’a âittir.

Yaratmak sıfatı Hz. İsâ misaliyle anlatıldı. Bu anlatımın amacı Hz. İsâ’yı yüceltmek için değildir. O zâten bir İnsan-ı Kâmil Velî ve Nebî olmak bakımından “yücedir”. Bu anlatımın amacı YARATMAK sıfatının hakikatinin açıklamasına yöneliktir.

Kulların yaratması ve Allah’ın yaratması diye bir ayrıma gitmek, ya da hem Allah yaratır hem de kulları da Allah’ın izni ile yaratır gibi bir inanca sürüklenmek hatalıdır. Allah tek (ahad) varlık olması nedeniyle varlıkta (tecelliyatta) oluşan her türlü yaratılış da “tek” bir fiildir. Bu fiile ister Allah’ın fiili diyelim istersek Allah’ın tecelliyatında tecelli eden fiil diyelim hepsi de aynı kapıya çıkar.

İsâ misali ile anlatılan “yaratış” sırrı sadece İsâ” ile sınırlanarak anlaşılmamalıdır. Sınırlama yapmak Allah ismi ile anlatılan tek’i bir birim ile sınırlamak ve özdeşleştirmek olacağı için hatalıdır. İsâ’da ve her birimde tecellî eden “yaratış” görünümleri sınırlı beş duyumuzun sınırsızı sınırlayarak algılamasıdır.

Buradaki konuya da işaret eden bir alıntı veriyoruz.

(((… “Lâ” nın manası ancak “Allah’ın âlemlerdeki tasarrufu âlem sûretleriyledir” başkaca değil… uyarısı anlaşıldıktan sonra fark edilir ve nasipte varsa yaşanır!. Sır “LÂ ilahe” nin anlaşılmasında, ve “illallah”ın açılımı olan âlemlerdeki tasarruf” konusundadır. Bu çok iyi anlaşılmalıdır. Çokları anladım sanarak bunu hiç idrak etmeden kendini vahdet ehli diye avutarak geçer gider. …Ahmed Hulûsi/Mesaj …)))

Ancak şunu da belirtmekte yarar vardır.

Hiçbir birim kendinden açığa çıkan “sınırlı fiili” Allah’ın fiili olarak kabul edemez. Meselâ; yalan söyleyip de “söyleyen ben değilim, Allah söyledi” ya da “Allah söyletti” demek Allah’ın sınırsız fiilini bir birimde açığa çıkanla sınırlamak olur. Bu da sınırsızın yanına çevresi tel örgü ile çevrilmiş bir “parça” ilâve etmeye benzer ki bu düşüncenin adı “şirk”tir. Firavun kendi zulmünü âlemlerin Rabbi olan Allah’ın fiili olarak savundu. Hz. Mûsâ da “kulluk” hâlinde açığa çıkan “ibadet, ilim, iyilik” gibi fiilleri Hakk’ın fiili olarak savundu. Bu tartışmanın sonunda Mûsâ’nın düşüncesine deniz (sonsuzluk) açıldı. Firavun’un düşüncesi Mûsâ’nın düşüncesinin ardından denize (sonsuzluğa) girdi fakat deniz (sonsuzluk) önce onu boğdu (düşünceyi reddetti) ve sonra ceset olarak (değersiz, yanlış bir düşünce olarak) değerlendirdi. Kur’an da bu misali bizim kendi nefsimizle kıyas etmesi için beyan etti.

Biz, İsrailoğullarını denizden geçirdik; Firavun ve askerleri azgınlıkla ve düşmanlıkla peşlerine düştü. Sular onu boğacak düzeye erişince (Firavun): “İsrailoğullarının kendisine inandığı (ilahtan) başka ilah olmadığına inandım ve ben de müslümanlardanım” dedi. (YUNUS SURESİ / 90)

Şimdi, öyle mi? Oysa sen önceleri isyan etmiştin ve bozgunculuk çıkaranlardandın. (YUNUS SURESİ / 91)

Bugün ise, senden sonrakilere bir ayet (tarihi bir belge, ibret) olman için seni yalnızca bedeninle kurtaracağız (herkese cesedini göstereceğiz). Gerçekten insanlardan çoğu, bizim ayetlerimizden habersizdirler. (YUNUS SURESİ / 92) (http://www.kuranfihristi.net/ Diyanet)

90-) Ve cavezna Bi beniy israiylelbahre feetbeahüm fir`avnü ve cünudühu bağyen ve adva* hatta iza edrekehül ğareku kale amentü ennehu la ilahe illelleziy amenet Bihi benu israiyle ve ene minel müslimiyn;

İsrailOğullarını deniz’den (B sırrınca) geçirdik… (Hemen) fravun ve onun ordusu bağyen (haddi aşarak, zalimce) ve adven (düşmanca) onları izledi… Ta ki ğarak (batış, suda boğulma) ona erişince:

“İman ettim ki ilah yoktur, ancak İsrailOğullarının kendisine (B sırrınca) iman ettiği vardır (İsrailOğullarının kendisine B sırrınca iman ettiğinden başka vücud yoktur)… Ben müslimlerdenim” dedi.

91-) Al’ ANe ve kad asayte kablü ve künte minel müfsidiyn;
“ŞİMDİ mi?.. Daha önce gerçekten (hakikatına, sistem’e) ısyan etmiş ve ifsad edicilerden olmuştun” (denildi).

92-) Felyevme nünecciyke Bi bedenike li tekûne limen halfeke ayeten, ve inne kesiyren minen Nasi an ayatina le ğafilun;

(Ey fravun) bu gün seni bedenin ile (B sırrınca bedensel olarak) tenciye edeceğiz (kurtaracağız/ıssız ve uzak yere atacağız/seviyeni yükselteceğiz), arkandan gelen kimseler için bir ayet olasın diye… Çünkü insanlardan bir çoğu ayetlerimizden kesinlikle gafillerdir. (Yunus Sûresi/B Meal)

* * *

Hz. İsâ’nın ölüyü diriltmesi, amayı (körü) gördürmesi, cüzzamlıyı iyileştirmesi, beş ekmeklik bir sepetten bir köyü doyuracak kadar ekmek çıkarması gibi yaratılış sırlarını da aynı çerçeve içinde Allah ilminde yok hükmünde bekleyen mânâları “var ediş” olarak değerlendirmeliyiz. İnsan-ı Kâmil mertebesinin “Nübüvvet, Risâlet ve Velâyet” sınıfından tecelli eden tüm mucizeleri ve kerâmetleri de bu idrak ile değerlendirmeliyiz.

Bir yaprağın kıpırdaması, bir yaprak bitinin yaratılışı ve ya bir galaksinin oluşumu aynı değerde ve aynı muazzamlıktadır.

