Kâğıtlar, benim yazıya başladığımı fark edince, hafifçe dalgalanıyor… Harfler birbirine bakıyor telaşla… İçlerinden en sessiz olanı beni işaret ediyor, hepsi birden susuyorlar… Sonra hep birlikte sayıları, zamanı durduruyorlar…
Şimdi, yazabilirim işte…
Allah’ın adıyla başlıyorum yazmaya… Gün o gündür, saat o saattir, vakit o vakittir… Nefisler öldürülmelidir… Kalbin çevresinde, aklın cihadı başlamalıdır… Okumaya devam edin ‘» Aklının kalbine olan aşkı…’




SON YORUMLAR