Yorumsuz “Oku”yanlar böyledir – 4

Yorumsuz “Oku“yanlar, zihnimizi, eğer doğru biçimde kullanılırsak, muhteşem bir alet olacağını ama, yanlış biçimde kullanılırsa, çok yıkıcı bir hale geleceğini bilirler;

Meseleyi daha doğru biçimde koymak gerekirse; bunun zihnimizi yanlış biçimde kullanmamızdan değil, genelde hiç kullanmamamızdan kaynaklandığını, onun bizi kullandığından böyledir !. Hastalık da budur. Sıradan insanlar zihin olduklarına inanırlar. Yanılgı da budur. Böylece alet onları ele geçirmiştir, o onları yönetmektedir.

Yorumsuz “Oku”yanlar böyledir – 3

Yorumsuz “Oku“yanlar, hiç sevmedikleri, olumsuz duygular besledikleri birine, içtenlikle yaklaşmayı deneyebilirler istedikleri anda !. Ama hiçbir şeyin değişmeyeceği konusunda önyargılı olarak değil, olumlu beklentiler ile yaklaşabilirler bu insanlara.. Aslında onlar düşünce gücünü lazer gibi buna odaklamaktan başka bir şey yapmış değillerdir. Çünkü onlar düşüncenin gücünü ustalıkla kullanmayı öğrenmiş kimselerdir.

Onlar bir şeyi yoğun düşündüklerinde (hayır adına) ve yoğun bir duyguyla gerçekleşmesini istedikleri zaman, onun gerçekleşeceğini bilirler. Duyguların düşüncenin bir yakıtı olduğunu da bilirler.

Yorumsuz “Oku”yanlar böyledir – 2

Sıradan insan, riskleri, fırsatları hesap etmekle, kişisel olarak meşguldür, buna karşın, Yorumsuz “Oku”yanlar, uzak, soğukkanlı ve olması gerekenin olacağından emindir; ve ne olacağı da o kadar önemli değildir, çünkü en sonunda dengenin ve uyumun yerini bulacağından emindir. Olan her şeyin özünde barış ve huzur (selam) vardır. Dolayısıyla onlar zihinlerini berrak ve temiz tutarak, hayatlarının her anını tam bir farkındalık hali içinde yaşayarak, korkularını ve arzularını belirdikleri anda hemen inceleyerek giderirler.

Yorumsuz “Oku”yanlar böyledir – 1

Yorumsuz “Oku”yanlar, bir olayın gerçekleşmesinde tüm evrenin katkısı bulunmadıkça o olayın gerçekleşmeyeceğini bilirler; başarma dürtüsünün zaten evrenin bir ifadesi olduğunu da.

Nedensellik (neden-sonuç) üzerinde onları konuşturanın zamanın bir illüzyonu olduğunu, geçmiş ve geleceği sonsuz şimdi‘de gördüklerinden neden-sonuç fikrinin geçersizliğini görürler.