* * *

İsâ a.s. ve tüm Nebîler, Resuller ve Kâmil Evliya insan-ı kâmildir. İnsan-ı Kâmil Allah isimlerinin (sûret-i ilâhiye/sınırsız mânâlarının) tecellî ettiği bir varlıktır. Allah’ın sıfatları olarak açığa çıkınca “yaratılmış/kul” ismi ile anılır. Aynı zamanda da Allah’ın zâtının (hakikatinin) tecellisidir (mazhar-ı ism-i zât’tır).

Allah ismindeki sınırsız mânâların (isimlerin) hükümleri ve eserleri tam anlamıyla İnsan-ı Kâmil yaşamında fark edilir.

Kur’an’da ve hadislerde bahsedilen Âdem’den murâd (cinsiyet ayrımı olmadan) İnsan-ı Kâmil’dir.

Kendi hakikatini tam tanıyamamış ve asla tanıyamamak takdiri ile var olmuş birimlere ve bireylere de “insan-ı nâkıs” (bilgisini tamamlayamamış anlamında) eksik insan denilir.

* * *

İnsan-ı Kâmil sonsuz ve sınırsızın tecelliyatı olmasına rağmen Zât’a göre sınırlı, başlangıçlı ve sonlu bir zahiri görünümdür. Yâni zâtın sonsuz gölgelerinden bir gölgedir.

Zâtın sınırsız, sonsuz ve tek (ahad) olan;

tekvîn (mânâları var etme), halk ( zât’dan mânâların tecellisi,yaratma), îcâd (vücuda getirme, yeni form verme), i’dâm (boyut değiştirtmeyle yok etmek, başka boyuta transfer etmek) ve ihyâ (canlandırma) gibi ve benzerleri olan sıfatları bir gölgeden tecelli edince çıkış yerine göre “sınırlı/kayıtlı” olarak kabul görür.

İnsan-ı Kâmillerde ( Nebîlerde, Resullerde ve Kâmil Velîlerde) tecelli eden bu ve diğer ilâhî sıfatlar “öğrenme” yolu ile “bilim” haline de dönüşmektedir. Bir insan-ı nâkıs öğrenme yöntemiyle ilâhî fiillere benzer bir şey yapabilir ve bu fiili mucizeden ayırt etmek için “istidrac” kavramı kullanılır.

(Bu konu ayrıntılı olarak Hârun bölümünde anlatılacaktır. Burada özet olarak vermekte de yarar görülmektedir.)

Meselâ… Hayat Allah’ın zâtının sıfatıdır. Bu sıfat madde boyutunda cansız gibi görünen sûretlere etki edince onlarda “eseri” olan sesi ve hareketi oluşturur.

Taştan, topraktan, metalden ve benzeri şeylerden yapılmış bir sûrete (heykele, puta) hayat sıfatı etki edince o sûretin özellikleri olarak algılanır. Sûret (heykel, put) insan şeklinde ise hayat onda “konuşma, düşünme ve hareket” fiili olarak açığa çıkar. Buzağı (İnek yavrusu) şeklinde ise “böğürme ve hareket” olarak açığa çıkar.

İnsan-ı Kâmil sûretlere hayat sıfatını etki ettirmek “mucizesine/Hakk’ın fiiline” sahiptir. Sûretlerin canlandırılmasına (ihyâsına) ruh üflenmesi denilir. Ruh üflenmesi sûrete dışarıdan giren bir şey değildir. O sûreti yâni madde boyutunu esmâ ve ruh boyutu ile algılaması yetersiz olanlara hissettirmektir.

(((…”RUHUMDAN nefhettim“in anlamı ise, “Zâtıma ait sıfat ve esmâm ile var kıldım”dır… A. HULÛSİ /KAVRAMLAR …)))

* * *

Hz. Mûsâ ve Hz. Hârun ile Mısır’dan çıkış yapan Sâmiri isimli şahıs Mûsâ’dan “öğrendiği” mârifet (hakikati idrak ilmi) ile İsrâil oğullarının önünden bir at üzerinde giderek yol gösterenin “cebrâil” olduğunu anlar. Cebrâil Allah’ın ölü bilinçlere “ilim” sıfatı ile ve ölü bedenlere “hayat” sıfatı ile can veren kudreti ve kuvvetidir (meleğidir). Tüm bu özellikleri ve daha fazlasını ifade etmesi bakımından Cebrâiliyyet boyutuna “ruh” da denilir. (((… ‘Ruh’ tanımı A. A. Konuk şerhinden yorum yapılmadan alınmıştır…)))

Sâmiri, Rûh’un (Cebrâil’in) temas ettiği şeyde “hayat” oluşacağını da “öğrenmişti”. Cebrâil olarak bedenlenen kişinin atının (ruhun at olarak görünen boyutunun) ayaklarının bastığı topraklar “ruh” yâni “hayat ve can” boyutuna yükseliyordu. Sâmiri o topraktan bir avuç alır ve gizler. Deniz geçildikten sonraki durak yerinde Hz. Mûsâ Tûr dağına çıkınca altınları ve diğer metalleri toplar, eritir ve buzağı sûretinde bir put yapar. Buzağı heykelinin içine gizlediği hayat torağını atar. “Hayat” sıfatı o sûretin özelliği olan sığır sesi ( Arapçası huvar ) olarak tecelli eder. Eğer o sûret (put) insan şeklinde olsaydı çıkan ses (hayat tecellisi) insâni özellikler gösterecekti. Tek olan ruh bulunduğu yerin özelliğini canlandırır.

Sâmiri’nin bu ilmi sonradan bir başkasından öğrenilmiştir ve o İnsan-ı Kâmil değildir. Onun bu fiiline bu nedenle mucize denilmez, istidrac denilir.

Buzağının sadece bağırması… Hz. Sâlih’in taştan çıkardığı yiyen içen devesi ve Hz. İsâ’nın çamurdan yapıp uçurduğu kuşu gibi “tam canlılık” gösterememe nedeni Sâmiri’nin “nâkıs” (eksik bilinçli insan) olmasıdır.

(((… Sâmiri’nin hikâyesinde geçen motifler, tasvirler sadece anlatım içindir…)))

148- Vettehaze kavmü Musa min ba`dihi min huliyyihim ıclen ceseden lehu huvar elem yerav ennehu la yükellimühüm ve la yehdiyhim sebiyla* ittehazuhu ve kânu zalimiyn;

Musa’nın kavmi, ondan sonra (yani: Musa’nın Tur’a çıkışından sonra), kendilerinin (bedensel) süs eşyalarından meydana gelen, (buzağı gibi) böğürebilen İCLEN CESEDEN (buzağı cesedi) edindiler (yani bir buzağı edindiler ki ondan maksad böğürebilen bir CESEDdir; cesed kişi, hayvani bilinç)… Görmediler mi ki o (cesed) onlarla ne kelam edebiliyor ne de bir yola hidayet edebiliyor (bütün bunlar insani ruhun özellikleri) ?.. Onu (ilah) edindiler (bedensel bilincin hükmüne girdiler, sırf o oldular) ve zalimler oldular (nefslerine zulmettiler). (A’râf, 7/148; B Meal)

* * *

Hz. İsâ a.s. Allah’ın zâtı (varlığı) ile kendi zâtı (varlığı) arasında ikilik (başkalık) olmadığını idrak halinde idi. Bu bilinçle Lâhût (zât) âleminin hakikatini yaşıyordu.

