Bazen Cevaplar Beklediğin Yerin Dışındadır

(*)Bayram ziyaretleri sırasında açılan sohbetlerde şöyle bir soru sordum bir kaç dosta:

“Biliyoruz ki, yaşadığımız sistemde tek bir mutasarrıf Bilinç ve tek bir Kudret söz konusu! Dolayısıyla, bu gerçeğin gereği olarak, olmuş-bitmiş hiç bir şey yersiz değil; yaşanan her şey evrensel bir düzen ve tertibin sonucu olarak yerli yerince…

Bunu bildikten sonra, şimdi, bir kişinin, kendinden sadır olmuş bir davranışı veya yaptığı bir işi, daha sonra “ben hata ettim” diye değerlendirdiğini düşünelim… Meselâ, birisini kırmasını veya kınamasını veya yapması gereken bir çalışmayı yerine getirmemesini..

İblis’in İman Sahiplerine Saldırış Yöntemleri

Yazının konusu: İblisiyet boyutunun, kendi varlığını gizleyerek insanı saptırmasından ziyade, Hakikate belirli bir seviyede sahip olan kişinin, artık İblisiyet boyutunun etkisini ve varlığını aşikar olarak görmeye başlamasını takiben, bu geçilen yeni seyr içinde maruz kaldığı saldırılardır. Bu saldırılar hem zahirden, hem batından gerçekleşir. Şöyle ki:

Bilincin Kartezyen Değişebilirlik Prensibi

Sünnettullah; Allah Resulü Hz. Muhammed Mustafa s.a.v’in açıkladığı ve insanın tâbi olduğu tüm sistemleri içine alan kainatın işleyiş kurallarıdır.

Bu sistemde ‘Birlik’ noktasından kişi ne kadar uzağa düşerse korunanlardan olmaktan da o kadar uzağa düşecektir..

Yukarıda çok kısa olarak yer alan Sünnettullah hakikatinin bir yönü var ki, bu yönün zikredildiğine nerede ise hiç rastlanmaz..

Hezeyan

hezeyan

Kalbim bozuldu.
Biliyorum.
Ve elimden bir şey gelmiyor.
Böylelikle bir kez daha “elinde” olduğumu anlıyorum, sadece.
Bunu anlamaksa yetmiyor.
Seni istiyorum…

Mümin Müminin Aynasıdır

“Bir yazı yazdım, okuyup bir yorumda bulunur musun?”
“Tabii, memnuniyetle” dedim.
Okuyunca suratım ekşidi biraz.
“Benim laflarımı yazmış… Esinlenmek değil bu. Bal gibi benim lafım. Laflarımdan yazı yazmış düpedüz, ama beni yok saymış.” Şimdi buna ne yorum yapılır ki?..

İnsandaki Besmele Sırrı

BİSMİLLÂHİRRAHMANİRRAHÎM

Besmele, herşeyin başlama noktası olup, mana açısından tüm alemlerin açığa çıktığı ve herşeyi kendinde toplayan “Cem” eden İnsan-ı Kâmil‘dir. Besmele, tüm alemleri kendinde toplayan “İnsan-ı Kâmil”in mana alemindeki karşılığı gibidir. Bu vücudun başı ise “B” harfidir. Bu “B” harfinden yani baştan (noktadan), herşey açığa çıkmaya başlamış ve büyük bir ilahi kasılma sonucunda ise, kademe kademe alemler ve boyutlar meydana gelmiştir.

Mağfiret Kime, Ya Resulallah?

İblis de Allah’ın faili mutlak olduğunu biliyordu. Ama “ben nefsime zulmettim” diyemediği için Allah’ın affedici, mağfiret edici isimlerine mazhar olamadı. Adem Aleyhisselam da Allah’ın faili mutlak olduğunu biliyordu. Ancak O hatayı kendine nisbet ederek Allah’ın isimlerine tam ayna oldu.

Mesnevi de şöyle geçer: “….Günah ettiği halde edebe riayet ederek Allah’a isnad etmedi. Allah’ın halk ettiğini gizledi. O suçu kendine atfettiğinden ihsana nail oldu. Adem, tevbe ettikten sonra Allah, “Ey Adem! O suçu, o mihnetleri, sende Ben yaratmadım mı?” O benim takdirim, benim kazam değil miydi; özür getirirken niye onu gizledin?” dedi. Adem “Korktum, edebi terk etmedim” deyince Allah, “İşte ben de onun için seni kayırdım,” dedi”