Kendisine nefhedilen ruhu esmâ ve sıfat olarak idrak ediyordu. Bu bilinç nedeniyle de Allah’ın sonsuz mânâlarını yaşantı olarak açığa çıkarıyordu. Bu yaşantısına “ceberut” boyutunun bilinci diyebiliriz.

Bedensel beş duyu üstündeki duyuları da çalışmakta idi. Bu nedenle bedensellik ve maddesellik onun için daha farklı şeyler arz ediyordu. Bu bilinç haline de onun “melekiyet/melekût” yönü denilmektedir.

Tüm bu bilinç hallerine sâhip olarak ve gereğini yaşayarak insanların esiri oldukları madde dünyasında İsâ sûretinde tecelli etti. insanlar onu ancak sınırlı beş duyuları ile algılayıp değerlendirebildiler. Onun bu yaşantısına da “nâsut”(insanlık) boyutundaki görünüşü diyoruz.

Hz. İsâ’yı yeniden tanımlamak gerekirse onun Lâhût, Ceberût ve Melekût yaşamına “ruh” yönü… Nâsût yaşamına da “beden” yönü diyebiliriz. Yaşamındaki ağırlık merkezi tamamen “ruh” yönlü olduğu için ona Ruhullah yâni Allah’ın ruh hakikatinin tecellisi denilmiştir.

Hz. İsâ için sıralamış olduğumuz bu boyutları tüm varlık için düşünmeliyiz. Kendi hakikatini bilen ve gereğini yaşayan için varlık tüm boyutları ile “tek”den ibarettir. Bu gerçeği anlatan “açık-anlaşılır” bir alıntıyı aşağıda veriyoruz.

(((… Nâsût âlemi, bildiğimiz beş duyuya hitâb eden madde âlemidir.

Melekût âlemi ise beş duyu ile algılayamadığımız soyut varlıklar âlemidir. Meleklerin çeşitli türleri, cennetler ehli hep bu sınıftır.

Ceberût âlemi ise esmâ ve sıfat âlemidir. Yani isimlerin ve sıfatların mânâlarını teşkil eden âlemdir.

Lâhût ise Zât’ın âlemi’dir.

Bu hususta öncelikle bilmemiz gereken şey odur ki, bu anlatımlar hep mecâzîdir. Gerçekte, mekân anlamında böyle ayrı ayrı âlemler mevcut değildir!.

“Nâsût âlemi” denen madde âlemi, bilindiği gibi, beş duyuya hitâb eden bir âlemdir. Bu âlemde yer alan insanı düşünelim;

İnsanın bir madde bedeni vardır.Madde bedenin ötesinde bir düşünce, şuur dünyası vardır.Ve dahi bu düşünceleri kapsamına alan benliği vardır.

Şimdi düşünelim… düşünce dünyanız madde bedeninizden ayrı olarak kabul edilebilir mi, yani madde bedenden ayrı bir yerde midir?.

Elbette hayır!.

İşte aynı şekilde, madde âleminden tamamıyla ayrı bir yerde melekût ve ceberût âlemleri de düşünmemek gerekir.

Bu hususu daha iyi anlatabilmek için şöyle bir misâl verelim;

İnsan bedeni itibariyle nâsût âlemi’nde yaşar…

İnsan ruhu itibariyle melekût âlemi’nde yaşar…

İnsan vasıfları itibariyle ceberût âlemi’nde yaşar…

İnsan “zâtı” itibariyle lâhût âlemi’nde yaşar…

“Allah, Âdem’i kendi sûreti üzere yaratmıştır”, hadîs-i şerîfi işte bu yaradılış sırrına işaret eder.

Elbette ki bu hadîste geçen “sûret” kelimesi maddî şekil anlamında değildir. Çünkü Allah, şekilden ve kayıttan münezzehtir.

Evet, burayı böylece anladıktan sonra şimdi yukarıdaki ifadeyi biraz daha açalım;

Madde ile düşünce dünyası arasındaki saha, “şerîat”tır. Yani kurallar sahasıdır. Bu sahada belirli kurallara uyularak yapılan fiili çalışmalar, neticede kişiyi hakikate yönelmeye sevk eder. İşte bu merhalede kişi şerîat safhasından tarîkat safhasına geçer.

Tarikat safhası, kişinin şekilden öze, oluşların, fiillerin ardındaki sır ve sebepleri keşfetmeye geçiş safhasıdır. Tarikat düzeyindeki kişi, neyin neden nasıl ne şekilde oluştuğunu araştırmaya başlar…

Buradaki mânâsıyla tarikatı, meselâ; Nakşibendîlik, Kâdirilik Rufâilik gibi anlamayalım. Burada bahsedilen “Tarikat”, fiilin veya şekilin ardını araştırma safhası olarak anlatılmaktadır.

Nitekim “Melekût”, “melekler âlemi” olmanın ötesinde mânânın maddeye dönüştüğü âlem olarak da bilinir.

“Ceberût âlemi” ise “mânâlar âlemi”dir.

Ceberût yani salt mânâlar âlemine ait mânevi sûretler, melekût âlemi’nin soyut varlıkları ile madde âlemi’nde ortaya çıkarlar.

Bir diğer ifade ile, yani günümüz ilmiyle izah etmek gerekirse, kozmik altı bilinç âlemine ait mânâlar, kozmik ışınlar aracılığıyla madde âlemi’nin maddi sûretleri şeklinde dönüşürler. Bu evrensel mânâda da böyledir, bireysel yani insanî mânâda da böyledir.

Biraz daha açalım…

Madde bedeninizle ortaya koyduğunuz fiilleriniz vardır ki, bu boyuta tasavvufta “Ef’âl Âlemi” ya da “Nâsût” veya “Şehâdet Âlemi” denilir.

Görme, duyma, hissetme, algılama gibi özelliklerinizin olduğu boyut ise “Melekût Âlemi” olarak anlatılır.

Cesaret, cömertlik, titizlik, merhamet, hükmedicilik gibi özelliklerin olduğu boyut ise benlik duygusu, ilim, irade, kudret gibi vasıflarla birlikte kişinin “Ceberût Âlemi”ni meydana getirir.

Her mânâ ve özellikten arı bir halde sadece “ben varım bilinci” kişinin “Lâhût Boyutu”nu teşkil eder. Aynı zamanda bu boyuta “ZÂT Âlemi” de denilir. … A. HULÛSİ /KAVRAMLAR… )))

* * *

16-) Kitab’ta Meryem’i de zikret… Hani o ehlinden (ailesinden uzaklaşıp) şarkî bir mekan’a (doğu bir yere) çekilmişti.

17-) Onların (ehlinin) dunundan bir hicab edindi (aralarına perde edindi; onlardan kendini tecrid etti)… Ona ruhumuzu (ruh’ül kuds, cebrail) irsal ettik de Ona tam bir beşer olarak temessül etti.

18-(Meryem) dedi ki: “Muhakkak ki ben, (B sırrıyla) Rahmana sığınırım senden… Eğer takıyy (çok korunan, tecerrüd eden) isen”.

19-)(Ruh) dedi ki: “Ben yalnızca senin Rabbinin Rasûlüyüm!… Sana zekiyy (temiz) bir oğlan hibe edeyim için”.

20-)(Meryem) dedi ki: “Bana bir beşer dokunmadığı ve ben de bir bağıy (iffetsiz kadın) olmadığım halde benim nasıl bir oğlum olur?”.

21-) “Orası öyle (dediğin gibidir)… (Ancak) Rabbin dedi ki: O (nu yapmak), bana kolaydır… O’nu insanlar için bir ayet ve bizden bir rahmet kılalım diye… Hükmedilmiş bir emr (iş) idi” dedi (Ruh).

22-)(Meryem) O’nu (ruh-ul kuds’ü, İsa’yı) yüklendi… O’nunla (B sırrınca) kasıyy (uzak) bir mekana (batı’ya) çekildi.

23-) Doğum sancısı onu hurma ağacı dalına doğru getirdi… “Keşke ben bundan önce ölseydim ve büsbütün unutulup gitseydim” dedi.

24-) Onun (Meryem’in) tahtından (altından): “Mahzun olma, Rabbin senin alt tarafında bir seriyye (nehir, su arkı) oluşturdu” diye (Cebrail) nida etti.

25-) “O hurma ağacı dalını (B sırrınca) kendine doğru hazzet (salla, harekete geçir), üzerine olgun, taze hurma düşecektir”.

26-)“Artık ye, iç, gözün aydın olsun!… Eğer beşer’den birini görürsen: “Ben Rahman için bir oruç adadım; artık bugün insiy (insan cinsine ait biri) ile konuşmayacağım” de.

27-)(Meryem) Onu (çocuğu) taşıyarak onunla (çocukla B sırrınca) kavmine geldi… Dediler ki: “Ya Meryem!… Andolsun sen feriyy (korkunç, tuhaf, görülmedik) bir şey ettin”.

28-“Ey Harun’un kızkardeşi!… Senin baban kötü bir kişi değildi… Senin anan da bağıy (iffetsiz kadın) değildi”.

29-) Bu sebeple (Meryem) O’na (çocuğa) işaret etti (çocuğu gösterdi)… “Sabiy (çocuk) olarak mehd (beşik; beden)’de olan kimse ile nasıl konuşuruz?” dediler.

30-) (Çocuk, İsa) dedi ki: “Şüphesiz Ben Abdullahım; (bu nedenle) bana Kitab verdi ve beni Nebî kıldı”.

31-) “Ve nerde olursam olayım beni mubarek kıldı… Hayy olduğum sürece salat’ı (namaz’ı) ve zekat’ı (B sırrınca) bana vasiyyet etti (hükmetti)”.

32-)“(Bi-) valide’me berr (kıldı; doğuranımın hakkına riayet ediyorum);cebbar, şakıy kılmadı”.

33-)“Doğduğum gün, öleceğim gün ve Hayy olarak ba’solacağım gün Selam bana”.

34-) İşte İsa, Meryem Oğlu (budur)… Hakkında şüpheye düştükleri hak söz (ü söylüyoruz).

35-) Ma kâne lillahi en yettehıze min veledin subhanehu, İZA KADA EMREN FEİNNEMA YEKULÜ LEHU KÜN FEYEKÛN;

Çocuk (doğurulacak nesne) edinmek (kendinden gayrı vücud olmayan) Allah için olacak şey değildir; O, Subhan’dır!… BİR İŞİN OLMASINI HÜKMEDERSE ONUN İÇİN YALNIZCA “OL” DER; O OLUR. (Meryem Sûresi; B Meal)

* * *

Allah’ın hayat, ilim, kudret ve diğer tüm sıfat ve isimlerinin mâneviyatı olan melekî güç Rûhu’l-emîn Cibrîl a.s. (Cebrâil) genç bir erkek sûretine bürünerek ırmakta Hz. Mûsâ’nın gerçek şeriatına uyarak gusleden (boy abdesti alan) Hz. Meryem’e göründü.

Hz. Meryem gelen delikanlının kötü bir niyet taşıdığını doğal olarak düşünüp korktu. O şartlar içinde ırmakta tek başına çıplak (üryan) halde bulunan bir bayan, karşısına aniden çıkan bir erkeğin niyetine zorla cinsel birleşmekten başka hiçbir anlam veremezdi.

İffetli bir velî olan Meryem şer’î nikâh (toplumsal onay/yasal onay/evlilik kurumu) oluşmadan gerçekleşecek olan cinselliği iman, akıl ve Mûsâ’nın gerçek şeriatı adına kabul etmeyecek yapıda idi. Tüm iç ve dış güçlerini toplayarak o delikanlının elinden kurtarması için Allah’a sığınarak:

“… Muhakkak ki ben, (B sırrıyla) Rahmana sığınırım senden… Eğer takıyy (çok korunan, tecerrüd eden) isen” dedi.

Meryem’in “B” sırrı ile Allah’a sığınması… Allah’ı kendisini bu zorluktan kurtaracak bir tanrı/ilah gibi düşünmesi değildir. Eğer böyle düşünseydi “B” sırrı ile Allah’a sığınmış olmazdı.

51-) Ve la tec`alu meAllahi ilahen ahar* inniy leküm minhu neziyrun mübiyn;

Allah ile beraber başka bir ilah (vücud, müessir) oluşturmayın… Muhakkak ki ben sizin için O’ndan apaçık bir uyarıcıyım. (Zâriyât, 51/50; B Meal)

Hz. Meryem bu âyetin sırrı (hükmü) ile kendisindeki Allah’ın sıfatlarını, isimlerini ve fiillerini tam olarak tecellî ettirmeye başladı. Yâni kendisini “madde dünyasının” sınırlılığından üst boyutlarının güçlerine taşıdı. Böylece kendisine kötülük yapmayı düşünen delikanlı ile bulunduğu boyutları ayırdı. Delikanlının madde boyutunda kalması gerekiyordu ve kendisini algılamaması gerekiyordu. Fakat üst boyutlarda da delikanlıyı kendisine bakarken görünce onun bir “melek” olduğunu idrak etti.

Hz. Meryem kendisindeki Allah mânâlarını tam tecelli ettiremeyecek zayıflıkta olsaydı “Allah’a tam sığınma gerçekleşmez” ve delikanlının “melek” olduğunu da çözemezdi. İçindeki korku ve şüphe gitmezdi. Kesret (madde) boyutunda kendisine yardım edecek bir tanrı/ilâh düşünür dururdu. Bu durumda “melek”den etki eden yâni üflenen (nefh olunan) ruh, madde dünyasının endişe, korku ve şüpheleriyle karışarak “korkunç görünümlü” bir çocuk (İsâ) olarak tecellî ederdi. O çocuk da Allah’ın Zât’ını, sıfatlarını, isimlerini ve fiillerini tam olarak açığa çıkaramazdı. Konuşması Hak üzere olmaz ve herkes ondan kaçardı.

Fakat Hz. Meryem İnsan-ı Kâmile olmak bakımından Allah’a “B” sırrı ile tam sığınmıştır. Cebrâil’in fiziği düzgün ve güzel bir delikanlı olarak görünmesi ve Allah’ın emri ile “birleşme/sperm” olmadan bir çocuk sahibi olacağını haber vermesini hemen anlamıştır.

Cebrâil’in tecellisi Hz. Meryem’in iç dünyasındaki bir duâsının sonucudur. Meryem ulaşmış olduğu Allah hakikatini… Allah hakikatinin mânâsından uzaklaşmış olan Yahudi toplumuna beyan etmek istiyordu. Fakat bir kadını Rasul (Allah’ın hakikatini beyan eden bilinç) olarak kabul etmeleri mümkün değildi. Meryem de kendindeki hakikati tam olarak açığa çıkaracak erkek bir evlât arzu etti.

O dönem için Yahudilerde Meryem ile evlenebilecek erkeklerin hiç birisinde yeterli “hakikat ilmi” mevcut değildi. Yetersiz birisi ile evlense doğacak çocuğun kapasitesinde daralma olacak ve Meryem’in ilmi tam olarak tecelli edemeyecekti.

Meryem Allah’ın “tekvin/yaratma” sıfatının sırlarına sahip bir İnsan-ı Kâmil ve Kâmil Velî olduğu için babasız bir çocuk tecellî ettirmeyi düşündü. Bu düşüncesi kendi özündeki Allah isminin sonsuz mânâlarını açtı ve kendi duâsını karşısında “Cebrâil” olarak buldu. İlk anda beşeriyeti gereği korktu fakat bu korku ve şaşkınlığı çabuk geçti.

Çocuğun gelecekteki hâlini nasıl tasavvur ettiyse Cebrâil’i o sûrette gördü yâni genç bir delikanlı sûretinde gördü.

Meryem üst boyutların bu gerçeklerine göre babasız olarak bir çocuğun “tekvinini/yaratılışını” mucize olarak başlattı ve sonucunu madde dünyasında madde dünyasının koşullarına göre yaşamaya başladı.

Kur’an İsâ’nın bu gerçeğini insanın daha iyi tefekkür edebilmesi için hem tarihi olay yönü ile hem de mânâ yönü ile misallendirerek beyan etmiştir.

* * *

42-) Hani melaike dedi ki: “Ya Meryem (Aliye; Âli kadın) !.. Muhakkak ki Allah, seni ıstıfa etti/seçti, seni tertemiz kıldı ve alemlerin kadınlarına (ıstıfa yollu; çalışma gerekmeden) üstün kıldı”.

43-) “Ya Meryem, Rabbına kanit ol (Rabbine, onun ibadetleri ile itaat et), secde et ve rüku edenlerle beraber rüku et”.

44-) İşte bu (nlar) sana vahyetmekte olduğumuz ğayb haberlerindendir… (Yoksa ki) “Meryem’i, onların hangisi kefil olup himayesini üstlenecek” diye kalemlerini attıklarında, sen onların yanında değildin… (Bu konuda) tartışıp yarışırlarken de sen onların yanında değildin.

45-) Hani melaike şöyle dedi: “Ya Meryem, Allah kendisinden bir Kelime’yi (B sırrınca) sana müjdeliyor… O’nun ismi, el-Mesih (ki ondan maksad) MeryemOğlu İsa’dır… (O Mesih) dünyada’da ahirette de Veciyh (şan ve şerefi ziyadesiyle yüce; her iki boyutta O’nu üstte-yüzde tutan kuvvelere-ruha sahip) ve mukarrebun (yaklaştırılmışlardan)’dandır”.

46-) “Beşikte ve kehl’de (30-50 arası yaşta) insanlara konuşacaktır… Ve (O) salihlerdendir”.

47-) (Meryem) dedi ki: “Rabbim nasıl benim bir çocuğum olur, bana bir beşer dokunmamış olduğu halde?”… (Allah) buyurdu: “İşte böyle, Allah dilediğini yaratır… (O) bir işin olmasını hükmederse ona yalnızca <Ol! der; o da olur”.

48- O’na Kitab’ı, Hikmet’i, Tevrat’ı ve İncil’i ta’lim edecek.

49-) (Onu) İsrailOğullarına (şöyle diyecek olan) Rasûl yapacak: “Hakikaten ben size Rabbinizden (B sırrınca) bir ayet/mucize olarak geldim/getirdim… Ben size çamurdan kuş şeklinde (bir şey) yaratırım; onda nefhederim (Can üflerim) de Bi-iznillah (Allah’ın izniyle o gerçek) bir kuş olur… (Anadan doğma) körü ve alacalıyı iyileştiririm… Bi-iznillah ölüleri diriltirim… Evlerinizde ne yiyip ne biriktirdiğinizi de (B sırrınca) size haber veririm… Eğer mü’minler iseniz bunda sizin için gerçekten bir ayet/ibret vardır”.

50-) “Tevrat’tan önümde (ellerimin arasında) bulunanı tasdik ediciyim… Size haram kılınanların bazısını sizin için helal edeyim diye (irsal olundum)… Rabbinizden (B sırrınca) bir ayet/mucize olarak size geldim… (O halde) Allah’dan ittika edin ve bana itaat edin”.

51-) “Muhakkak ki Allah benim de Rabbimdir, sizin de Rabbinizdir… O halde O’na (Rabbiniz olan Allah’a) kulluk edin… İşte bu sırat-ı mustakıym’dir”.

52-) Vaktaki İsa onlardan küfrü hissedince şöyle dedi: “Kimdir ensar’ım (yardım edicilerim) Allah’a (giden yolda) ?”.. Havariler dedi ki: “Biz’iz ensarullah/Allah yardımcıları… İman ettik (B sırrıyla) Allah’a… (B sırrınca) Şahid ol, doğrusu biz müslimleriz”.

53-) “Rabbimiz (B sırrıyla) iman ettik inzal ettiğine ve Rasûlüne de tabi olduk; bizi şahidlerle beraber yaz”.

54-) Bilfiil mekr işlediler (helak etmek için tuzak kurdular)… Allah da mekr yaptı (tuzaklarını iptal edecek kuvveleri galip getirdi)… Allah mekr yapanların en hayırlısıdır.

55-) Hani Allah şöyle buyurmuştu: “Ya İsa seni, BEN vefat ettireceğim (fiziki ölümünü gerçekleştireceğim), seni kendime ref’edeceğim (yükselteceğim), seni bilfiil kafir olanlardan (gerçeği reddeden perdelilerden) tertemiz edeceğim ve sana tabi olanları kıyamete kadar kafir olanların fevkınde kılacağım… Sonra merci’niz/dönüşünüz banadır; ihtilafa düştüğünüz hususlarda, aranızda Ben hüküm vereceğim”. (Al-i İmrân/B Meal)

* * *

Meryem’in korku ve endişe hali (kabz hali) geçince sadrı (göğsü, bilinci) genişledi (inbisat oldu), ferahladı (inşirah başladı).

Bu ferahlık ve genişlik ânında Cebrâil Allah’ın “İsâ” mânâsını Meryem’in “yumurtasına” nefh etti, yâni mânevî güç olarak etki ettirdi. Ve Meryem’in rahmindeki yumurta (öz) böylece spermsiz (eşeysiz) olarak aşılanmış oldu.

Aşılanma olayı Meryem, Cebrâil, Allah ismi ile tarif olunan “üç varlık” arasında geçmiş gibi anlatılmaktadır. Fakat tüm tecelli Meryem’in kendi özünde gerçekleşmiştir. Bu anlatım bir gerçeği fark ettirmek amacı ile mecaz yollu, misalî bir yöntemdir. Her şey Meryem’de başlamakta ve Meryem’de bitmektedir. Çünkü Hz. Meryem Allah ismi ile işaret olunan tek varlığın tüm mânâlarının tecelli ettiği bir İnsan-ı Kâmildir.

171-) Ey Ehl-i Kitab (zahiri yahudi ve nasara) !.. Diyninizde ölçüyü kaçırıp haddi aşmayın… Allah üzerine Hakk olmayanı söylemeyin… Meryem Oğlu İsa Mesih yalnızca Allah Rasûlü ve O’nun (kudsi) Kelimesi’dir… O’nu (O Kelime’yi) Meryem’e ilka etmiştir ve kendinden (Allah’dan) bir ruh’dur (O)… O halde (B sırrıyla) Allah’a ve Rasûllerine iman edin… (Zat’tan sıfatları ayırıp) “Üçtür” (baba-oğul-kutsal ruh; Zat-Hayat-İlim) demeyin (itikat etmeyin)… Sizin hayrınıza olarak (buna) son verin… Allah ancak İlah’un Vahid’dir (Tek Bir Vücud’dur)… Subhandır O (Zat) çocuğu (ortağı) olmaktan… Semavat ve Arz’da ne varsa O’nundur… Vekiyl olarak (B sırrınca) Allah kafidir.

172-) Ne Mesih (İsa) ve ne de Mukarreb Melaike Allah’a bir kul olmaktan asla çekinmezler (Allah ismiyle işaret edilenin dilemiş olduğu manaları açığa çıkartan bir mahaldirler, bundan da çekinmezler, zira kayıtlanma kaygısı yoktur)… Kim O’nun ibadetinden burun kıvırıp (benliği ile) uzak olur ve kibirlenmeyi dilerse (iyi bilinsin ki O) onların hepsini kendine haşr edecektir. (Nisâ, 4/171,172; B Meal)

Cebrâil’in “kelimeyi” yâni Allah’ın ilmini/vahyini Resullere aktardığı gibi Allah Kelâmı (Kelimetullah) olan İsâ’yı da Meryem’e aktarmıştır. Resuller de bu misale göre Allah’ın mânâlarına harf, kelime, cümle, sûre elbiseleri giydirerek ses ve ya yazı ile ümmetlerine aktarırlar.

15/2. BÖLÜM SONU

BU YAZI DİZİMİZ YORUMSUZ BLOG’UN YENİ ADRESİNDE DEVAM ETMEKTEDİR »

Kemal Gökdoğan

http://yorumsuzblog.adrese.com

kemalgokdogan@gmail.com

1, 2- Rahman Kur’an-ı öğretti.
3- İnsanı yarattı.
4- Ona beyanı(düşünüp ifade etmeyi) öğretti.

ALİ ÖZ-TAYLAN VE ONUNLA AYNI KİŞİ OLDUĞUNA İNANDIĞIM ŞİMDİ EBEDİYYEN HAY OLAN LATİF BAL-TUTAN HATIRASINA İTHAFTIR..

Mekanımız Ak-saray-Beyaz-zıt
okulumuz Nur’dur bizim
kitabımız A’li dir bizim
rehberimiz İmam ALİ oğlu İmam Ali’dir bizim
* * *

Sizleri yeryüzünde iki melek olarak tanımıştım
tanıdığınız herkese melekliği yaşatıyordunuz
aluyyun veli A’li melektiniz siz
iki ayrı bedende tek ruh gibiydiniz
A’li ruhlar zaten aynıdır değil mi?
sizde tektiniz benim için
beni insan yapan sizin mananızdan akan feyizlerdi
ey LatifAli Sultan
sizi son gördüğümde nurdan bir sütun gibiydiniz
size bakarken ağladım ne kadar yüceydiniz
sanki bambaşka biriydiniz
yoktunuz, sanki ışıkdan biriydiniz
şimdi her daim konseydesiniz ve biz sizlere muhtacız
siz bana rüyamda gelen dosttunuz
dost terk etmez bilirim her daim bizlesiniz
artık konuşma arkadaşım yok mu?.
……..

Ya AliLatif Sultan kalbim yağmalandı…
tam birlemişken parçalandı…
sizi de son gördüğüm aynı günde
sanki “seherin tanıkları” gibi sadece elbiseydiniz
ve sanki o hırkadan başka bir şey de değildiniz
Rahman’ın gelini gibiydiniz aynı anda
sizi kollarıma alıp yükselmek yükselmek istedim o anda
biliyorum bu gece bir yıldız daha kayıp düştü denize
ve seherin tanığı kayıkçı sefere çıktı yine
düşüp akan o yıldızı avuçladı denizden
ve sandalına aldı yeniden
ölüm sizler için değil biliyorum
Hay olan ölürmü hiç;
sadece tesbihin A’li tanesinden
İmam-ı Muhammed’e(s.a.v.) dost olur
siz dost olarak aynı Nur’dan yaratılmışsınız
siz bize gökten inmiş aluyyun veli meleksiniz
aluyyun veli dost melek ne yapar?
hep sema eder o aşktan sarhoştur bilmez hiçbirşey
o perdedir seyran edilir üzerinde seyrin mekanıdır
bir LatifAli daha CemAli oldu
Şeb-i aruz O’na Rahmanın Gelini oldu….
……..

Sizi yaşadığım müddetçe daima kalbimde muhabbetle yaşatacağım ve sizle hep sohbet edeceğim..

Nur Cihan
http://yorumsuzblog.adrese.com
nuralem7@hotmail.com

Felsefemdir kitab-ı imanım,
Taparım kendi ruhumun sesine,
Secde eyler hakikatim her an,
Kalbimin ateş-i mukaddesine.

Neyzen Tevfik

Üç-beş yaşındaki çocuk der ki, “Her şeyi ben yapacağım”.

Çocuk biraz büyür sekiz-on yaşına girer ve, “Her şeyin en iyisini babam ve annem bilir, ben fazla bilemem”..

Ardından ergenlik ve delikanlılık çağı gelir. Çocuğun değer yargıları da yeni bir çağa girmiştir. Ve şöyle der; “ Annem ve babam eski kafalı olmaya başladı, her şeyi bana sorsalar ben en iyisini tarif edeceğim”.

Orta yaş çağında tekrar anne ve babanın düşüncelerine saygı başlar.

Ellili yaşlarda anne baba 70’e, 80’e merdiven dayamıştır. Çocuk anne ve babasının tecrübelerine, hâtıralarına saygı duyup onlardan dersler çıkarmaya başlar. Kendi çocuklarına da anlatır…

Bizim de yaşımız elliye doğru ilerliyor. Elliden sonra neler düşüneceğimi şimdiden kestiremiyorum. Ama şunu söyleyeceğime eminim:  “Keşke yaşasalardı da her şeyi onlara da sorup sonra kendim karar verseydim”. Çünkü çevremdeki büyüklerim bunu söylüyor.

Bu yaş dilimlerini anlatmaktaki amacım, tasavvuf ve dinin gerçekleri hakkında öğrendiklerimizi dilimizin döndüğünce yazmak konusuna bağlamaktır.

Yazarlıkta da; çocukluk, delikanlılık (hem erkekler için hem kızlar için), olgunluk, yaşlılık gibi dönemler vardır. Yazarların eserlerinden bu dönemleri anlayabiliriz. Mimar Sinan’ın Şehzâde Camii’ne çıraklık, Süleymaniye’ye kalfalık ve Selimiye’ye ustalık eserim dediği gibi yazarların da bu aşamaları mutlaka olur.

İlk eserinden son eserine kadar tarzını ve gücünü hiç değiştirmeden yazanlar çok azdır. Onlar gibi olmak “Allah vergisi”dir. Başka bir açıklama aklıma gelmiyor. Örneğin “Tecelliyat” isimli kitabın üzerinden dile kolay “kırk” yıl geçmiş. Mânâlar ve ifâdeler hâlâ aynı tarz ve aynı güçte. Değişen bilim ve kültür ortamına göre “değişmeyen öz” zamanın idrâkine en güzel şekilde sunuluyor.

Her yazarın aradığı, olmak ve ulaşmak istediği örnek model budur. Fakat biraz önce de değindiğim gibi “Allah Vergisi” dışında söyleyecek bir şey aklıma gelmiyor. Kişisel azim, gayret, irade ve çalışma gibi yönleri ve “taşlanmalara sabretmek” unsurlarını “Allah Vergisi”nden ayırmak da mümkün değildir. Doğum sancısı çekmeden mutluluk gelmez …

“Her şeyin en iyisini biliyorum” çağlarından kalma “deneme defterlerimi” kırkımı geçtikten sonra tek kibritle yaktım. Yaklaşık beş yüz sayfalık üç metod defter üç dakikada yandı bitti.

Yirmili yaşlarımda tasavvufu ve felsefeyi değerli hocam Prof. Nihat Keklik’e tarif ediyordum (???). Aklı ve ilmi ile  “İslâm Düşüncesi Tarihi”ne çok büyük hizmet vermiş olan hocam sadece şunu söylerdi : “Ben altmış yaşındayım ve hâlâ talebeyim… Evlâtlarım siz de hiçbir zaman öğretmenliğe terfi etmeyin… TALEBE olarak kalın fakat TABELA olmayın”.

Talebenin sürekli öğrenen, tabelanın ise havalarda askıda kalan sabit yazı tahtası olduğunu izah eder ve Fakülte odasında kendi eliyle demlediği kahveyi bizlere ikram ederek kapısına kadar arkamızdan uğurlardı.

Ne zamanki yaşımız kırkını geçti… talebe olduğumuz aklımıza geldi. Ve havalardaki askılarımızdan, tabelalıktan kurtulmaya çalıştık. En büyük ilim hazzının “her zaman bir üstâda talebe olmak” olduğunun tadını, damağımız yeni yeni hissetmeye başladı.

Bu değerli ortamda yazmaktaki amacım daha iyi öğrenmek ve daha iyi “öğrenci” olmaktır. Yazdıklarıma sonra bakıyorum… ve diyorum ki; “Burada bu hatayı nasıl yapmışım?… anlam boşluklarını nasıl bırakmışım?… bir günde yazdığım bu makaleyi bir hafta mayalanmaya bıraksaydım daha iyi olurdu, köpüklerini temizlerdim, imlalarını düzeltirdim…” Fakat o zaman da hiç yazı çıkmaz hâle geliyor. Yazılanı yayınlamazsan öğrenciliğin ilerlemiyor. Amacım yazdıklarımı yayınlamak ve öğrencilik zevkine devam etmektir. Hedefim ise Allah’ın taktir ettiği son nefese kadar “talebe olarak kalmak”tır.

Aşağıya NEO rumuzu ile yazılmış güzel bir yorumu olduğu gibi “kopyaladım” ki “öğrencilik” sıfatımı sürekli hatırlatsın…

Daha aşağıya değerli şâirlerimizin “incileri”ni dizdim ki onlar da bana uyarıcı olsunlar.

YORUMSUZ BLOG’un “ücretsiz yazarlık sanatı ve ücretsiz okurluk sanatı” ortamına katıldığım için çok mutluyum. Ortama yeni katılacak olan arkadaşlarımızla aynı sınıf sıralarında yâni internet ekran sayfalarında “sürekli” öğrencilik yapmayı heyecanla bekliyorum.
*  *  *

Neo Yazmış:
29 Mayıs 2008 20:12

Ben anlamadım Yorumsuz Blog`u.. Bazıları BİLGİ`nin hamallığını yapıyor; bazısı Ego`sunu tatminden öteye gitmiyor; bazısı kedi-fare peşinde; bazısı sırf TEK`lik üzerine düşünce sistemini anlamaya çalışıyor; bazısı Bilgi`li olduğu halde perdeliliğinden dolayı mukallit olarak, Muhakkik olduğunu SAN`ıyor; bazısı Piliç-Kaz metoduyla gün tüketirken de; seyr halinde olup ta yalnızca olanlara MANA yüklemeye çalışanlar ve bu yönde tutum sergileyenlere ne MUTLU!..

Mukallitlere bakıp ta , mukallidan sınıfına biri girince, ‘Welcome to mukallidan class’ diye demesi içten değil!.. Neyse denecek bir çok şey vardı da; Susalım..

esSelam !

*  *  *

ŞÂİRLERDEN İNCİLER:

Dene altunu mihenk taşında
Dahi insanı bir iş başında

-Nerde gölgen, Ey Osman’ın o büyük
Çınarından kalan zavallı kütük. (A. Nihat Asya)
*  *  *

-Padişahı âlem olmak bir kuru kavga imiş
Bir veliye bende olmak cümleden âlâ imiş. (Yavuz Sultan Selim)
***

-Güden çoban sürüyü döndürünce ters yöne
Geçmez mi sürüdeki topal koyun en öne.(Lâ Edri)
*  *  *

-Söz bilirsen söyle senden ibret alsınlar
Söz bilmezsen sükût eyle seni insan sansınlar.

-Muradını anlarız ol gamzenin izanımız vardır,
Belî söz bilmeyiz ama biraz irfanımız vardır.(Nedim)
*  *  *

-Pek tabi olmaya gelmez terbiyesiz derler
Pek samimi olmaya gelmez saygısız derler.(C. Şehabeddin)
*  *  *

-Mecnun ile bir mektebi-i aşk içre okuduk
Ben Mushafı hatmettim, o Leyli’de kaldı. (Fuzuli)
*  *  *

-Sür çıkar ağyarı dilden ta tecelli ede Hak
Padişah girmez saraya, hane mâmur olmadan

-Harâbât ehlini hor görme zâhid
Hazineye mâlik ne virâneler var…(Râgıp Paşa)
*  *  *

-İlim bir hucce-i bî sahildir
Anda âlim geçinen cahildir. (Nabi)

Kemal GÖKDOĞAN
http://yorumsuzblog.adrese.com
kemalgokdogan@gmail.com

Işık, varlığın temel taşlarından birisidir ve bir enerji barındırır içinde. Dinamiktir, asla durduğu yerde durmaz, hızı vardır, ulaşabileceği sınırsız noktalara kadar yolculuk yapması doğasının gereğidir.

Asıl kaynağı tektir belki ama o kadar çok çeşidi vardır ki, saymak imkansız. Değişik formatlara bürünen o gizemli enerji, insanoğlunun dünya yaşamında pek çok kılığa girmiştir zaman boyutunda; kimi zaman hayatın can kaynağı, kimi zaman ölümün ve yok oluşun acı tırpanı olarak…

Güneş olup başımıza taç olduğu, ay olup ruhumuzu kabarttığı, ateş olup aşımızı yaptığı, ışık olup yolumuzu aydınlattığı pek çok formda bizimle iç içedir adeta…

Gazabına uğradığımız anlarda ise inanılmaz acılar bırakmıştır geçmişimize ve genlerimize. Onunla oyun olmaz…

Sözümüzde ve sorumuzda mumun acizane temsil ettiği bu enerji, bizim sırrını çözemediğimiz yaşamı, kendi ellerinde istediği şekle sokar ve bizim önümüze koyar; birazcık oynayabilelim diye…

Oyun sırasında da gülümseyerek izler bizi; bakalım onunla aşık atabilecek miyiz, onun gücünden bir parçacık taşıyabilecek iradeyi ve gücü gösterebilecek miyiz diye?

Bir mum olabilsek, dibimize ışık veremeden kendi kendimize erisek bile, onun sonsuz gücünün minicik bir yansıması olabiliriz ancak… Sonsuz bir denizde tek bir katre gibi…

Mumun ışığını yansıtan ayna ise, daha şanslıdır mumdan aslında. Hem aktarıp çoğaltır, hem erimez, eksilmez mum gibi…

Ama sanaldır yüzündeki parlak ışık, sanılandır…

Mum eriyip bittiğinde, sessiz karanlıklara teslimdir ayna.
Sonsuzluğun bekçisidir, yokluğun ışıksız diyarında…

Bekler bir mum daha yansın ki karşısında, bağrından bir dem daha nur vursun dünyaya…

Aynanın hasret dolu bekleyişi; hem umudu taşır zerrelerinde, hem de yokluğun kavuran acısını.

Zordur bu bekleyiş, belki eriyip tükenmekten daha zor…
Keşke mum olsam der ayna o zaman içinden, keşke eriyip yok olsam da, şu geçmek bilmeyen zamanın içindeki bu sonsuz bekleyişin karanlığından kurtulsam.

Vakti gelir ve bir kibrit gelip, ışığın büyülü elini değdirir mumun yumuşak ve savunmasız gövdesine.
Yanar, aydınlatır, dibini göremeden, kendini bilemeden…

Ayna ile ışığın kavuşmasıyla yansıma başlamıştır artık.
Şenlik vaktidir şimdi, hani o “ben aydınlanayım yeter” diyenlere…

Vuslat yaşanmış, ayna ile mumun karanlığa inat yansımaları sona ermiştir. Mum, zamanın ve ışığın yokluğa karışmıştır, dönüşmüştür artık.
Kısa ömründe gücünün elverdiğince, bir süreliğine de olsa ışığı yansıtmıştır ya bedeninden; bu yetmelidir ona…

Aynanın içini kahreden zaman, mum için en büyük düşmandır.
Sonsuz enerjinin sahip olduğu güç yoktur mumun zerrelerinde. Zamanın ve maddenin haset ve pinti ellerine mahkumdur o… Ancak kendine bahşedilen kadarını sunabilir çevresine.

Işığın bir kırıntısını titreyerek taşıyan mumun zamanı dolunca ışığı söner; yine titreyerek erir biter kendi damlalarının arasında…
Giderken bıraktığı son şey, eriyen bedeninden çıkan bir nefeslik is ve küçücük bir cızırtı sesidir sadece…

Ayna da, kendisini seyredenlere şölen yaşatmış olmanın kısacık zevkiyle, sonsuzluğun önünde saygı duruşuna devam eder…

Şimdi söyleyin, ışık yaymak isterseniz, mum mu olmak istersiniz ayna mı?…

Zor bir seçim değil mi, hepimize kolay gelsin…

Nesrin Dabağlar
http://yorumsuzblog.adrese.com